บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 22 หน้า 8
คอนโดใจเริง ใจเริงดูรายการทีวีของฤกษ์ .. เห็นฤกษ์พูดอย่างน่าเชื่อถือ
“บ้านไม้กับบ้านปูนมีเสน่ห์ต่างกัน .. บ้านปูนดูแลง่าย ทันสมัย บ้านไม้อาจจะดูแลยากสักหน่อย อ่อนไหวกับอากาศที่เปลี่ยนแปลง แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ไม้ดี ยิ่งอยู่ยิ่งมีราคา ... สำหรับผม ผมชอบบ้าน
ไม้ครับ .. คลาสสิค ไม่ฉาบฉวย ดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ” ฤกษ์ยิ้ม ภาพกราฟฟิครูปหน้าพิมแทรกเข้ามา พร้อมแคปชั่น “พูดถึงภรรยาอยู่หรือเปล่าคะ!!!”แล้วก็มีเสียงเอฟเฟคฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งน่าร้ากกกก
ใจเริงเห็นแล้วรับไม่ได้ กดปิดเลย อิจฉา หมั่นไส้ !!!ใจเริงเครียด รีบเดินไปหยิบโทรศัพท์มาโทร.หาฤกษ์
“หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ ...” ใจเริงกดทิ้งด้วยความหงุดหงิด “พี่ฤกษ์ปิดเครื่อง !!”
เสียงตอกย้ำของเทิดพันธ์ “เลิกฝันได้แล้ว !! เค้ากลับไปง้อเมียเค้าแล้ว เค้าไม่มีวันเลือกผู้หญิงอย่างคุณ !!”
“ไม่จริง !!!! พี่ฤกษ์ไม่เคยรักพิม ! คนที่เค้ารักมาตลอดคือ เริง เริงเท่านั้น !!”
ใจเริงแค้น...คิดคิด ต้องทำอะไรสักอย่าง
โรงแรมเทิดพันธ์ มาลัยวรรณนั่งปาดน้ำตาอยู่ที่ริมน้ำ ร้องไห้ไป จิ้มของว่างกินไปด้วย ป้านอมนั่งอยู่ข้างๆ
“โถ....แม่คุณ พี่ดุเข้าหน่อย ร้องไห้เป็นเผาเต่า”
“วรรณหวังดี ไม่คิดพี่พิมจะดุวรรณขนาดนี้” เทิดพันธ์กลับมา ป้านอมรีบเข้ามากระซิบ
“ช่วยปลอบหน่อยค่ะ เมื่อกี้คนพี่ คราวนี้คนน้อง ร้องจนจ่ามงกุฏจะหมดจานแล้วค่ะ”
“ได้ครับ” ป้านอมแยกไป เทิดพันธ์มานั่งข้างๆ “ทีนี้รู้หรือยัง ยุ่งเรื่องผู้ใหญ่แล้วเป็นยังไง”
“ไม่ต้องมาซ้ำเลย”
“ไม่ได้ซ้ำ นี่ตั้งใจมาปลอบนะเนี่ย”
“โห ถ้าจะปลอบแบบนี้ อย่าปลอบเลยดีกว่า”
“อ้าว... ก็จริงนี่ ผมจะบอกให้นะ พี่สาวคุณเข้มแข็งมากกว่าที่คุณคิด เค้ารู้ดีว่าจะแก้ปัญหายังไง”
“ก็ “หย่า” ไง หย่าลูกเดียว เฮ่อ... พี่เริงเตรียมจุดพลุได้เลย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ พี่เริงต้องการอะไรกันแน่ ต้องการพี่ฤกษ์ หรือว่าต้องการทำให้พี่พิมเสียใจ ?”
“คนอย่างใจเริง ต้องการอย่างเดียว ... ต้องการเอาตัวเองให้รอด !!”
มาลัยวรรณหันมาทางเทิดพันธ์ .... เออนั่นสิ !!!
“ส่วนคุณฤกษ์ ผมเข้าใจเค้านะ เพราะผมก็เคยเป็น..ตอนนั้นผมหมดทุกอย่าง ไม่เหลืออะไรเลย มีแค่ผู้หญิงคนนึงที่มองผมด้วยความชื่นชม พร้อมให้การดูแลสนับสนุน เราก็พร้อมนอกใจเมียไปหาเค้า .. เพราะเค้าเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างเรา” มาลัยวรรณชะงักกึก...แปลกใจที่เทิดพันธ์เปิดใจมากขนาดนี้ มาลัยวรรณมองเทิดพันธ์ด้วยแววตาที่ค่อยๆเปลี่ยนไป “คุณกำลังพูดถึงคุณ สุพรรญาใช่ไหมคะ”
“ใช่ครับ”
“แล้วคุณ..ทำไมเลิกกับเค้า”
“ผมไม่อยากเอาเปรียบเค้า หาผลประโยชน์จากความรักที่เค้ามีให้ผม มันแย่มาก ผมยอมจะออกมา ความรักของเค้า เพื่อมาสร้างคุณค่าให้ตัวเองอีกครั้ง”