บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 15 หน้า 10
ห้องโถงชั้นล่างโรงแรมจิ้งหรีด เห็นสาวๆกาลังคุยต่อรองกับลูกค้าอยู่ ขณะที่ต๋อยกำลังนั่งเอกเขนกอ่านนิตยสารจักรวาลปืนสมัยก่อนอยู่ที่เคานต์เตอร์ แต่แล้วมันก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเซ่งเดินกร่างนา เข้ม ขวาน เพลิงและบรรดาสมุนเข้ามา
ต๋อยรำพึง “พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรกแล้วไอ้ต๋อย” ต๋อยวางหนังสือแล้วรีบเข้าไปต้อนรับ
“สวัสดีคร๊าบพวกพี่ๆ ไม่ทราบว่ามาเที่ยวกันเหรอครับ”
เซ่งไม่สนใจ “มาหาคน นายแสนสั่งให้มา” เซ่งสั่ง “เฮ้ย ไอ้เข้มไอ้ขวาน พวกมึงไปดูชั้นบน ทางนี้กูจัดการเอง”
“มาถึงก็เดินพล่านแบบนี้ ผมค้าขายลำบากนะพี่ จะหาใครถามผมก่อนก็ได้ ผมไม่อยากรบกวนลูกค้า”
ขวานติง “อย่าโวยวายไปหน่อยเลยวะไอ้ต๋อย โรงแรมจิ้งหรีดมึงมีแค่กี่ห้อง เดินค้นแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว”
“นั่นสิ พวกอีตัวก็ยืนหัวโด่กันอยู่ตรงนี้ ในห้องจะมีคนเหรอวะ”
“มีสิพี่ บางคนก็หิ้วของเค้ามาเอง” ขวานควักปืนขึ้นมา ง้างนกปืนแกร๊กจ่อไปที่ต๋อย ต๋อยมองปืนอึ้ง
ในห้องพักอัญชันชั้นบนในโรงแรมจิ้งหรีด อัญชันกำลังตรวจกระสุนปืนและพบว่าเหลืออยู่แค่สามนัด ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงเข้มพูดขึ้นบันไดมา
“ห้องไหนวะไอ้ต๋อย แล้วอยู่กี่คน มึงอย่าลีลานะ ไม่งั้นกูตบด้วยด้ามปืนฟันร่วงแน่”
“ห้องสามพี่ มากันสองคน เห็นมันบอกว่าเป็นคู่ขามัน”
ที่หน้าห้อง ขวานทำท่าจะชักปืน เพลิงลุ้นว่าอัญชันจะซวยมั้ย ขวานยักไหล่ปล่อยให้เพลิงนำหน้าไปที่ประตู เพลิงรอจังหวะสักพักก็ถีบประตูเข้าไป แต่กลับพบว่าภายในห้องว่างเปล่า
“ไม่เห็นมีคนอยู่”
ต๋อยเกาหัว “เอ หรือว่าจำผิด สงสัยออกไปแล้วมั้ง” เพลิงเอะใจ เดินกวาดสายตาเข้าไปในห้อง
ตรอกข้างโรงแรมจิ้งหรีด อัญชันปีนท่อระบายน้ำลงไปยังพื้นตรอกชั้นล่าง แต่ความไม่เคยทำงานหนักทำให้อัญชันต้องโหนตัวด้วยความระมัดระวัง
ห้องพักอัญชันชั้นบนในโรงแรมจิ้งหรีด เพลิงชำเลืองมองไปที่หน้าต่าง คิดได้รู้แน่ๆว่าอัญชันต้องหนีออกไปทางนี้ เซ่งมองตามสายตาเพลิงเลยเดินไปที่หน้าต่าง เซ่งชะเง้อมอง ตรอกข้างโรงแรมจิ้งหรีด อัญชันร่วงตุบลงบนกองขยะ พอตั้งหลังได้ก็รีบวิ่งหนี เซ่งเห็นอัญชันอยู่ข้างล่าง “คุณอัญชัน” อัญชันเห็นเซ่งตกใจแล้ววิ่งหนีไปต่อ
“เจอแล้ว คุณอัญชันอยู่ข้างล่าง”
ห้องโถงชั้นล่างโรงแรมจิ้งหรีด พวกเซ่งกรูกันลงมาอย่างร้อนรน จนคนข้างล่างแตกตื่น