บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 16 หน้า 13
เช้าวันใหม่ ที่จอดรถบ้านนายเพิ่ม เพิ่ม แหวง เขียวถูกมัดล่ามติดกันเป็นพรวน และถูกผลักจนล้มนั่ง ต่างคนต่างร้องเอ็ดตะโร
“อย่าทำพวกผมเลยครับ พวกผมผิดไปแล้ว”
“พวกผมไม่ได้ตั้งใจครับ ไอ้เพิ่มมันชวน”
“อ้าวไอ้เวร มึงนั่นแหละชวน”
“กูเปล่า”
“ปล่อยพวกผมไปเถอะครับ พวกผมจะไม่ทำอีกแล้ว”
“นั่นสิครับ รู้รักสามัคคีมีนํ้าใจ คนไทยด้วยกัน”
ตะโพนง้างตีน “ขืนมึงพูดคำนี้อีกที เดี๋ยวกูเหยียบหน้าให้”
“อ้าว ก็เราคนไทยด้วยกันจริงๆนี่พี่”
ตะโพนถีบไหล่เพิ่มหนึ่งที “หนอยคนไทยด้วยกัน เสือกทำกันได้”
“โธ่พี่คร๊าบ ตอนแรกพวกผมก็แค่คิดจะวางกับดัก หลอกไถค่ายางอะไหล่เฉยๆ แต่พอไอ้สองคนนี้มันบอกผมว่าน้องผู้หญิงเป็นน้องสาวนายแสน ผมก็เลยหน้ามืด”
กัลป์เอะใจ “มึงมั่นใจได้ยังไงว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นน้องนายแสน”
เพิ่มมองไปที่เพื่อนๆ “เอ่อ…”
“จ่าอ้วนเค้าบอกครับ เค้าได้ข่าวจากวิทยุตำรวจเมืองพล”
ตะโพนรำพึง “ตำรวจเมืองพล ไอ้หมวดนิตย์แน่ๆ”
“แบบนี้นายแสนก็ต้องรู้เหมือนกันว่าเราอยู่นี่” อัญชันหวั่น องอาจเร่ง “เรารีบไปกันเถอะ”
“แล้วพวกผมล่ะครับ จะมัดไว้แบบนี้เหรอ”
“แถวนี้ไม่ค่อยมีคนผ่านมานะครับ”
“คนไทยด้วยกันปล่อยผมไปเถอะครับ”
ตะโพนหูผึ่ง “กูบอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าพูดคำนี้” ตะโพนหันไปหยิบถังใบหนึ่งที่ปิดฝาอยู่ขึ้นมา
“ตอนแรกว่าจะไม่เล่นมุกนี้ แต่มาถึง ณ เพลานี้ต้องสนองพระเดชพระคุณซะหน่อย”
“อะไรครับพี่”
“รังมดแดง” ตะโพนเทรังมดแดงใส่หัวพวกนายเพิ่ม จนพวกมันร้องระงม
ตรอกซอมซ่อแถวชายแดนเขมร เพลิงกับเซ่งเดินทางมาถึงบริเวณทีรังสีเคยอาละวาด