บทละครโทรทัศน์ เจ้าเวหา : ฝั่งน้ำจรดฝั่งฟ้า ตอนที่ 15 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ เจ้าเวหา : ฝั่งน้ำจรดฝั่งฟ้า ตอนที่ 15 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ระหว่างนั้นวันชนะกับนาวิน รู้สึกตัวว่ามีคนตามพวกเขา ทั้งสองไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติอะไร แค่สบตากัน แล้วเดินต่อไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นาวินกับวันชนะเดินมาถึงทางแยก ทั้งสองปรายตามองกันแวบหนึ่ง ต่างคนต่างแยกไปคนละทาง หน่วยซีลทั้งสี่ตามมา วิชิตส่งสัญญาณมือ แยกเป็นสองทีมแบ่งกันไป อีกสามคนพยักหน้าเข้าใจ แต่ยังไม่ทันได้แยกกัน นาวินกับวันชนะก็พุ่งออกมา จู่โจมใส่ทั้งสี่ก่อนทันที ทั้งสี่รีบโต้กลับ กลายเป็นการปะทะกันแบบสองต่อสี่ แต่หน่วยซีลสี่คนไม่สามารถเอาชนะนาวินกับวันชนะได้ ทั้งหกคนต่อสู้กัน ข้าวของแถวนั้นพังระเนระนาด หน่วยซีลทั้งสี่โดนนาวินกับวันชนะรุกไล่จนต้องถอยมารวมกัน ทั้งสี่มองหน้ากัน
“เอาไงดีวะ" พงษ์นรินทร์เอ่ยถามเพื่อนเบาๆ
“เผ่นก่อนเหอะ" วิชิตออกความเห็น ทั้งสี่วิ่งหนีเอาดื้อๆ
วันชนะจะตามไป นาวินจับบ่าวันชนะไว้ เป็นเชิงว่าไม่ต้อง แล้วตะโกนลั่น “รวมแถว ปฏิบัติ" ซีลทั้งสี่ชะงัก หันกลับมามอง ท่าทางลังเล "พอเลย" นาวินเดินมาหาทั้งสี่ กระชากหน้ากากโม่งทั้งสี่คนออก
"ผู้พันจำพวกเราได้ยังไงครับเนี่ย" บุญธรรมเอ่ยถามอย่างตกใจ
“เห็นท่าต่อสู้ก็จำได้หมดแหละ"
"นี่มันเรื่องอะไรครับเนี่ย" วันชนะงง
"คือ...พวกเรา..." บดินทร์อึกอัก
"ไม่ต้องพูดต่อ ฉันเดาออก...ตามสะกดรอยฉันกับวันชนะ อยากรู้ว่าไส้ศึกรึเปล่าใช่มั้ย"
ทั้งสี่ดูแปลกใจ แต่ก็พยักหน้ายอมรับ วันชนะอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วหัวเราะแบบทั้งฉิวทั้งขัน
จ่ามิ่งวิ่งถือไม้ไผ่ตากผ้าของชาวบ้านมาต่างอาวุธ ยังมียกทรง กางเกงในติดอยู่ที่ไม้ด้วย ท่าทาง เอาเรื่อง "เฮ้ย พวกมึงเป็นใคร มาทะเลาะอะไรกัน...อ้าว...พวกเรา...อุ๊ย ผู้พัน ผู้กอง...อยู่กันครบเลย เกิดอะไรขึ้น ครับเนี่ย แหม ชาวบ้านเขาบอกมีคนตีกัน ผมก็นึกว่าพวกขี้ยาข้างถนน"
วิชิตแซว "จ่าก็ช่างหาอาวุธเหลือเกินนะ ยกกางเกงในข้ามหัวแบบนั้นเดี๋ยวก็ซวยหรอก"
จ่ามิ่งหันมาเห็นกางเกงในก็สะดุ้ง ผงะหน้าหนี
นาวินชม “ทำดีแล้วจ่า ประชาชนมีเรื่องเดือดร้อนเราต้องช่วย...แต่ตอนนี้หมดเรื่องแล้ว ก็เอาไปคืนเขาด้วยนะ อะไร ตกหล่นก็เก็บไปให้หมด อย่าให้ขาด เดี๋ยวเขาจะว่าได้"
“ครับ" จ่ามิ่งรีบรับคำสั่ง
“โธ่ ผู้พันไม่น่าดักคอเลย จ่ากะเก็บไปสะสมซักหน่อย" พงศ์นรินทร์เอ่ยแซว
จ่ามิ่งทำท่าขึงขัง“จะบ้าเหรอ เอากางเกงในไปเก็บเนี่ยนะ เห็นผมเป็นคนยังไง...” แล้วตบมุข “ลายนี้มีหลายตัวแล้ว ผมไม่ชอบเก็บของซ้ำครับ ฮ่าๆๆ"
ที่ทำการหน่วยซีล นาวิน และวันชนะ รวมทั้งลูกทีมในหน่วยซีลทั้งหมดนั่งคุยกัน
บดินทร์เอ่ยขึ้น "ผมขอเป็นตัวแทนทุกคนขอโทษผู้พันกับผู้กองด้วย ที่สะกดรอยตาม ที่ทำไปไม่ใช่ไม่ไว้ใจแต่เพราะทำตามหลักการ"