บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 1 หน้า 5
“อายินดีด้วยนะปราณ..บริหารจีแอลเอสได้ไม่ถึงปี หลานก็ทำให้บริษัทกลายเป็นผู้นำในระดับอาเซียนได้..ไม่ธรรมดา” สินธรเอ่ยชื่นชมผู้เป็นหลาน
“แต่เป้าหมายของเราไม่ใช่แค่อาเซียนครับ เราต้องไปให้ไกลกว่านั้น พ่อกับอาสินธรต้องช่วยผมด้วยนะครับ” ปราณเอ่ยความตั้งใจของตน
“เราครอบครัวเดียวกัน ไม่ทิ้งกันอยู่แล้ว” พสุวัฒน์กอดปราณอย่างปลาบปลื้มภูมิใจมาก ในขณะที่สินธรยิ้มแย้มไปตามมารยาท แต่ในแววตามีความไม่พอใจบางอย่างซ่อนอยู่
“ยินดีด้วยค่ะปราณ” เสียงใสๆ ของอัณณาดังเข้ามา หญิงสาวในชุดราตรีที่สวยสง่า ยื่นช่อดอกไม้เอ่ยแสดงความยินดี
“อัณณา..ผมนึกว่าคุณจะไม่มา” ปราณเอ่ยอย่างแปลกใจ
“หนูอัณเพิ่งบินตามมาถึง..แหม ยิ้มหน้าบานเชียวนะ” พสุวัฒน์เอ่ยกระเซ้าลูกชาย
“เพื่อนที่เป็นเจ้านายด้วย รับรางวัลทั้งที..อัณจะไม่มาแสดงความยินดีได้ไง..กลับไปถึงเมืองไทย อัณจะจัดงานฉลองให้นะ” อัณณาเอ่ย
ปราณยิ้ม มองหญิงสาวด้วยความรัก
รถของปราณนต์แล่นเข้ามาที่บริเวณบ้าน เป็นบ้านชั้นเดียว รอบๆ รั้วบ้านมีซุ้มดอกมะลิปลูกเอาไว้ ชายหนุ่มลงจากรถ เนื้อตัวมอมแมมจากฝนและคราบดิน
ปราณนต์ถอดรองเท้าที่เปื้อนดินออก “ผมขอเปลี่ยนเสื้อผ้าห้านาทีนะคุณจันทร์ ผมจะตามคนไข้ไปโรงพยาบาล แล้วจะแวะส่งคุณที่บ้าน”
“คุณหมอจะไปโรงพยาบาลอีกเหรอคะ”
“ผมจะได้ไปอธิบายให้หมอ หรือพยาบาลที่รับช่วงต่อทราบว่าผมทำอะไรกับคนไข้ไปบ้างน่ะสิ” ปราณนต์ถอดเสื้อนอก ลุกเตรียมตัวไปอาบน้ำ
“ไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะหมอ”
“ไม่”
พยาบาลสาวเดินตามปราณนต์ “หมอฟิตมากเลยคะ..หมอคนอื่นเขายังมีหยุดมีพักบ้าง แต่หมอไม่เลย ทำงานยังกับคนบ้า..ใครมาตามจะกี่โมงกี่ยาม บุกป่าฝ่าดงแค่ไหน หมอก็ไป ไม่เหนื่อย ไม่บ่น ไม่ต้องการอะไรด้วย..หมอท่านอื่นๆ ที่เคยมาประจำที่นี่..มีแต่ต้องมาทำงานใช้ทุน..พอใช้ทุนเสร็จ..ก็ทำเรื่องย้ายกลับไปกรุงเทพ..ไปอยู่โรงพยาบาลเอกชน..รับเงินเดือนเป็นแสนๆ..มีแต่คุณหมอปราณนต์นี่แหละที่สวนทางคนอื่น..เลือกมาประจำที่โรงพยาบาลผาหมอกด้วยตัวเอง..ชอบความลำบากเหรอคะ”
“อยู่ที่นี่ผมได้อะไรยิ่งกว่าเงินอีก..ดอกไม้ต้นไม้..ธรรมชาติสวยๆ..อากาศดีๆ..วิวสุดลูกหูลูกตา..ของพวกนี้มีเงินเท่าไหร่ก็ซื้อไม่ได้นะ..ยิ่งได้เจอชาวบ้านที่มีน้ำใจและเพื่อนร่วมงานที่น่ารักอีก..คุณยังว่าผมตัดสินใจผิดที่มาอยู่ที่นี่อีกเหรอ”
“แหม จันทร์อยากจะส่งชื่อคุณหมอให้ได้เป็นแพทย์ดีเด่น รับรางวัลจากทุกสถาบันเลย”