บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 12 หน้า 9
“ทำทุกอย่าง? แน่ใจนะ” กระรอกสะอื้นพยักหน้า แสนเดินเข้ามาเชยหน้ากระรอกให้สบตากับเขา แล้วเช็ดนํ้าตาให้ “กลับมาที่นี่ก่อนคํ่า ไม่อย่างนั้นฉันจะตามล่าแกกับแม่”
กระรอกไหว้ ระลํ่าระลัก “ขอบคุณนายแสนมากจ๊ะ”
แสนบุ้ยหน้า กระรอกรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว สิงโตมองตามแล้วเดินเข้ามาถามแสน
“จะให้ผมช่วยคุมตัวมั้ยนาย”
“บอกไอ้อินทรีย์ให้มันจัดการ”
“แต่มันเคยเป็นพวกเดียวกับไอ้กัลป์ มันอาจพานังสองคนนี่หนีไปก็ได้”
“ฮึ ๆ ก็ดี จะได้พิสูจน์ให้รู้กัน ว่ามันเป็น เพลิง กัมปนาทหรือ อินทรีย์ เขมราฐ กันแน่”
สีหน้าแสนและแววตามั่นใจในตัวเองมาก
หน้าบ้านอัญชัน กระรอกประคองมาลัยออกมา รถจี๊ปแล่นมาเทียบรอรับ เพลิงเดินลงมาจากรถเพื่อเปิดประตูให้ มาลัยกับกระรอกชะงักนิดหนึ่ง “มีอะไรป้า จำฉันไม่ได้หรือไง”
“ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าจะมองคนผิด”
เพลิงเต๊ะจุ๊ย “ป้าแก่แล้วสายตาก็คงจะฝ้าฟาง รีบไปหาหมอเหอะ เดี๋ยวจะชักดิ้นชักงอตายซะก่อน”
เพลิงว่าแล้วบุ้ยใบ้ให้สองแม่ลูกขึ้นรถ ทั้งสองต่างไม่พอใจ
ถนนเข้าตัวจังหวัด ในรถจี๊ป เพลิงขับรถอยู่ทางด้านหน้าโดยมีกระรอก และมาลัยนั่งอยู่ทางด้านหลัง
กระรอกจ้องหน้าเพลิงเหมือนต้องการหาความจริงอะไรบางอย่าง จนเพลิงเหลือบเห็น
“อยากจะพูดอะไรก็พูดมาเลยน้อง อย่าเอาแต่มองหน้า”
“ฉันแค่สงสัยว่าจู่ๆ ทำไมพี่ถึงกลายเป็นพวกไอ้แสน”
เพลิงยิ้มเหี้ยม “อ้าวๆ พอลับหลังเรียกไอ้เลยเหรอ เค้าเป็นคนให้ที่คุ้มกะลาหัวพวกเธออยู่นะ พูดแบบนี้มันไม่สวยนะครับ คุณกระรอก”
“พ่อหนุ่ม ที่ผ่านมา พ่อหนุ่มแกล้งเป็นคนดี ตบตาพวกเราจริงๆเหรอ”
“แล้วทำไมล่ะป้า ผิดหวังมากเหรอครับ”
“ไม่ใช่ฉันคนเดียวหรอกที่รู้สึกแบบนั้น แต่เพื่อนทุกคน รวมทั้งคนเมืองพลที่รู้จักเธอ ก็คงรู้สึกอย่างเดียวกัน”
เพลิงนิ่งจุกไปหน่อยๆ ก่อนหันไปกดปุ่มเครื่องเสียงวิทยุในรถดังลั่น กระรอกรำคาญจนยกมือข้างหนึ่งอุดหู แต่มาลัยเหมือนดูออกว่าเพลิงกำลังซ่อนอะไรบางอย่างในใจ เพลิงฮัมเพลง เอามือเคาะพวงมาลัย แต่แววตาดูเครียด