บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 20 หน้า 8
ทันใดนั้นได้ยินเสียงชูนามตะโกนลั่นขึ้น “รำคาญเว้ย !!!!!!!!!!”
กลุ่มนักโทษชะงักหยุดรุมเตะประสิทธิ์ แล้วค่อยๆ หันไปมองตามเสียงชูนาม ซึ่งนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือความรู้ทั่วยไปอยู่ที่มุมหนึ่ง “พวกมึงเห็นไหม ว่ากูอ่านหนังสืออยู่ !”
“ขอโทษครับพี่ชูนาม ผมแค่รับน้องใหม่”
“มึงไปรับน้องกันที่อื่นเลยไป๊ ! อย่ามามีเรื่องแถวนี้” ชูนามเดินเข้ามาเอาหนังสือตบหัวกลุ่มนักโทษ “กูกำลังจะพ้นโทษ! อย่ามาทำให้กูซวยกับพวกมึงด้วย!”
“นายชูนาม !!!” ผู้คุมเดินเข้ามา
“นั่นไง กูว่าแล้ว! “ชูนามรีบหันไปโวยวาย” ผมไม่รู้เรื่องด้วยนะ ! พวกมันซ้อมไอ้แว่นกันเอง”
“ฉันไม่ได้ว่าอะไรนาย”
“อ้าว ..ถ้าไม่ได้ว่า แล้วผู้คุมเรียกผมทำไม”
“ฉันจะบอกว่ามีญาติมาเยี่ยม !”
ชูนามมองหน้าผู้คุมอย่างชะงักว่าใครมาเยี่ยม
ชูนามเดินมาจากด้านในเรือนจำ
ร้อยกรองเห็นชูนาม รีบพูดอย่างดีใจ “ชูนาม !!! ..ดูสิว่าแม่พาใครมาเยี่ยม !!!!” พลางผายมือไปทางปานเทพกับวิภาวี ชูนามมองปานเทพอย่างดีใจ ส่วนวิภาวีมองบรรยากาศรอบๆ ด้วยสายตาแอบไม่ชอบนัก
“ไอ้ลูกชาย!!! ไอ้ลูกชายของพ่อจริงๆ เหรอเนี่ย?!!... โตเป็นหนุ่มหล่อเหมือนพ่อไม่มีผิดเลยเว้ย”
“พ่อก็ยังดูหนุ่มเหมือนเดิมเลยนะครับ”
“ไอ้นี่ ! นอกจากหล่อเหมือนพ่อ ยังปากหวานเหมือนพ่อด้วยเว้ย”
ปานเทพแนะนำ “นี่วิภาวี แฟนผมครับพ่อ เรากลับมาจากเมืองนอกด้วยกัน นี่ไง..พ่อแท้ๆ ของผม”
ชูนามเอ่ยทักทายวิภาวี “Helloooooooo ..How are you ????” ห
ญิงสาวมองชูนามที่เป็นนักโทษด้วยความรู้สึกกลัวๆ ไม่ชอบ แต่ต้องแสดงออกว่าดีใจที่เจอเพื่อเอาใจปานเทพและชูนาม วิภาวีพูดเสียงฉอเลาะ “สวัสดีค่ะคุณพ่อ หนูสบายดีค่ะ ปานเทพหล่อเหมือนคุณพ่อจริงๆ ด้วย”
ชูนามมองวิภาวีแล้วเอามือป้องปาก พูดกับปานเทพ “ลูกนี่ ..นอกจากหล่อปากหวานเหมือนพ่อแล้ว ยังตาแหลมเรื่องผู้หญิงเหมือนพ่อเลยว่ะ” ชูนามกับปานเทพหัวเราะ
วิภาวียิ้มๆ ให้ชูนาม แล้วกระซิบปานเทพ “วิรู้สึกเวียนหัว สงสัยอากาศในนี้มันร้อน วิขอออกไปสูดอากาศข้างนอกแป๊บหนึ่งได้ไหมคะ”
“งั้นปานเทพอยู่คุยกับพ่อไป ย่าพาหนูวิออกไปข้างนอกเอง ไปกันเถอะหนูวิ” ร้อยกรองสบตาชูนามเหมือนส่งสัญญาณให้ชูนามคุยกับปานเทพไป จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับวิภาวี
ชูนามมองปานเทพอีกครั้ง “นานมากแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน ..นานจนพ่อจำไม่ได้ว่าเราเจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”
ปานเทพมองชูนาม แล้วคิดถึงภาพในอดีต