บทละครโทรทัศน์ รักเร่ ตอนที่ 6 หน้า 5
![บทละครโทรทัศน์ รักเร่ ตอนที่ 6 หน้า 5](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
รามิลกับวายูนพากันเดินเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ ในปราสาท จนมาถึงหุ่นสุสาน แล้วจู่ๆหุ่นผีอาร์คบิชอบก็โผล่พรวดออกมาก็ตกใจ ยืนนิ่งขึงไป
วายูนเห็นหน้ารามิลก็ขำ แกล้งเดินมาพูดกับรามิล “ขวัญเอ๊ย..ขวัญมา..” แล้วเดินหัวเราะออกไป รามิลทำหน้าเข่นเขี้ยว รีบตามไป
“วายูนมาทางนี้เร็ว! “ รามิลฉุดมือวายูนวิ่งไปที่มุมถ่ายรูปที่ระลึก ที่มีหุ่นสวมชุดเสื้อเกราะอัศวินกับชุดเจ้าหญิงแบบโบราณ โดยเจาะตรงบริเวณใบหน้า เพื่อให้นักท่องเที่ยวโผล่หน้าออกมาตรงช่องที่เจาะไว้
วายูนมองดูหุ่นเจ้าหญิงและหุ่นอัศวิน แล้วทำหน้าไม่ถูก “อะไรกันคะเนี่ย”
“เรามาทำอะไรสนุกๆกันเถอะ คุณเป็นเจ้าหญิง ส่วนผมจะเป็นอัศวิน” รามิลเดินเร็วๆไปจ่ายตังค์กับเจ้าหน้าที่ ที่เคาน์เตอร์เพื่อถ่ายรูป แล้วเดินกลับมาหาวายูน ดึงมือวายูนให้เดินไปที่หุ่น วายูนขำๆ ตามไป ทั้งคู่ค่อยๆยืนบนแท่น รามิลอยู่ที่หุ่นอัศวิน วายูนอยู่ที่หุ่นเจ้าหญิง
“แล้วใครจะถ่ายให้เราล่ะคะ”
รามิลชี้มือไปที่พื้น บนแท่นที่เขายืนอยู่ มีปุ่มสีแดงที่พื้น “เห็นปุ่มแดงๆนี่ไหม เขาให้เราเหยียบปุ่มนี้เพื่อกดชัตเตอร์ถ่ายภาพ” รามิลชี้มือไปบนฝาผนังที่อยู่ตรงด้านหน้าของหุ่นทั้งสองตัว กล้องถ่ายรูปที่ติดอยู่บนฝาผนัง วายูนพยักหน้ารับรู้สีหน้าขำๆ “กล้องอยู่โน่น มองกล้องนะวายูน” รามิลก็ยื่นหน้าออกมาทางช่องที่เจาะไว้ตรงบริเวณใบหน้าของหุ่นอัศวิน วายูนก็ยื่นหน้าออกมาทางช่องที่เจาะไว้ที่หุ่นเจ้าหญิงบ้าง แล้ววายูนกับรามิลก็หันมามองกัน แล้วก็หัวเราะขำกันเอง “1-2-3” ทั้งรามิลและวายูนหันไปมองกล้อง รามิลเหยียบลงบนปุ่มกดชัตเตอร์สีแดงที่พื้น
รามิลกับวายูนดูภาพนิ่งทั้งคู่ในชุดอัศวินและเจ้าหญิงโบราณ ก็หัวเราะขำ
“ตลกจังเลยค่ะ ดิฉันเคยมาเที่ยวที่นี่ 2-3 ครั้ง แต่ไม่เคยเดินมาเจอที่ถ่ายรูปมุมนี้เลย”
“คุณมากับใคร”
“คุณทายสิคะ”
“หวังว่าคงไม่ใช่เพื่อนชายคนนั้นของคุณนะ”
“นิโคไลน่ะหรือคะ ใช่ค่ะ” รามิลหน้านิ่วด้วยอารมณ์หวงวายูนขึ้นมา “แต่เรามาพร้อมกับเพื่อนๆที่มหาวิทยาลัยน่ะค่ะ เรามาทัศนศึกษากัน”
รามิลฟังแล้วค่อยยิ้มออกก่อนที่จะถามวายูน “คุณหิวรึยังวายูน” วายูนนิ่ง ไม่ตอบ แต่ทำหน้าเขินๆ“หิวแล้วล่ะซี”
วายูนหน้าอายๆ รามิลหัวเราะ แล้วดึงมือวายูนวิ่งไป
ที่ร้านอาหารในบริเวณปราสาท รามิลกับวายูนกำลังนั่งกินอาหารอยู่ด้วยกัน
“หืมมม..สเต๊กรสชาติใช้ได้เลย ดูคุณสิ ไม่ค่อยทาน ไม่อร่อยเหรอ”
“เปล่าค่ะ คือดิฉันสงสัยว่าดูคุณอารมณ์ดีจัง ดูไม่กังวลอะไรเลย”