บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร หงส์ ตอนที่ 4 หน้า 5
![บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร หงส์ ตอนที่ 4 หน้า 5](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
“สู่รู้ ! งานการอื่นไม่มีทำแล้วหรือไง โบราณว่าไว้ไม่มีผิด ผู้หญิงรู้หนังสือเป็นเรื่องอาภัพ ยิ่งรู้มาก ยิ่งหัวแข็ง ปกครองยาก”
“อาหงส์พูดก็ถูกนะพี่ใหญ่ ร่างกายต้องมาก่อน ของอร่อยไว้ทีหลัง...เอาน่า อาหงส์อีปรารถนาดี อยากให้พี่ใหญ่สุขภาพแข็งแรง เจี๊ยะๆๆ ของดีๆทั้งนั้น...”
เต็กมองหน้าหงส์ด้วยความชื่นชม เริ่มหมายตามองไว้เป็นลูกสะใภ้
โรงงิ้ว มุมร่มรื่น หงส์ประหลาดใจเมื่อรู้จากหมวยว่าหลงกลับมา “อาหลงกลับมาแล้วเหรอ”
“เขาลือกันให้โขมงว่าเมื่อคืนมีโจรบุกเข้าไปปล้นร้านเถ้าแก่ไช้ โชคดีนะที่อาหลงมาช่วยไว้ได้ทัน เลยไม่มีใครเป็นอะไร”
“อาหลงช่วยชีวิตอาเจ็กไช้ ทำไมถึงได้ถูกตำรวจจับ”
“หมวยก็ไม่รู้เหมือนกัน ฟังคนในตลาดเค้าเล่ามาอีกที”
“โธ่เอ๊ย... นึกว่าจะแสนรู้ไปซะทุกเรื่อง” กุ่ยประชด
“แสนรู้ ? แสนรู้เค้าใช้กับหมาไม่ใช่เหรอเฮีย”
“ก็ไม่รู้สิ เห็นลื้อชอบกัดอั๊วนักนี่” หมวยหยิกกุ่ย กุ่ยร้องลั่น “โอ๊ยๆๆๆๆ.... สงสัยตอนเด็กลื้อจะชอบกินของหวาน ถึงได้ดุขนาดเนี้ย”
หมวยค้อนกุ่ยปะหลับปะเหลือก
“แล้วตอนนี้อาหลงอยู่ที่ไหน” หงส์ถามด้วยความเป็นห่วง
หลงนั่งซุกตัวอยู่มุมมุมหนึ่งในห้องขัง โรงพัก หงส์มาเยี่ยมหลงที่ห้องขัง ทั้งสองคุยกันผ่านลูกกรงเหล็ก
“คุณหนู...”
หงส์ตัดพ้อ “มีอะไรทำไมนายถึงไม่บอกฉัน นึกจะไปก็ไป นึกจะมาก็มา แล้วยังกล้าทำเรื่องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแบบนี้อีก”
“ผมเหมือนคนที่ตายแล้วนับตั้งแต่สูญเสียคนรักเมื่อ 7 ปีก่อน ทุกวันนี้จะอยู่หรือตายก็ไม่สำคัญ”
“ถึงชีวิตฉันจะไม่ได้ดีไปกว่านายนัก แต่อย่างน้อยฉันก็มีความ “ความหวัง”
“ความหวัง?”
“ใช่ ความหวังคือเหตุผลที่คนเรายังมีลมหายใจต่อไป อยู่เพื่อคนที่เรารัก เหมือนฉัน...ที่มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อดูแลอาป๊า”
“เหตุผลที่ทำให้ผมยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปคือ “ความแค้น” ผมคงตายตาไม่หลับถ้ายังไม่ได้แก้แค้นให้อาเหมย”
“นายจะแก้แค้นยังไง”