บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 12
น้ำรินอึดอัดหนักใจ “น้ำยังไม่พร้อมค่ะ”
“อะไรนะ”
“น้ำยังแต่งงานตอนนี้ไม่ได้ น้ำรักใครไม่ได้ค่ะ”
“พี่เคยทำให้น้ำรักพี่มาแล้วครั้งนึง.... พี่ต้องทำให้น้ำรักพี่ใหม่ให้ได้”
“น้ำขอตัวกลับนะคะ...” น้ำรินลุกเดินหนีไปทันที ภพธรทำท่าจะตามไป “อย่าตามน้ำมานะคะ น้ำต้องการอยู่กับตัวเอง อีกไม่นานคงมีข้อสรุปในอนาคตระหว่างเรา”
ภพธรมองตามน้ำรินออกไป ... ตบโต๊ะด้วยความขัดใจ เครียดเพราะกำลังจะสูญเสียทรัพย์สมบัติและน้ำรินไป
ภพธรที่กำลังเดินออกมาด้วยแววตาโกรธแค้น พลางคุยโทรศัพท์ “น้ำรินเลือกที่จะตาย เก็บน้ำรินกับไอ้หมวดเหยี่ยว..ยิงกระสุนให้เจาะกลางกบาล ส่วนนังนับดาว...มะรืนนี้จะถูกย้ายไปฝากขังที่เรือนจำ จัดการเก็บมันซะระหว่างทาง ใครที่ขัดขวาง...มันต้องตาย!!”
ภพธรสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบแต่อำมหิตเลือดเย็น แววตาร้อนแรงด้วยไฟแค้น
วันต่อมา นับดาวที่ใส่กุญแจมือเดินออกมาตามทางเดินในสำนักงานสืบฯ
ด้านหน้าสำนักงานสืบมีรถตำรวจจอดอยู่ 1 คัน ตำรวจคนหนึ่งสวมหมวกนั่งประจำที่คนขับ ดารณียืนรออยู่กับลูกน้องอีกหนึ่งคน
ตำรวจคุมตัวนับดาวใส่กุญแจมือมาขึ้นเบาะหลังรถ นับดาวมีสีหน้าอิดโรยทรุดโทรมมาก
ดารณีสั่งตำรวจที่คุมตัวนับดาว “ดูแลส่งตัวผู้ต้องหาให้เรียบร้อย .. แล้วรีบกลับมารายงาน”
“ครับ” ตำรวจขึ้นนั่งที่นั่งข้างคนขับ แล้วรถก็เคลื่อนออกไป
รถวิ่งไปตามถนน พอถึงแยก รถก็วิ่งผ่านไป ตำรวจที่นั่งข้างคนขับงง “ทำไมไม่เลี้ยวขวา”
นับดาว รู้สึกได้ถึงความแปลกพิกล นับดาวมองหน้าคนขับผ่านกระจกมองหลัง นับดาวรู้สึกคุ้นหน้า
“ไปกลับรถข้างหน้า”
พอถึงที่กลับรถ ตำรวจขับผ่านแล้วไปเลี้ยวซ้ายเข้าถนนเปลี่ยว
“ทำไมมาทางนี้” ตำรวจคนขับหันขวับมามองตำรวจอีกคน วาดแขนยิงใส่ตำรวจคนที่นั่งข้างๆ เปรี้ยง ! ตำรวจคนนั้นล้มคว่ำไปทันที
นับดาวจ้องคนขับรถเขม็ง “ภพธรส่งแกมาใช่มั้ย”
ตำรวจคนขับไม่ตอบแต่จอดรถที่ข้างทางเปลี่ยวหันขวับกลับมา...วาดแขนเหยียดตรงจ่อปืนไปที่นับดาว
“ถึงเวลาแล้วสินะ..” เธอถอนหายใจพิงกับเบาะนั่ง “ลงมือได้เลย” นับดาวหลับตา เหมือนกำลังยอมรับกับความตายที่กำลังจะผ่านเข้ามาหา