บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 21 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 21 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
เสาในห้องติดไฟล้มลงเฉียดเตียงน้ำรินแล้วไฟก็ลุกสูงขึ้นๆ จนเกือบถึงตัวน้ำริน
นับดาวมองแล้วหัวเราะชอบใจสะใจ อำมหิต เลือดเย็น และเหี้ยมโหด
นับดาวเดินขึ้นเนินจากออกไป ควันดำซึ่งกำลังพวยพุ่งออกมาจากหน้าต่างห้องคนไข้
ที่ห้องนั่งเล่นบ้านธารา ร่างหนึ่งเคลื่อนเข้าไปหาธาราที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา มือหนึ่งแตะที่มือธาราเบาๆ “แม่”
ธาราลืมตาขึ้นมา มองน้ำรินด้วยความประหลาดใจ ดีใจ “น้ำ...น้ำกลับมาหาแม่แล้ว!” ธาราดึงน้ำรินเข้ามากอด แล้วสะดุ้งเพราะตัวน้ำรินร้อนจี๋ “ทำไมตัวน้ำร้อนอย่างนี้”
น้ำรินถอยห่างจากธารา แล้วเริ่มร้องไห้ สีหน้าเต็มไปด้วยความทรมาน “แม่ช่วยหนูด้วย”
“หนูเป็นอะไร...”
น้ำรินกลับมีไฟลุกท่วมขึ้นมารอบตัว “แม่...ช่วยน้ำด้วย”
“น้ำ!” ธาราตกใจมาก
“แม่ น้ำเจ็บ..ช่วยน้ำด้วย” น้ำรินร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่ในกองไฟ
ธารานอนหลับอยู่บนโซฟาลืมตาโพลงขึ้นด้วยความตกใจ “น้ำ!”
ธารามองไปรอบๆอย่างงงๆ ธารารู้สึกไม่ดี ด้วยสายใยแห่งแม่ลูก ทำให้ธารามีลางสังหรณ์ว่ากำลังมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับน้ำริน
เหยี่ยวเปิดประตูห้องนอนผางเข้าไปอย่างรวดเร็ว น้ำรินนั่งซุกอยู่ที่มุมห้อง ลูบเนื้อตัว ทุรนทุรายด้วยความรู้สึกเจ็บปวดทรมาน
เหยี่ยวลงไปนั่งข้างน้ำรินด้วยความเป็นห่วง “เป็นอะไร”
น้ำรินมีสีหน้าท่าทางทรมานมาก ด้วยความรู้สึกร้อนเหมือนโดนไฟแผดเผาร่าง “ร้อน...ร้อนมาก”
เหยี่ยวลืมตัว พยายามคว้าตัวน้ำริน แต่มือทะลุตัวน้ำรินผ่านไป “บอกผมสิ จะให้ผมช่วยยังไง”
น้ำรินร้องด้วยความเจ็บปวด พลังงานของร่างน้ำรินจางไปแล้วก็ชัดขึ้นมาใหม่ แล้วก็จางลงไปอีก
“น้ำ! คุณเป็นอะไร คุณจะตายไม่ได้นะ มันยังไม่ถึงเวลา”
น้ำรินทำท่าเหมือนจะหมดสติร่างน้ำรินจางลงๆเรื่อยๆ
เหยี่ยวตกใจมาก “เรายังมีเวลาอีกหลายอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ”
น้ำรินหลับตานิ่งราวกับคนตาย ร่างซีดจาง
“น้ำ ลุกขึ้น! ห้ามตาย ห้ามหายไปไหน นี่เป็นคำสั่ง!..ได้ยินมั้ย” เหยี่ยวใจไม่ดี ด้วยความหวั่นว่าจะสูญเสียน้ำรินไป “ชีวิตนี้ผมสูญเสียคนรักไปมากพอแล้ว...คุณอย่าตายนะ”