บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 12 หน้า 10
ลานจอดรถโรงพยาบาลประจำจังหวัด เพลิงขับรถมาจอด แล้วลงมาเปิดประตูให้มาลัยกับกระรอกลงจากรถ เพลิงแสร้งทำหน้าเบื่อๆ แต่ช่วยประคองมาลัย มาลัยเลยบอกเรียบๆ “ฉันเดินเองได้”
“ก็เดินดิ มัวแต่ทำเป็นงกๆเงิ่นๆ อยู่ได้”
-กระรอกเดินมากระแทกตัวเพลิง แล้วประคองมาลัยนำเข้าโรงพยาบาลไปก่อน อีกมุมหนึ่งของลานจอดรถ เห็นรถขายยาขององอาจแล่นเข้ามาจอด ในบริเวณที่จอดรถข้างโรงพยาบาล องอาจในชุดที่ดูเรียบร้อยกว่าทุกวันเดินลงมาจากรถ องอาจส่องกระจก ขยับจัดเสื้อให้เรียบร้อย แล้วเดินไปที่หลังรถเพื่อขนข้าวของทั้งขนมและปิ่นโตใส่อาหาร เพลิงหันมาเห็นเข้าพอดี เพลิงอึ้ง “องอาจ”
กระรอกประคองมาลัยเข้ามาในโรงพยาบาลบุรุษพยาบาลเอารถเข็นมารับ ส่วนเพลิงมองกลับไปข้างนอกอย่างลังเลก่อนหันมาบอก “เดี๋ยวเธอพาแม่ไปหาหมอเองนะ ฉันจะรอแถวนี้”
“อ้าว...แล้วนายไม่ตามไปคุมพวกฉันเหรอ”
เพลิงเซ็ง “คุมทำไม กะอีแค่คนแก่ง่อยๆ กับสาวน้อยบ้องตื้น หนีฉันไม่พ้นหรอก”
เพลิงปั้นหน้ากวนก่อนจะเดินกลับไปข้างนอก มาลัยกับกระรอกแปลกใจ ทั้งสองหันกลับเดินเข้าโรงพยาบาลไป
บริเวณที่จอดรถองอาจ เพลิงกลับมาดูอีกครั้งแต่ไม่เจอองอาจแล้ว จึงได้แต่กวาดตามองหาแล้วครุ่นคิด เพลิงว่าแล้วก็นึกอะไรขึ้นได้ว่าจะส่งข้อความถึงองอาจยังไง
ห้องส่วนกลางในโรงพยาบาล กระรอกกับมาลัยนั่งรอพบหมออยู่รวมๆกับคนไข้คนอื่นๆ สักครู่ก็มีพยาบาลมาบอก “คุณมาลัยเดี๋ยวเชิญพบคุณหมอได้แล้วค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ...” กระรอกประคอง “ไปจ้ะแม่” กระรอกกับพยาบาลช่วยกันประคองมาลัยลุกขึ้น
อีกทางหนึ่ง องอาจถือขนมและข้าวของมาเต็มอ้อมแขน พยาบาลก้อยหันมาเห็นองอาจเข้าพอดีก็เข้าไปทัก
พยาบาลก้อยยิ้ม “คุณองอาจ นึกว่าเดือนนี้จะไม่มาแล้วซะอีก”
“ต้องมาสิครับคุณพยาบาล เอ่อ...ดวงใจเป็นยังไงบ้างครับ”
พยาบาลก้อยลดรอยยิ้มลงไป “ดีขึ้นค่ะ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอาละวาดเหมือนเมื่อก่อน”
องอาจพยักหน้ารับรู้ พยาบาลก้อยเดินนำองอาจไป
ลานกิจกรรมโรงพยาบาล คนไข้ 3-4 คน มีพยาบาลก้อยดูแลคนไข้อยู่ พื้นที่ถูกใช้ให้คนไข้แผนกจิตเวชได้ออกมาผ่อนคลาย โดยมีพยาบาลคอยดูให้ทำกิจกรรมต่างๆเช่นวาดรูป ปั้นดินนํ้ามัน หรือเดินเล่น และมีบุรุษพยาบาลคอยยืนเฝ้าตลอดเวลา องอาจกำลังป้อนขนมให้กับคนไข้สาวรายหนึ่ง คนไข้สาวก็ป้อนขนมให้องอาจ