บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 16 หน้า 12
เขียวสั่ง “ถ้างั้น แยกกันตามหา” เพิ่ม แหวง เขียวแยกย้ายกันค้นหา โดยไม่รู้ว่ากัลป์กับอัญชันซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้บริเวณนั้น
นายแหวง กำลังค้นหาอยู่ที่มุมหนึ่ง และนายเขียวกำลังค้นหาอยู่ที่มุมหนึ่ง นายเพิ่มกำลังค้นหาอยู่แถวๆพุ่มไม้ที่อัญชันซ่อนอยู่กับกัลป์ อัญชันหยิบปืนพกออกมาเตรียมป้องกันตัว กัลป์มองอัญชันด้วยความเป็นห่วง อัญชันรอ จนได้จังหวะก็ลุกขึ้นเอาปืนจ่อเพิ่ม
“ยกมือขึ้น ถ้ายังไม่อยากตาย”
เพิ่มยกมือขึ้น หันมา “ใจเย็นๆ ก่อนน้องสาว นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมต้องเล่นปืนผาหน้าไม้กันแบบนี้ด้วย”
กัลป์พยุงตัวลุกขึ้น “แกอย่ามาตีหน้าซื่อไปหน่อยเลย เรารู้แล้วว่าแกวางยาพวกเรา”
“ท่าทางจะเข้าใจผิดซะแล้ว วางยาที่ไหนกัน เพื่อนคุณน่ะเค้ากินอาหาร แล้วผิดสำแดงต่างหาก”
“ไอ้โกหก!” ทันใดนั้นเองแหวงก็โผล่มาตะปบข้อมือของอัญชัน แล้วตบหน้าจนทรุด ปืนไถลหลุดหายไปในพุ่มไม้
“อัญชัน” กัลป์รีบปราดไปช่วยอัญชัน กัลป์ชกต่อยแหวงจนมันเสียหลัก ต้องชักมีดออกมาเป็นเครื่องทุ่นแรง
เพิ่มชียร์ “ฆ่ามันเลยไอ้แหวง มันเจ็บแบบนั้นสู้มึงไม่ได้หรอก”
“ก็มาช่วยกันหน่อยสิโว้ย มัวเห่าอยู่ได้” เพิ่มได้ยินเข้าก็ยกมีดขึ้นจะเข้าไปช่วย อัญชันรีบรั้งแขนมันเพื่อขัดขวางแต่กลับถูกมันเหวี่ยงไปทางหนึ่งอย่างไม่ปรานี “ฮึยนังนี่ อย่าสอด!”
จากนั้นเพิ่มก็เข้าช่วยแหวงรุมกัลป์ เห็นกัลป์ยังรับมือพวกมันได้แม้จะต้องข่มอาการบาดเจ็บอยู่มากก็ตาม
แต่ทันใดนั้นเองเขียวก็โผล่มาพร้อมกับปืนค้อนตาควายในมือเล็งไปทางกัลป์ “เฮ้ยหยุดเดี๋ยวนี้”
กัลป์ชะงักมองไป จึงถูกเพิ่มเล่นงานจนล้ม “ไอ้เวรนี่ร้ายเอาเรื่อง เป่ามันเลยไอ้เขียว”
“กัลป์” อัญชันจะเข้าไปช่วยกัลป์แต่ถูกเพิ่มคว้าตัวไว้ “จะไปไหนคนสวย มาอยู่กับพี่ก่อน”
“นี่เหรอวะน้องสาวเจ้าพ่อแสน สวยเอาเรื่อง”
แหวงยิ้มกริ่ม “เฮ้ย ขาวๆแบบนี้เกิดมาเพิ่งเคยเห็น มันน่าจะลิ้มลองซะหน่อย แล้วค่อยส่งคืนให้พี่ชาย”
แหวงลูบแก้มอัญชัน “ดีมั้ยจ๊ะสาวน้อย”
“ไอ้ระยำ” กัลป์พุ่งเข้าเล่นงานแหวงอีกครั้ง และอาละวาดชกต่อยแหวงกับเพิ่มจนผงะ เขียวเห็นท่าไม่ดีเลยเอาด้ามปืนฟาดท้ายทอยกัลป์อีกครั้ง “ไอ้หอกนี่ฤทธิ์มากนัก อย่าอยู่เลยมึง”
เขียวทำท่าจะยิงกัลป์ แต่แล้วเสียงปืนนัดนึงก็ดังขึ้นส่งผลให้ปืนของเขียวกระเด็นหลุดมือ ทุกคนหันไปเห็นองอาจยืนถือปืนอยู่ อีกมือหนึ่งโอบกอดต้นไม้เอาไว้ เพื่อพยุงตัวเพราะแข้งขายังไม่ค่อยมีแรง
“อัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยแล้วครับเพื่อนๆ” องอาจพูดเพลียๆ ขณะที่พวกนายเพิ่มหน้าเสีย