บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 15
ดารณีชี้ที่บริเวณหน้าจอ ให้ดูเอกสารสำคัญนั้น “เรายังไม่ได้เบาะแสนับดาวที่หายตัวไป แต่กลับมีคนส่งอีเมล์มาให้ เป็นหลักฐานที่ใช้เล่นงานภพธรได้โดยตรงเลยค่ะ”
สงครามดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ ดารณีเปิดภาพบัญชีธนาคารต่างประเทศให้สงครามดู“หลักฐานโอนเงินค้ายาเสพติดของภพธรไปต่างประเทศ”
ดารณีเลื่อนไปอีกภาพ “นี่เป็นแบบแปลนก่อสร้างคาสิโนผิดกฎหมายในรินธารารีสอร์ท เกาะสมุย อนุมัติโดยภพธร และนี่คือรายชื่อพ่อค้ายาเสพติดทุกคนที่ภพธรเคยทำธุรกิจด้วย”
“ภพธรอยู่เบื้องหลังนับดาวอย่างที่คาดไว้จริงๆ คราวนี้มันดิ้นไม่หลุดแน่!!” สงครามน้ำเสียงและแววตากร้าว
เหยี่ยวยืนมองชิงช้าสวรรค์ในเพลินวาน สีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย น้ำรินสะพายกระเป๋าใบเล็ก พร้อมกับมีถุงกระดาษอย่างดีใส่ของบางอย่างมาด้วยยืนมองเหยี่ยวอย่างลุ้นๆ
เหยี่ยวหันมาถามน้ำริน “เราเคยมาที่นี่ด้วยกันจริงๆเหรอ”
“คุณยังบอกฉันเลยว่าถ้าฉันจำได้ว่าตัวเองเป็นใคร ก็อย่าเผลอลืมคุณ แต่กลายเป็นคุณที่ลืมฉัน”
เหยี่ยวขมวดคิ้ว “ผมพูดอย่างงั้นจริงเหรอ...จำไม่ยักได้”
เหยี่ยวเดินไป น้ำรินมองเหยี่ยวเศร้าๆ แล้วก็ฮึดขึ้นมาใหม่ อย่างไม่ยอมแพ้
น้ำรินพาเหยี่ยวเข้ามาที่มุมถ่ายภาพ ช่างภาพเห็นเหยี่ยวก็จำได้ทันที “คุณนั่นเอง สวัสดีครับ”
เหยี่ยวประหลาดใจ “คุณรู้จักผมเหรอ”
“จำได้สิครับ คราวก่อนคุณมาคนเดียว ถ่ายรูปคนเดียว แต่วันนี้พกแฟนมาด้วย”
น้ำรินยิ้มเขินๆนิดๆ ในขณะที่เหยี่ยวหันไปมองน้ำรินอย่างอึดอัด ไม่รู้จะพูดยังไง
“ถ่ายรูปคู่ไว้เป็นที่ระลึกซักใบมั้ยครับ”
“ไม่ดีกว่า...ไม่รู้จะถ่ายทำไม”
“ฉันอยากถ่ายค่ะ รูปภาพสามารถแทนคำพูดได้ล้านคำ เพราะมันไม่ได้บันทึกแค่สิ่งที่อยู่ในรูป แต่มีเรื่องราว ความรู้สึก ณ ตอนนั้นอยู่ด้วย บางทีรูปอาจจะทำให้คนบางคนรำลึกถึงความผูกพันในอดีตได้”
เหยี่ยวจำใจ “ถ่ายก็ถ่าย”
“ฉันขอเวลาแปบนึงนะคะ”
น้ำรินเดินถือถุงกระดาษออกไป เหยี่ยวมองไปรอบๆร้านอย่างงงๆ ไม่มีทีท่าว่าจะจำได้เลย
เหยี่ยวนั่งรอน้ำรินอยู่ที่ฉาก น้ำรินใส่ชุดเก่าเมื่อตอนเป็นดวงจิตมานั่งข้างๆเหยี่ยว
“ทำไมคุณต้องเปลี่ยนชุดด้วยล่ะ?”
ช่างภาพมองวิวฟายเดอร์ “พร้อมนะครับ”