บทละครโทรทัศน์ มนต์รักอสูร ตอนที่ 15 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ มนต์รักอสูร ตอนที่ 15 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ศักดาส่งการ์ดสีชมพูให้น้ำผึ้ง น้ำผึ้งแปลกใจ “กลางเดือนหน้า พี่จะแต่งงานครับ”
“แต่งงาน” น้ำผึ้งเหมือนตกอยู่ในภวังค์
ในอีกมุมหนึ่ง เทิดเดินบ่นงึมงำเรื่องไก่ “ไก่ตัวโตขนาดนั้นจะเก็บไว้กินคนเดียวรึไง” แล้วรีบเดินตรงมาที่บ้านน้ำผึ้ง
น้ำผึ้งรับการ์ดแต่งงานจากศักดาแล้วมองๆ การ์ดแต่งงานนิ่งๆ
“น้ำผึ้ง น้ำผึ้ง” ศักดาเรียก
“คะ”
“เป็นอะไรรึเปล่า”
“เปล่าค่ะ ยินดีด้วยนะคะ”
น้ำผึ้งมองการ์ดแล้วยิ้มๆ น้ำตาคลอ
เทิดเดินเข้ามาแอบดูอยู่แต่ไม่ได้ยิน เทิดเห็นน้ำผึ้งน้ำตาคลอในมือถือการ์ดแต่งงานก็มองๆ
“ผู้หญิงคนไหนน้าจะโชคดีได้เป็นเจ้าสาวของพี่ศักดา”
“พี่ไปเจอเค้าที่อเมริกา เราคบกันได้ห้าเดือนเลยตกลงจะแต่งงานกัน”
“5 เดือน!!” เธอพูดทีเล่นทีจริง “ทีกับน้ำผึ้งคบกันมาเป็นสิบๆ ปี ทำไมพี่ศักดาไม่เห็นสนใจน้ำผึ้งบ้าง” ศักดาอึ้งๆ งงๆ น้ำผึ้งรีบยิ้ม “น้ำผึ้งล้อเล่นค่ะ น้ำผึ้งยินดีด้วยจริงๆ ค่ะ”
ทั้งสองมองหน้ากันไปมา อีกมุมเทิดเห็นแวดตาแล้วรู้สึกไม่พอใจ “กินไก่ไป จ้องตากันไป มีความสุขเหลือเกินนะ”
“ไปงานแต่งของพี่ให้ได้นะ...” น้ำผึ้งพยักหน้ารับยิ้มบางๆ ให้ สองคนมองหน้ากันไม่รู้จะพูดอะไรกันอีก “ขอบคุณสำหรับไก่อบอร่อยมากๆ งั้นพี่กวนน้ำผึ้งแค่นี้แหละ”
“งั้นเดี๋ยวผึ้งเดินไปส่ง”
“ไม่เป็นไรจ้ะ” ศักดายิ้มให้น้ำผึ้งก่อนเดินออกไป เทิดเห็นเข้าก็รีบหลบให้ศักดาเดินผ่านเทิดออกไป
เทิดที่วิ่งออกมาจากที่ซ่อน แล้ววางฟอร์มทำท่าเหมือนเพิ่งเดินมา
ศักดาเดินออกมาพอดี เทิดทำเข้มใส่ “สวัสดีครับคุณเทิด”
“จะกลับแล้วเหรอครับ”
“ครับ...ลานะครับ” ศักดาหันกลับมาหาเทิด “ฝากดูแลน้ำผึ้งด้วยนะครับ”
“ไม่ต้องห่วง น้ำผึ้งเป็นคนในไร่ ยังไงผมก็ต้องดูแลเธอ”
ศักดายิ้มรับ “น้ำผึ้งเป็นคนน่ารัก น่าสงสาร เธอต้องกู้หนี้ยืมสินหาเงินไปรักษาพ่อ”
“พ่อป่วยเหรอ”