บทละครโทรทัศน์ ปดิวรัดา ตอนที่ 5 หน้า 12
“เอ้อปล่อยก่อนค่ะ” รินดึงมือออกได้ “คุณแม่ ต้องรีบกลับไปดูคุณพ่อ พี่อรุณ... รินโตแล้ว ตอนนี้มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ที่มานี่ก็เพื่อตอบแทนบุญคุณของคุณพ่อคุณแม่ พี่อรุณต้องเข้าใจ ต้องปกปิดความลับให้ครอบครัวเรานะคะ”
“เรื่องนั้น พี่ทำให้ได้ พี่แค่เป็นห่วง ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร นิสัยใจคอเป็นยังไง ไม่มีใครรู้ พี่ต้องเห็นเขาด้วยตาของพี่เอง”
ศรัณย์เดินเข้ามา “เอ้อ เขามาแล้วค่ะ” ทั้งคู่ขึ้น เพื่อต้อนรับศรัณย์ “คุณศรัณย์ นี่คุณอรุณฤกษ์ คุณอรุณฤกษ์นี่ปลัดศรัณย์ค่ะ”
“สวัสดีครับ เด็กไปบอก นึกว่าญาติที่ตกค้างจากงานแต่งงาน”
“ผมไม่ใช่ญาติ แต่สนิทกันยิ่งกว่าญาติ บ้านเราอยู่ติดกัน หน้าที่ตั้งแต่เด็กของผมคือดูแลสามสาวบ้านบำรุงประชากิจ” ท่าทางเอาเรื่องของอรุณฤกษ์ ทำให้ศรัณย์อึ้งไปนิด
“อ้อครับ .... ขอบคุณนะครับที่มาร่วมแสดงความยินดี”
“จะยินดีมากน้อยแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับรินน่ะครับ เขาแต่งงานแล้วมีความสุขผมก็ยินดีมาก แต่ถ้าไม่... ผมคงไม่ยอม” รินหน้าเสียทันที ศรัณย์เริ่มหน้าบึ้งกับท่าทางท้าทายของอรุณฤกษ์ ดวงสวาทแอบฟังอยู่มุมหนึ่งเก็บข้อมูลไว้
“เอ้อ เดี๋ยวนายเสริมจะพาพี่ไปเปิดโรงแรมในเมือง พอดีคุณดวงสวาทพักอยู่ที่เรือนเล็กคนเดียว พี่อยู่นี่จะไม่เหมาะ”
“คุณดวงสวาท ?”
“เพื่อนคุณศรัณย์ค่ะ” รินหันไปบอก “คงต้องขออนุญาตคุณศรัณย์ให้พี่อรุณฤกษ์ พักที่อำเภอนี้สักวันสองวัน”
“สองสามวันน้อยไป อาทิตย์หนึ่งเป็นอย่างน้อย ผมขออนุญาตล่วงหน้านะครับคุณศรัณย์”
“ได้ครับ”
“พี่อรุณไปกับนายเสริมก่อนนะคะ แล้วเย็นนี้มาทานข้าวกัน มาค่ะเชิญทางนี้” รินเดินนำอรุณฤกษ์ออกมา
อรุณฤกษ์ ยังไม่วายหันมามอง ศรัณย์จับผิด ศรัณย์นิ่วหน้ามองไม่ชอบใจท่าทางกวนตีนของอรุณฤกษ์ เลย
บนรถแท็กซี่ป้ายดำ ที่จะไปส่งอรุณฤกษ์ ที่โรงแรม เสริมนั่งด้านหน้ากับคนขับคุยกันมาตามทาง
“ผู้หญิงชื่อดวงสวาทเป็นใคร”
“โฮ้ย นินทานาย คนใช้ดีๆเขาไม่ทำกันหรอกครับ” อรุณฤกษ์ยื่นเงินมาให้ เสริมยิ้มเจ้าเล่ห์ “แต่ผมเป็นคนใช้เลวๆ” เสริมรีบหยิบเงินมา “คุณคนสวยเป็นแฟนเก่า เมื่อวานใส่ชุดดำมาร้องไห้ในงานด้วยครับ”
“แล้วไหงมาอยู่ที่บ้านนี่ล่ะ”
“ไม่ได้มาอยู่เฉยๆ มาค้างหลายวันด้วย ญาติแกที่เมืองคอนไม่อยู่ครับ”
“แล้วทำไมไม่ค้างที่โรงแรม มาอยู่ที่นี่ เป็นก้างขวางคอเจ้าบ่าวเจ้าสาวเขาทำไม”
“เธอคงทำใจไม่ได้กระมังครับ”
“ผู้หญิงน่ะทำใจไม่ได้พอเข้าใจ แล้วผู้ชายล่ะ คุณปลัดจะใจแข็งได้แค่ไหน”