บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 15 (ตอนจบ) หน้า 7
ประสงค์จะผลักประตูสุสาน แต่ประตูเปิดเอง ประสงค์อึ้ง ตะโกนเข้าไป “คุณชีพ..ผมประสงค์..คุณอยู่ข้างในใช่มั้ย คุณชีพ ไม่ต้องหลบผม เมียน้อยคุณบอกหมดแล้วว่าคุณอยู่ที่นี่”
ทุกอย่างเงียบเชียบประสงค์โมโหเดินเข้าไป บรรยากาศน่ากลัว ประสงค์มองทั่วๆแล้วชะงัก เห็นโลงศพลั่นทม “เฮ้ยมีศะ..ศพด้วยเหรอ”
เสียงหัวเราะเยือกเย็นน่าขนลุกของลั่นทมดังก้องในสุสาน ประสงค์ตาเหลือก ใจไม่ดี รีบหันหลังกลับจะเผ่นออกไป ประตูสุสานปิดดังปังสนิท ประสงค์พยายามจะเปิดประตู “เอ้ยเปิดสิวะเปิด”
เสียงลั่นทมหัวเราะ ประสงค์หันกลับมาแล้วตาเหลือก
หน้าบ้านลั่นทม ฉ่ำ วิเวกและสมพรกำลังช่วยกันดูแลสนาม
ตำรวจนอกเครื่องแบบเข้ามาทักทาย “ตอนที่ผมยังไม่มามีอะไรผิดปกติมั้ยครับลุง”
“ไม่เห็นนี่ครับ” ฉ่ำชะงักมองตกใจ “เฮ้ย”
ประสงค์ขี่มอเตอร์ไซค์แล่นออกไป ผ่านตำรวจนอกเครื่องแบบสอง นาย คนหนึ่งรีบกวักมือเรียก “เดี๋ยวคุณ...หยุดก่อน”
ประสงค์ไม่หยุด เสียงวิทยุมือถือที่ตำรวจซ่อนไว้ในเสื้อก็ดังขึ้น ประสงค์ขับมอเตอร์ไซค์หนีทันที ตำรวจทั้งสองวิ่งไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ตาม พลางพูดวิทยุรายงาน พวกฉ่ำมองตกใจ
อุษา ธารินทร์ จรัล และหมอผันมาถึงหน้าสุสาน วิทยุตำรวจของธารินทร์ดังขึ้น ธารินทร์ชะงัก ส่งถาดให้อุษากำลังจะหยิบวิทยุ
ฉ่ำวิ่งหน้าตั้งเข้ามา “หมวดครับหมวด มีคนน่าสงสัยขี่มอเตอร์ไซค์หนีไปครับ พวกตำรวจกำลังตามไป”
ธารินทร์ไม่พูดอะไรรีบวิ่งไปที่รถอย่างรวดเร็ว ฉ่ำวิ่งตามกลับไป
“ใครหรือครับ” จรัลถามอุษา
“คนร้ายที่ร่วมมือกับน้าชีพค่ะ รินทร์คิดว่าเขาต้องย้อนมาเอาเงิน”
จรัลพยักหน้าเข้าใจ
“ขอให้จับได้ทีเถอะ คดีจะได้คลี่คลายซะที” หมอผันเอาใจช่วย
ถนนหน้าบ้านลั่นทม มอเตอร์ไซค์ประสงค์แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว ลั่นทมยืนอยู่ริมถนนไม่ได้ขัดขวาง มอเตอร์ไซค์ ตำรวจแล่นกวดตามมา ลั่นทมปราดออกขวางหน้าทันที ตำรวจตกใจ พยายามเบรกแต่ไม่ทัน มอเตอร์ไซค์แล่นทะลุผ่านร่างลั่นทมไป ตำรวจตกใจหยุดรถหันมามองตรงจุดที่ลั่นทมถูกชน แต่ไม่มีลั่นทมอยู่บริเวณนั้นแล้ว “เฮ้ย อะไรวะเมื่อกี้ ชนคนชัดๆนี่”
แล้วเมื่อมองไปรอบๆ แล้วหันมาก็ต้องผวาเมื่อเจอลั่นทมยืนอยู่ใกล้ๆ “ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
ตำรวจทั้งสองตาค้างสั่นพั่บๆ “คะ..คะ..คุณนาย”
ธารินทริ์ซึ่งรู้เรื่องจากวิทยุแล้ว ขับรถมาหยุดที่ตำรวจ ธารินทร์กระโดดลงมารีบถาม “คนร้ายล่ะ”
ตำรวจพูดแทบไม่เป็นภาษาคน “ระ.เรากำลังจะจับ..มันได้แล้วครับหมวด”