บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 22 หน้า 6
เทิดพันธ์พาพิมขึ้นรถ ถอยออกไปอย่างเร็ว ฤกษ์ยันร่างจะลุกตาม แต่ยังงง ทรุดลง
“พี่พิม คุณเทิด”
“วรรณ ดูพี่ฤกษ์ก่อน”
สองสาวดูอาการ ฤกษ์ที่ยังนอนครวญคราง ร้องไห้หมดสภาพ “พิม พี่ไม่หย่า ยังไงพี่ก็ไม่หย่า”
มาลัยวรรณอึ้งกับทุกอย่าง มองตามไปที่หน้าบ้าน ทอดถอนใจ
ในรถเทิดพันธ์ รถแล่นออกจากบ้าน พิมร้องไห้อย่างแรง เทิดพันธ์ส่งทิชชู่ให้
“ถ้าเขายังตามฉันแบบนี้ ฉันคงอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว”
“ใจเย็นครับ”
“จะพาฉันไปไหน”
“บอกมาเลยครับว่าอยากไปไหน ผมจะพาไป”
“ฉันไม่รู้ ไม่รู้อะไรแล้ว”
“ไปนั่งเล่นริมน้ำก็แล้วกันนะครับ” พิมมองสงสัยเล็ก ๆ แล้วหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อน
บ้านริมน้ำเทิดพันธ์ ศาลาท่าน้ำ พิมนั่งเหม่อลอย ตายังช้ำกับการร้องไห้ แต่ลมเย็นและความสงบของสายน้ำ ทำให้พิมสงบลงได้ ป้านอมเดินมากับเทิดพันธ์จากตัวบ้าน เทิดพันธ์ถือเครื่องดื่มและของว่างมาด้วย เห็นคนงานกำลังต่อเติมสถานที่
“น่าสงสารจัง คุณก็ปลอบใจเธอนะคะ ชาสมุนไพรร้อนๆ จะช่วยให้คลายเครียดได้ดีค่ะ”
“ครับป้า” เทิดพันธ์แยกมา วางถาดชา และของว่างลงตรงหน้าพิม
“อยากนั่งคนเดียวหรือให้ผมนั่งเป็นเพื่อน บอกได้นะครับ”
“นั่งเป็นเพื่อนดีกว่าค่ะ ลมแม่น้ำทำให้ฉันสงบลงเยอะเลย” พิมมองไปรอบ “บ้านคุณกำลังจะกลายเป็นโรงแรมในฝันของคุณแล้ว ร่มรื่นมากค่ะ”
“ครับ ใกล้เปิดตัวแล้ว ผมต้องยอมรับว่าคุณฤกษ์เป็นคนเก่งนะครับ เค้าเข้าใจในสิ่งที่ผมต้องการ”
เทิดพันธ์พูดตรงๆ ลืมคิดว่าจะกระทบความรู้สึกพิม พิมนิ่งไป
“แล้วเค้าจะเข้าใจในสิ่งที่ตัวเองต้องการมั้ยคะ”
เทิดพันธ์หันมา “แล้วคุณพิมหล่ะครับ.....รู้หรือเปล่าว่าตัวเองต้องการอะไร”
พิมตอบทันที “หย่าค่ะ พิมต้องการหย่า จริงๆแล้วพิมไม่น่าแต่งงานกันตั้งแต่แรก” เทิดพันธ์งง
“พิมน่าจะเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง พี่ฤกษ์ไม่มีวันลืมเริง”
“แต่ “ลืม” กับ “รัก” มันไม่เหมือนกันนะครับ เราอาจจะไม่ลืมใครบางคน แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะรักคน ๆนั้น เอ่อ..” เทิดพันธ์คิดๆแล้วพยายามหาคำพูดดีๆ “เอาจริงๆนะครับ ผมเองก็เคยเป็นแบบคุณฤกษ์ คือ ก็เคยนอกใจภรรยาตัวเอง” พิมมองเทิดพันธ์