บทละครโทรทัศน์ กำไลมาศ ตอนที่ 4 หน้า 15
อินทวงศ์กับอัญมณีเดินลงมาจากชั้นบน สวิตารีบเก็บมือถือแล้วแกล้งทำเป็นว่าร้อนใจเป็นห่วงมากๆ “คุณย่าเป็นยังไงบ้างคะ”
“นอนหลับไปแล้วครับ” เขาหันไปบอกกับอัญมณี “คุณอาครับ คุณอาคิดว่าจะจัดการยังไงกับกำไลของคุณย่าครับ”
“ใจจริงอาก็อยากจะเก็บเอาไว้ก่อนเผื่อว่าถ้าคุณย่าเลิกกลัวกำไลแล้วจะอยากได้คืน แต่เดี๋ยวอาขอคิดดูอีกทีก่อนแล้วกัน เก็บกำไลไว้ที่ห้องต๊ะก่อนนะ” อินทวงศ์รับคำ
“วิต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไปเปิดประตูห้องพระ ทำให้คุณย่าเห็นกล่องกำไล”
“ไม่ใช่ความผิดของคุณสักหน่อย ผมเป็นห่วงคุณย่าจังเลย ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเห็นคุณย่าเป็นแบบนี้มาก่อน ผมว่าเราอาจจะต้องพาคุณย่าไปพบจิตแพทย์”
“คุณย่าไม่ยอมไปหรอกต๊ะ คุณย่ายังมีความเชื่อแบบเดิมๆ ว่ามีแต่คนบ้าเท่านั้นที่ไปหาจิตแพทย์”
“แต่เราก็ปล่อยให้คุณย่าเป็นแบบนี้ไม่ได้” อินทวงศ์เครียด
อัญมณีคิดอะไรได้จึงนั่งลงข้างๆ อินทวงศ์ “งั้นเราก็ต้องหาคนมาช่วยรักษาคุณย่า ในแบบที่คุณย่าจะเปิดใจยอมรับได้...อย่างพวกนักบำบัด”
สวิตามองอัญมณีอย่างรู้ทัน จึงเป็นฝ่ายแทรกพูดขึ้น “คุณเกล้ามาศลูกสาวคุณนิลไงคะ ได้ข่าวว่าเป็นนักดนตรีบำบัดจากเมืองนอกเชียว เธอน่าจะช่วยคุณย่าให้หายดีได้ ใช่ไหมคะคุณอา”
อัญมณียิ้ม เข้าทาง “ใช่จ้ะ หนูวิความคิดดี ต๊ะจ๊ะ...อาว่าหนูเกล้ามาศนี่แหละเหมาะสมที่สุดแล้ว ต๊ะว่ายังไงจ๊ะ”
“แต่ผมไม่แน่ใจว่าคุณมาศจะยอมมาช่วยเราหรือเปล่า”
“ขอแค่ให้ต๊ะอนุมัติว่าจะให้หนูมาศมาบำบัดคุณย่า อาจะทำหน้าที่ไปชวนหนูมาศเองรับรองว่าหนูมาศไม่กล้าปฏิเสธแน่นอน ตกลงไหม”
“ลองดูก็ได้ครับ”
อัญมณียิ้มกว้าง ขณะที่สวิตาทำเป็นยิ้มปกติ แต่ในใจไม่ได้สดใสเหมือนรอยยิ้ม
สวิตานั่งกินผลไม้อย่างสบายอารมณ์ คุณไลยกำลังเก็บร้านแล้วหันมาถามสวิตาอย่างตกใจ “วิบ้าไปแล้วหรือเปล่าลูก คิดอะไรถึงไปชักศึกเข้าบ้านเอ่ยปากชวนให้ลูกสาวคุณนิลมาอยู่ใกล้คุณต๊ะ”
“ต่อให้วิไม่ชัก คุณอาณีก็ต้องชักนังมาศเข้ามาหาต๊ะอยู่แล้วค่ะ งั้นวิก็ชิงตัดหน้าเป็นฝ่ายเสนอไอเดียซะก่อนเลยไม่ดีกว่าหรือไงคะ ต๊ะกับคุณอาณีจะได้ไว้วางใจวิว่าวิไม่มีปัญหาอะไรกับยัยมาศ”
“งั้นวิก็ระวังไว้แล้วกันนะลูก รักแท้จะแพ้ใกล้ชิด”
“อย่างมากมันก็จะได้แค่ใกล้ต๊ะ แต่มันจะไม่มีวันได้ชิดต๊ะเด็ดขาด”
“วิจะทำอะไร”
“วิจะไล่นังมาศออกไปจากชีวิตของต๊ะ โดยที่วิจะไม่เดือดร้อนเลยแม้แต่นิดเดียว” สวิตายิ้มร้ายอย่างมีแผน