บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 11 หน้า 11
พิมยิ้ม “ถ้าพรุ่งนี้เริงเค้ายังไม่ย้ายออก พิมจะพยายามให้เริงเค้าหาที่อยู่ใหม่ให้ได้เร็วๆ .. เจอกันละครึ่งทาง”
พิมยิ้ม ฤกษ์ยิ้มในความเข้าใจ ของพิม ..
“ขอพูดเป็นครั้งที่ล้าน..เราจะไม่ทะเลาะกันเพราะผู้หญิงคนนี้อีกแล้วนะ”
“ค่ะ” ฤกษ์กับพิมทั้งสองคนยิ้มให้กัน
เช้าวันต่อมา ห้องนั่งเล่น ฤกษ์กับพิมยิ้มในภาพโดนฉีกขยำจนยับเยิน ใจเริงมองดูรูปแล้วก็ครุ่นคิด หน้าซีดเซียวเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืน เน้นพิมในรูปอ่อนหวาน แสนดี ฤกษ์มองด้วยความรัก ใจเริงคิดๆๆๆ แล้วก็ตั้งเป้าบางอย่างในชีวิต “ฉันไม่ยอมออกไปจากที่นี่ง่ายๆ ฉันจะไม่ยอมออกไปลำบาก” ใจเริงพูดด้วยความมุ่งมั่น ปรายตามามองรายชื่ออพาร์ทเม้นท์ที่ฤกษ์หามาให้ แล้วก็กรีดนิ้วเขี่ยตกจากโต๊ะ หล่นลงไปในถังขยะ !!
บ้านเทิดพันธ์ อาหารเช้าแบบง่ายๆ แต่ดูดี เทิดพันธ์กินอย่างเอร็ดอร่อย กวาดจนข้าวต้มหมดถ้วย ป้านอมเดินถือขนมออกมาจากในครัว เห็นแล้วก็ขำ
“คุณเทิดกวาดจนถึงก้นชามแบบนี้ ป้านอมดีใจแย่เลยนะคะเนี่ย ขนมค่ะ” ป้านอมวางไว้ให้ เทิดพันธ์ยิ้มพลางเลื่อนขนมมากินไปคุยไป “ก็มันอร่อยจริง ๆ ผมไม่ได้กินแบบนี้มานานแล้ว คิดถึงฝีมือป้านอมด้วย”
“แหม....ของพื้น ๆ ทั้งนั้น ชมเกินไปแล้วละค่ะ”
“ของพื้น ๆ นี่ละครับ ยามยากมันอร่อยทั้งนั้น ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยม เพราะตอนนี้คนที่จะมาเยี่ยมผม มีแต่เจ้าหนี้ กับพวกที่จะมายึดบ้าน ยึดที่ดินเท่านั้นแหละ”
“เข้าใจค่ะ ตอนป้าลำบาก คุณเทิดช่วยป้าไว้มากกว่านี้อีก นี่ยังไม่รวมที่คุณพ่อคุณช่วยครอบครัวป้าไว้อีกนะคะ ป้าทำอาหารมาให้ทานทุกวันก็ยังใช้หนี้ไม่หมด”
“โหยยย ...ไม่ต้องเลยครับ แค่นี้ผมก็ซาบซึ้งใจมาก ๆแล้ว เฮ้อ.....ไม่นึกนะครับว่าผมหมดตัว แต่มันก็ดี พอหมดตัว ผมมีเวลามานั่งคิดทบทวนว่าเราต้องการอะไรแท้จริงในชีวิต และก็เริ่มเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี แม้แต่ยำผักกาดดอง ไข่เจียวเนี่ย แม่งโคตรมีค่าเลย” เทิดพันธ์กับนอมขำขึ้นมาพร้อมกัน “หรือแม้แต่...บ้านเก่าของพ่อหลังนี้ .. บ้านที่ผมไม่เคยใส่ใจ แต่มันกลับทำให้ผมตั้งหลักได้อีกครั้ง” เทิดพันธ์มองรอบๆบ้าน
“ขอบคุณความบัดซบของชีวิต”
“ป้าก็ดีใจนะคะที่คุณเทิดมองเห็น เพราะหลายคนที่เจอความบัดซบ แต่เค้าก็มองไม่เห็นคุณค่าของชีวิตที่เหลืออยู่...แล้วก็ล้มระเนระนาดไป ป้าดีใจกับคุณด้วยจริง ๆค่ะ ชนหน่อยค่ะ” ป้านอมชูแก้วน้ำเปล่า
“ให้กับความบัดซบ ที่ให้คุณกับชีวิตเรา”
“ชนครับ” ทั้งสองดื่มแล้วหัวเราะออกมา ลุงหยัดเข้ามา “คุณเทิดครับ มีคนมาขอพบคุณเทิดครับ”
ป้านอมและเทิดพันธ์มองหน้ากัน “เจ้าหนี้เหรอตาหยัด”
“ไม่ใช่ครับ เจ้าของคอนโดที่อยู่ข้าง ๆ นี่ละครับ”