บทละครโทรทัศน์ เพลิงบุญ ตอน 22 หน้า 7
“ผมไม่ได้เข้าข้างผู้ชายนะครับ แต่..บางทีอารมณ์มันก็อยู่เหนือเหตุผล ตอนทำมันไม่รู้ตัว มันเหมือน มันลืมทุกอย่าง ผิดชอบชั่วดี รักไม่รัก มันไม่ได้คิดเลย”
เทิดพันธ์พูดด้วยความจริงใจ พิมฟัง..คิดตาม แต่แววตาไม่ได้อ่อนลงเลย
“ขอบคุณที่คุณเทิดพูดตรงๆนะคะ แต่....ทุกครั้งที่มีการนอกใจ ผู้ชายจะมีข้ออ้างให้ตัวเองสารพัด เพราะมีปัญหา เพราะเมียไม่ดี เพราะอารมณ์มันพาไป ส่วนผู้หญิงที่เป็นเมีย ทำได้แค่ยอมรับสารพัดเหตุผลของสามี...มันไม่ยุติธรรมเลย!” เทิดพันธ์อึ้งไป
ส่วนในบ้านเทิดพันธ์ ป้านอมกำลังสั่งการคนงานที่กำลังก่อสร้าง โบกปูน
“นี่...ส่วนครัวนี่ช่างต้องละเอียดหน่อยนะ เครื่องดูดอากาศ อย่าให้กลิ่นโชยเข้าไปในส่วนที่นั่งลูกค้าเด็ดขาดเชียว” มาลัยวรรณเดินเข้ามา หน้าตาง่อย ๆ “อ้าว...แม่วรรณ”
“ตกลงคุณเทิดพาพี่พิมมาที่นี่เหรอคะ”
“จ๊ะ...นั่งอยู่ท่าน้ำน่ะ”
มาลัยวรรณเดินมามองออกไป เห็นเทิดพันธ์กับพิมนั่งคุยกันอยู่ มาลัยวรรณน้อยใจเล็ก ๆ
“พี่พิมเป็นยังไงบ้างป้า”
“ก็คงทุกข์ใหญ่หลวง หน้าซีดเซียวเหลือเกิน” มาลัยวรรณมองพิม แล้วตัดสินใจเดินไปหา
ท่าน้ำบ้านเทิดพันธ์ มาลัยวรรณเดินเข้ามา “พี่พิมเป็นยังไงบ้าง”
“ดีขึ้น วรรณ พี่ขอนะ อย่าพาเขาเข้ามาในบ้านอีก”
“พี่พิม วรรณอยากให้พี่ฤกษ์กับพี่พิมได้ปรับความเข้าใจกัน”
“เค้ากับพี่ไม่มีอะไรต้องปรับกันอีกแล้ว วรรณก็รู้”
“รู้ แต่วรรณ....” มาลัยวรรณคิดแล้วก็โพล่งออกไปเลย “วรรณไม่เห็นด้วยที่พี่พิมจะหย่า !!!!! วรรณไม่
อยากให้พี่พิมยอมแพ้พี่เริง” พิมสะดุดกึก!!” เพื่อนพี่ทำกับพี่ขนาดนี้ ถ้ายอมหย่าง่ายๆ เค้าก็ยิ่งได้ใจ ให้
โอกาสพี่ฤกษ์เถอะนะ” พิมจี๊ดดดดเลย “วรรณเป็นคนพูดเองว่าพี่โลกสวยเกินไป ไม่ยอมมองความเป็นจริง
นี่ไง พี่เห็นความจริงแล้ว และพี่ก็ตัดสินใจตามความเป็นจริงด้วย”
พิมพูดอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วก็หยิบกระเป๋า มาลัยวรรณหน้าเสีย “คุณเทิดคะ ฉันกลับละ”
“อย่าเพิ่งซีครับ อยู่ทานข้าวกันก่อน”
“ไม่ละค่ะ เมื่อกี้พี่หมี่โทรมา จะมารับพิมที่หน้าปากซอย พิมขอตัวละกันค่ะ”
พิมแยกไป เทิดมองหน้ามาลัยวรรณแล้วส่ายหน้า มาลัยวรรณหน้าสลด
“คุณพิม เดี๋ยวผมไปส่งครับ” เทิดพันธ์ตามไป มาลัยวรรณจิ้มของว่างกิน เสียใจโดนดุ