บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 14
ยายนวลฟังด้วยความไม่สบายใจ เหยี่ยวนิ่งขรึม
แนนฝืนยิ้มเศร้าๆ “เหยี่ยว...เราทำเรื่องขอไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ และคงย้ายไปประจำที่โน่น ไม่กลับมาเมืองไทยอีกแล้ว”
ยายนวลและเหยี่ยวตกใจ
แนนหันมาสบตาน้ำริน จับมือน้ำรินไว้เหมือนต้องการคำสัญญา “ช่วยดูแลเหยี่ยวด้วยนะคะ ดูแลเค้าแทนฉันด้วย ฉันอยากเห็นรอยยิ้มของเหยี่ยว ช่วยทำให้เค้ามีความสุขแบบที่ฉันไม่มีวันทำได้ด้วยนะคะ”
แนนพูดจบก็เดินจากไป ทิ้งให้น้ำรินมองตาม
ไอแพดปรากฏหน้าของแนนที่เศร้าหมอง...“ลาก่อนค่ะเหยี่ยว... เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป”
แนนในไอแพดพยายามฝืนจะไม่ร้องไห้ แต่ก็ยากเต็มทน น้ำตาไหลอาบแก้ม
ยายนวลนิ่ง...คล้ายตระหนักแล้วถึงเหตุการณ์ความสัมพันธ์เหล่านี้ “เหยี่ยว... บ่วงที่เกิดขึ้นในชีวิตเอ็ง เริ่มคลี่คลายไปทีละเปลาะ ทีละเปลาะแล้ว สิ่งที่เอ็งไม่เข้าใจ...คงใกล้จะแจ่มชัดขึ้นซะที รีบไปเถอะเหยี่ยว”
เหยี่ยวอึดอัดใจ
“ยายจะให้ผมไปตามแนนกลับมาใช่มั้ย?”
“เปล่า..”
เหยี่ยวมีมีหน้าแปลกใจ
ยายนวลจับไหล่เหยี่ยว “ยายผิดไปแล้วที่ทำให้คนสามคนไม่มีความสุข โดยเฉพาะเอ็ง...หลานรักของยาย”
ยายนวลน้ำตาคลอด้วยความสำนึกผิด “ไปเถอะ...ไปตามหาคนที่เอ็งรักและรักเอ็ง ไปตามหาความทรงจำที่ดีของตัวเองชีวิตเป็นของเอ็ง...ใช้มันให้มีความสุขนะลูก”
เหยี่ยวสวมกอดยายนวล ยายนวลลูบหัวเหยี่ยวด้วยความรัก “ขอบคุณครับยาย”
ยายหลานกอดกันด้วยความซาบซึ้ง
ที่สำนักงานสืบฯนกน้อยเดินเข้ามาหาตำรวจคนหนึ่งที่โต๊ะ
“วันนี้หมวดเหยี่ยวไม่มาทำงานเหรอ... มีเอกสารจะให้เซ็นต์”
“ลาพักร้อนครับ .. เห็นบอกว่ามีนัดสำคัญส่วนตัว”
“ไปไหนของเค้าวะ”
ดารณีอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ กดปุ่มตรวจสอบหลักฐานบางอย่างอยู่ แล้วนิ่วหน้าเมื่อปรากฏหลักฐาน
สำคัญส่งเข้ามาในอีเมล์ของเธอ ดารณีรีบกดคีย์บอร์ด เสิร์ชหาข้อมูลต่อไป สีหน้าตกใจ