บทละครโทรทัศน์ หน้ากากนางเอก ตอนที่ 18 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ หน้ากากนางเอก ตอนที่ 18 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
“ไม่เสี่ยงหรอกน่า...อันนี้ดีที่สุดแล้ว...เชื่อหัวไอ้ปราชญ์คนนี้สิวะ...” ปราชญ์ยิ้มอย่างภูมิใจ แทนไทชะเง้อมองไปทางห้องแต่งหน้าทำผม โทรศัพท์มือถือของปราชญ์ดังขึ้น ปราชญ์รีบรับสาย “สถานการณ์ด้านในเป็นยังไงบ้าง...”
เคแอบหลบออกมาโทร.หาปราชญ์ กระซิบกระซาบ รายงาน “สถานการณ์เรียบร้อยเป็นไปตามแผนทุกอย่างเลยค่ะคุณปราชญ์”
“ดีมาก...จัดการตามที่ผมสั่งระวังอย่าให้หลุดเชียวนะ แล้วคอยรายงานผมเป็นระยะด้วยล่ะ”
“ได้เลยค่า...สิ่งที่คุณปราชญ์ขอมา เคจัดให้ทุกอย่างเลยคะ...รับรองว่างานนี้เคจะไม่ทำให้คุณปราชญ์ผิดหวังแน่นอนค่ะ”
“ผมเชื่อคุณ...เสร็จงานเมื่อไหร่ผมมีรางวัลให้ไม่อั้น”
“อุ๊ย...ชอบก็ตรงนี้แหละค่า..งั้นเดี๋ยวเคขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” เควางสายแล้ววิ่งกระดี๊กระด๊าเข้าห้องแต่งตัวไป
เจ้เต่าเดินบิดสะโพกมาที่หน้าห้องพัสดุภัณฑ์ ตึกไทยซีรี่ส์ “โอ๊ย ทำไมงานมันหายากหาเย็นอย่างงี้เนี่ย”
จงรักษ์เดินเข้ามา “ก็บอกแล้วให้ทำงานนี้ก็ไม่ทำ”
“ไม่ล่ะ.... ฉันว่าฉันหางานอื่นได้”
“พรุ่งนี้เปลี่ยนใจมาทำงาน ก็ไม่รับแล้วนะ”
“โอ๊ยยย...ตามสบายเถอะจ้ะ” เจ้เต่าพูดแล้วเดินเชิดหน้าออกไป
ที่ด้านนอกตึกไทยซีรีส์ อรัญภัทรนั่งอึ้งอยู่ที่ม้าหินหน้าตึก คิดถึงเรื่องที่ได้ยินในห้องน้ำ นึกไม่ถึงว่าเบอร์รี่จะยอมตกลงจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อเป็นดารา “การจะได้เป็นดารานี่มันต้องทำอะไรขนาดนี้เลยเหรอ” อรัญภัทรรำพึงกับตัวเอง
เจ้เต่าเดินลงมาจากตึก เห็นอรัญภัทรนั่งอยู่ ก็รีบเดินเข้าหาด้วยความแปลกใจ “เอี๊ยม...นี่เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ ?...นี่ อย่าบอกนะว่ามาอาละวาดใส่คนที่นี่อีก”
“เปล่า! ทำไมเจ้ต้องมองเอี๊ยมอย่างงี้ด้วย”
“แหม! ก็ประวัติเราดีนักเชียวล่ะแม่เอี๊ยม แล้วนี่เรามาทำอะไรที่นี่ ตอบมาซิ”
อรัญภัทรสีหน้าครุ่นคิด “เจ้.. ถามหน่อยสิ คือ... เอี๊ยมก็เคยได้ยินมาเยอะนะ เรื่องเอาตัวเข้าแลกเพื่อที่จะให้ได้งาน ในวงการแต่...ถ้าเจ้รู้ว่าคนใกล้ตัวเจ้ทำแบบนั้นบ้าง เป็นเจ้...เจ้รู้สึกยังไง”
เจ๊เต่าทำหน้าครุ่นคิดตาม แล้วหน้าตื่นร้อง “หะ...ว้ายยยย ตายแล้ว!” เอามือขึ้นมาปิดปากอย่างตกใจ “ใคร...เธอหมายถึงใครที่ใกล้ตัวเจ้...” เจ้เต่ามองซ้ายมองขวาแล้วหันมามองอรัญภัทร ทำหน้าผงะหงาย “นี่...อย่าบอกเจ้นะว่าเอี๊ยม...มาที่นี่...ก็เพราะ...”
อรัญภัทรสุดเซ็งกับจินตนาการของเจ้เต่า “อะไรของเจ้เนี่ย...คิดไปถึงไหน...ใครจะไปทำแบบนั้น...”