บทละครโทรทัศน์ กำไลมาศ ตอนที่ 4 หน้า 11
เกล้ามาศกับพริมเดินมาเจออินทวงศ์ถือพวงกุญแจรถกำลังเดินไปที่หน้าตึก
พริมทัก “อ้าว..คุณต๊ะ? มาทำอะไรที่นี่คะ”
“คุณนิลให้ผมมารับคุณมาศครับ เพราะคนขับรถที่วังติณชาติต้องพาคุณนิลไปทำธุระ”
เกล้ามาศบ่นเสียงเบา “คุณแม่เอาอีกแล้ว”
“คุณมาศทำธุระเสร็จหรือยังครับ กลับกันเลยไหม”
“คุณกลับไปก่อนเถอะค่ะ ชั้นยังไม่กลับ จะไปทำธุระกับพริม”
อินทวงศ์หน้าจ๋อย พริมสงสารจึงชวน “เราจะไปทำบุญที่วัดน่ะค่ะ ถ้าคุณต๊ะไม่ได้รีบไปไหน ไปด้วยกันไหมคะ”
“พริม!”
“เถอะน่ะ คุณต๊ะเขาอุตส่าห์เสียเวลาขับรถมารับแก อย่าให้เขาเสียน้ำมันไปเปล่าๆ” พริมบอกกับอินทวงศ์ “ไปด้วยกันนะคะ วัดประจำของพริมอยู่ใกล้ๆ นี้เอง”
อินทวงศ์ยิ้มรับ แต่เกล้ามาศเซ็งเลย
เกล้ามาศ อินทวงศ์ พริมพนมมือไหว้พระอยู่หน้าพระประธาน อินทวงศ์ลอบมองกิริยาการก้มกราบพระของเกล้ามาศด้วยแววตารู้สึกดี
เกล้ามาศกับพริมกำลังช่วยกันเปิดกรงนกเพื่อปล่อย แต่กรงเปิดลำบาก...ทั้งสองพยายามหาทางเปิด อินทวงศ์ยืนคอยอยู่ใกล้ๆ
ระหว่างนั้นมือถือของพริมดังขึ้น “อุ้ย! คณบดีโทรมา คงจะโทรมาเรื่องประชุมวิชาการ ชั้นขอคุยก่อนนะ” พริมหันไปเรียกอินทวงศ์ “คุณต๊ะคะ รบกวนมาช่วยมาศหน่อยเถอะค่ะ”
“ครับ” อินทวงศ์เดินเข้ามาแทนที่พริม
พริมถอยออกไปแล้วรับสาย “สวัสดีค่ะ”
อินทวงศ์ช่วยเกล้ามาศเปิดกรงนกได้สำเร็จ..นกบินออกไปจากกรง..แต่เกล้ามาศสะดุ้ง ยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง “โอ๊ย !”
“เป็นอะไรครับ”
“มีอะไรก็ไม่รู้เข้าตาค่ะ”
“คงจะเป็นเศษจากกรงนก ขอผมดูหน่อย”
เกล้ามาศถือตัว “ไม่เป็นไร ชั้นไปห้องน้ำก่อนนะ” เกล้ามาศหันหลังจะเดินไป แล้วชนกับต้นไม้ที่อยู่ข้างหลัง
“คุณมาศระวัง !” แต่ไม่ทันแล้ว เกล้ามาศชนแล้วกระเด้งถอยหลังมาอยู่ในอ้อมกอดของอินทวงศ์ อินทวงศ์รวบกอดร่างของเกล้ามาศไว้ เกล้ามาศเอียงหน้ามาหาอินทวงศ์ ทั้งสองสบตากันเล็กน้อย ก่อนที่อินทวงศ์จะปล่อยตัวหญิงสาว แล้วจับแขนเธอให้หันหน้ามา“ห้องน้ำต้องเดินอีกไกล ให้ผมช่วยดีกว่านะ”