บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 25 หน้า 14
ปานวาดกำลังจะเดินไปที่ห้องของตัวเอง วิภาวีเดินออกจากห้องของปานเทพ มาดักหน้าปานวาด “ไปเที่ยวกับเพื่อนมาเหรอคะน้องวาด”
ปานวาดมองวิภาวีด้วยสายตาไม่พอใจ “ไม่ใช่เรื่องของคุณ ..ถอยไป !” แล้วเดินผ่านวิภาวีไป
วิภาวีมองตามปานวาดด้วยสายตาไม่พอใจ“ทำเป็นยโสเหมือนแม่ อยากจะเห็นน้ำหน้าแม่แกนัก..มาดูถูกฉัน ถ้ารู้ว่าลูกตัวเองใจแตกจะเป็นยังไง !!!”
เช้าวันใหม่ ภายในห้องนอนปานวาด ปกรณ์คุยกับปานวาดอยู่ที่เตียง
ปกรณ์ตื่นเต้น “เมื่อคืนคุณพ่อเจอพี่กับพี่โดม แล้วคุณพ่อก็ยอมให้พี่วาดคบกับพี่โดมแล้วด้วยเหรอ? !!”
“ก็ไม่ขนาดนั้น...แต่ที่คุณพ่อพูดก็คงหมายความว่า ถ้ามาครั้งหน้าก็ให้เข้ามาแบบถูกต้องเท่านั้น”
“พี่วาดมีคุณพ่อหนุนหลังแบบนี้...ก็ไม่ต้องกลัวนายแม่แล้วสิ”
“ปกรณ์...นายว่าคุณพ่อกลัวนายแม่ไหม?”
“กลัว...” ปกรณ์ตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด
“แล้วมีเหรอพี่จะไม่กลัว! ...แต่อย่างน้อยมันก็ทำอุ่นใจ เพราะถ้าพี่โดนนายแม่ว่า คุณพ่อก็คงจะช่วยพูดได้...” ปกรณ์คิดๆ ถึงเรื่องตัวเองกับวิรินทร์ ปานวาดรู้ใจ “นายลองบอกเรื่องตัวเองกับแม่ค้าสาวกับคุณพ่อสิ”
“บอกทำไม? ผมกับรินทร์เป็นแค่เพื่อนกัน ไม่มีอะไรสักหน่อย...”
ปกรณ์นึกถึงตอนที่เขาขี่มอเตอร์ไซด์แล้วมีวิรินทร์ซ้อนท้าย แล้วเบรกหลบหลุมบนถนนที่อยู่ข้างหน้าอย่างกะทันหัน ทำให้วิรินทร์ที่นั่งซ้อนท้าย หน้าอกกระแทกหลังปกรณ์อย่างจัง พร้อมกับหน้าของวิรินทร์ที่ซบใกล้กับคอของปกรณ์
ปานวาดมองปกรณ์อย่างตกใจ “ปกรณ์!!!”
ปกรณ์สะดุ้งจากความคิด มองปานวาดงงๆ “อะไรพี่วาด?”
“นายเลือดกำเดาไหล!!!”
ปานวาดพาปกรณ์ที่มีทิชชู่อุดจมูก กลับเข้าไปที่ห้องนอนของปกรณ์
ปานวาดล้อปกรณ์“พอพูดถึงแม่ค้าคนนั้นแล้วเลือดกำเดาไหล ..แอบคิดอะไร ทะลึ่งป่ะเนี่ย”
“บ้าเหรอ ! เปล่าสักหน่อย”
“จะไปรู้เหรอ ..ขนาดเข้าห้องน้ำด้วยกันยังทำมาแล้วเลย ..นายอาจจะทำอย่างอื่นที่พี่คิดไม่ถึงอีกก็ได้”
“บอกแล้วไงว่าไม่มี !” ปกรณ์เอ่ยปฏิเสธเสียงขึงขัง
“โอเคๆๆ ไม่มีก็ไม่มี งั้นนอนพักซะ พี่ไปนอนต่อล่ะ ง่วง !”
“พี่วาด... วันนี้พี่วาดมีซ้อมลีดใช่ไหม?”
“ไม่มี...”
“มีสิ ! ผมจำได้...”