บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 20 หน้า 6
“อะไรกันน่ะ ?!” พอปานเทพเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ก็ชะงัก
ปานรุ้งมองปานเทพอย่างยิ้มๆ “ชอบรถของลูกไหม ..ปานเทพ”
ปานเทพมองรถยนต์สปอร์ตแลมโบกินี่ใหม่เอี่ยมคันหรูหน้าบ้าน แล้วหันไปมองปานรุ้งด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ “นายแม่ว่ายังไงนะครับ?!!”
ปานรุ้งยื่นกุญแจรถให้ปานเทพ “แม่บอกว่า ..รถคันนี้เป็นของลูก”
“จริงเหรอครับนายแม่ ?!!!”
“จริงสิจ๊ะ เมื่อคืนแม่บอกลูกแล้วไงว่าแม่เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ลูก”
ปานเทพเข้าไปกอดและหอมปานรุ้งอย่างดีใจ เขาไหว้กับอกเธอ “ขอบพระคุณมากครับนายแม่ ..”
“เปลี่ยนจากคำขอบคุณ ..เป็นพาแม่ไปส่งที่บริษัทแทนได้ไหมจ๊ะ ..วันนี้แม่มีเรื่องงานบางอย่าง จะคุยกับปานเทพ”
ปานเทพ ชะงักนิดนึง เพราะมีแผนบางอย่างจะทำวันนี้ไว้แล้ว เอ่ยเสียงอ้อนมารดา “ผมเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ ขอผมแวะไปทำธุระก่อน แล้วผมค่อยทำงานพรุ่งนี้ได้ไหมครับ”
ปานรุ้งมองปานเทพอย่างสงสัย “ทำธุระอะไรลูก?”
“ไปหาคนรู้จักเก่าๆ ครับ” ปานเทพพูดยิ้มๆเหมือนไม่มีความนัยอะไร แต่จริงๆ..มี!
ปานรุ้งมอง ปานเทพอย่างสงสัยว่าปานเทพจะไปหาใคร
ปานรุ้งเดินเข้าห้องทำงานมา วาสุเทพกับธันวาเดินตามมา
“รุ้งไม่เห็นจะรู้ว่าปานเทพมีคนรู้จักเก่าๆอยู่ด้วย”
“ก็คงจะเป็นเพื่อนสมัยเรียนล่ะมั้ง” วาสุเทพคาดเดา
“แต่นั่นมันนานมาแล้วนะคะพี่เทพ”
“เขาก็อาจส่งข่าวทางอีเมล์ถึงกันอยู่ก็ได้”
“หรือว่ารุ้งกำลังคิดมากไป”
ปานเทพขับรถยนต์คันหรูมามาจอดที่หน้าบ้านร้อยกรอง แล้วลงจากรถ มาเปิดประตูให้วิภาวี หญิงสาวลงจากรถด้วยท่วงท่าแบบเชิดๆ หยิ่งๆ ปานเทพมองไปทางบ้านของร้อยกรองที่ตอนนี้มี สภาพเก่าทรุดโทรมเหมือนไม่เคยมีใครดูแลเป็นสิบปี
วิภาวีมองไปทางบ้านเก่าๆ แล้วถามขึ้น “บ้านใครเหรอคะ”
ปานเทพมองในบ้าน ดูท่าทางไม่มีใครอยู่ แล้วเผอิญมองเห็นยายกุ้งเดินผ่านมา จึงเดินเข้าไปหา “ขอโทษนะครับ ..ย่าร้อยกรองยังอยู่บ้านนี้ไหม”
“อยู่ ..แต่ตอนนี้คงออกไปตกเงินคนอื่นอยู่มั้ง”
“ตกเงิน ?” ปานเทพเอ่ยขึ้นอย่างงงๆ