บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 20 หน้า 9
ปานเทพเล่นฟุตบอลคนเดียวอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน ร้อยกรองด้อมๆ มองๆ อยู่ที่รั้ว เห็นปานเทพที่เล่นฟุตบอลคนเดียว จึงมองซ้ายมองขวาว่ามีใครในบ้านอยู่ใกล้ๆ ไหม พอไม่เห็นใคร ร้อยกรองรีบหยิบก้อนหินปาไปที่ปานเทพ เพื่อให้ปานเทพหันมา
“โอ้ย !!! ใครปาหินมา !!” ปานเทพมองหาว่าใครปาหินมาใส่ตน
ร้อยกรองส่งเสียงให้ปานเทพได้ยิน แต่ไม่ดังนัก “เฮ้ ..ทางนี้” ปานเทพหันไปมองร้อยกรอง ซึ่งกวักมือเรียกเขาอยู่ ปานเทพเดินเข้าไปหาร้อยกรอง “ย่าปาหินใส่ผมทำไม ?”
“เอ็งอยากเจอพ่อเอ็งไหม ?”
ปานเทพมองร้อยกรองเหมือนมองตัวประหลาด “พ่อผมตายแล้ว จะเจอได้ยังไง”
“พ่อเอ็งยังไม่ตาย! .. ข้าคือย่าแท้ๆ ของเอ็ง ข้าจะพาเอ็งไปหาพ่อ..เอ็งจะไปไหม?”
ปานเทพมองร้อยกรองอย่างชั่งใจ
ปานเทพนึกถึงอดีต “วันนั้นผมไม่เชื่อย่า ..จนหลังจากวันนั้น ย่าเอารูปพ่อกับแม่มาให้ผมดูที่โรงเรียน”
ชูนามพูดต่อ “แล้วปานเทพก็มาหาพ่อที่นี่ครั้งแรก”
“แล้ววันนั้นผมถึงได้รู้ว่าผู้ชายที่ผมเคยนับถือว่าเขาดีกับผมดีกับแม่ ที่แท้เขาคือคนที่จับพ่อเข้าคุก”
“ใช่! ..ไอ้วาสุเทพจับพ่อเข้าคุก! มันวางแผนทำให้แม่ปานรุ้งของลูกลำบาก จะได้กลับไปพึ่งมัน! มันอยากได้แม่ของลูก จนยอมทำเลว พรากลูก พรากพ่อ โยนความผิดให้พ่อ ..พ่อไม่มีอำนาจอย่างมัน พ่อถึงต้องทนติดคุกถึงตอนนี้”
ปานเทพจับมือชูนามอย่างให้กำลังใจ “ย่าบอกว่าพ่อใกล้จะพ้นโทษแล้วใช่ไหมครับ”
“ใช่ลูก …พ่อจะออกจากที่นี่เดือนหน้า !!! ..แล้วถ้าพ่อออกไป เราคงได้สนุกกัน”
ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ร้อยกรองกำลังกินอาหารอย่างมูมมามจนคนในร้าน ต่างหันมามอง วิภาวีนั่งมองร้อยกรองอย่างแอบรังเกียจนิดนึง
“ถึงชูนามยังไม่ออกจากคุก ตอนนี้ชีวิตปานรุ้งตอนนี้ก็คงสนุก เพราะปานเทพพาหนูมาสินะ ..” ร้อยกรองพูดอย่างหมั่นไส้ “เห็นมันให้สัมภาษณ์ลงหนังสือว่าปานเทพเรียนจบ กำลังกลับมาช่วยดูแลธุรกิจ ปานเทพเป็นลูกที่ดี ตั้งใจเรียน ไม่มีแฟน ..ฮ่าๆๆๆ ใช่ ..ไม่มีแฟน แต่มีเมียมาเลย..นังปานรุ้งเห็นหนู มันคงเงิบเลยสิ”
“ปานเทพยังไม่ได้พาวิไปเจอนายแม่หรอกค่ะ” วิภาวีพูดปนเสียงเซ็ง
“อ้าว ..ทำไมล่ะ ?”
“ปานเทพบอกว่าอยากเข้าไปดูแลธุรกิจให้ลงตัวก่อน แล้วค่อยรอจังหวะ คุยเรื่องวิกับนายแม่”
“ย่าจะเตือนให้นะ หนูรอได้..แต่อย่านาน..ตอนนี้นังปานรุ้งมันกำลังบ้าเงิน..ไม่รู้ป่านนี้ นังปานรุ้งมันแอบติดต่อลูกสาวคนรวยให้ปานเทพแล้วรึเปล่า.. หนูต้องระวัง!!”
วิภาวีฟังคำพูด ร้อยกรองแล้วครุ่นคิด