บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 15 (ตอนจบ) หน้า 9
ตำรวจหิ้วถังน้ำยาดับเพลิงวิ่งเข้ามาจัดการฉีดรถที่ไหม้ไฟ พอไฟดับหมดก็หยุดฉีด พอหยุด ไฟก็ลุกฮือขึ้นอีกสารวัตรใหญ่มองตาค้าง ทลั่นทมปรากฏร่างอยู่ข้างๆซากรถให้สารวัตรใหญ่เห็นคนเดียว สารวัตรใหญ่พึมพำเบาๆ “คุณนายลั่นทมต้องการมาทำลายหลักฐานงั้นเหรอ ทำไม”
ในสุสานลั่นทม จรัล หมอผัน และอุษายังนิ่งอยู่ในท่าเดิม ลั่นทมปรากฏร่างขึ้นมองไปที่สามคน ทั้งสามได้สติแต่ไม่รู้ตัวว่าถูกสะกด
จรัลหันไปกระซิบหมอผัน “วันนี้มองไม่เห็นคุณลั่นทมเลย”
“แกคงไม่ให้เห็น ผมก็ไม่เห็นเหมือนกัน”
รสสุคนธ์ถือเหล้า และจานกับแกล้มเข้ามากับหวาน รสสุคนธ์วางเหล้า ไหว้ลวกๆ แล้วมองหาชีพ “คุณชีพ รสเอาเหล้ามาให้ คุณกินเข้าไปเยอะๆคุณจะได้กล้าสู้กับผีลั่นทม พยายามหนีออกไปให้ได้นะ”
“เธอทำอะไรของเธอรสสุคนธ์” อุษางง
“อิฉันห้ามมันแล้ว มันไม่ฟัง อิฉันเลยตามมากลัวมันก่อเรื่องค่ะ”
จรัลนั่งหลับตาสมาธิ อุษาเงียบๆ ส่วนรสสุคนธ์เดินไปมาหาชีพ “คุณชีพ..ส่งเสียงออกมาสิ ตอนนี้อยู่กันหลายคน พวกเราจะช่วยคุณ ชีพได้ยินรสมั้ย”
ชีพเหมือนจะได้ยินเสียงรสสุคนธ์ ชีพขยับตัวอย่างอ่อนแรง ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วเมื่อเห็นทุกคนก็รวบรวมกำลังเปล่งเสียง “รส”
รสสุคนธ์สะดุ้งหันไปรอบๆ สุสาน “เหมือนได้ยินเสียงคุณชีพ น้าหวานได้ยินมั้ย”
“ไม่ได้ยินเลย”
ชีพดีใจขยับจะลุกขึ้น แต่แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อลั่นทมยื่นมือมากดไหล่ให้นอนลงอย่างเดิม ชีพทิ้งตัวลงอย่างสิ้นเรี่ยวแรง
รสสุคนธ์หันขวับมาทางลั่นทม พระที่ห้อยคอส่องแสงสว่างวาบออกมา ลั่นทมผงะ “คุณชีพ...คุณอยู่ไหนคะชีพ ฉันมาช่วยแล้วไง”
อุษา หวาน หมอผัน มองรสสุคนธ์ที่พยายามหาชีพ จรัลยังนิ่งเงียบสมาธิ
ลั่นทมเข้ามาคุกเข่าข้างๆ จรัล “คุณจรัลคะช่วยทมด้วย รีบให้รสสุคนธ์ออกไปเขามีพระ ทมสัญญาแล้วไงว่าจะไม่ทำร้ายชีพ ทมเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว กรุณาด้วยเถอะค่ะ”
จรัลลืมตา ลั่นทมกลับไปอยู่กับชีพ จรัลหันไปมองรสสุคนธ์ “พวกเราออกไปเถอะคุณชีพไม่ได้อยู่ในนี้”หมอผันมองหน้าจรัล จรัลพยักหน้าให้
“ไม่จริงคุณชีพอยู่ในนี้พวกคุณคิดจะช่วยนังลั่นทม ชีพคะ ชีพ”
“อยู่นี่ ฉันอยู่นี่ !”
“หยุดพูด !”
รสสุคนธ์เดินไปข้างหน้าช้าๆ ใช้มือควานหาไปในอากาศ “น้าหวาน อุษา หมอผัน คุณจรัล ช่วยกันสิเอามือควานๆแบบนี้ เดี๋ยวก็เจอตัว คุณชีพอยู่ในนี้แน่ๆ แต่ลั่นทมมันบังตาไว้”