บทละครโทรทัศน์ สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 28 (ตอนจบ) หน้า 7
ยงยุทธนั่งซึมเหมือนวิญญาณไม่อยู่ในร่าง เสียงเคาะประตูก็ไม่ทำให้เขาขยับตัว
“พี่ยงยุทธคะ…ลดาเข้าไปนะคะ” ลลดาเปิดประตูเข้ามา “พี่ยงยุทธ ทุกคนรอพี่อยู่นะคะ”
“รอทำไม”
“พี่ยงยุทธ พี่ก็รู้”
“พี่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย”
“พี่เป็นพี่ของลดา เป็นหลานคนนึงของคุณย่านะคะ”
ทนายความอ่านใจความในพินัยกรรม “ข้าพเจ้านางแย้ม หมั่นกิจ อายุเจ็ดสิบสองปี ขอยืนยันว่าขณะที่ทำพินัยกรรมฉบับนี้ขึ้น ข้าพเจ้ามีสติสัมปชัญญะดีครบถ้วนทุกประการ” ทุกคนนั่งฟังอย่างสงบ “หากข้าพเจ้าถึงแก่กรรมลง ข้าพเจ้าขอให้จัดการกับทรัพย์สินของข้าพเจ้าดังนี้ 1. เงินสดในธนาคารทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ ให้แบ่งออกเป็นสามส่วนเท่าๆ กัน แบ่งให้ นายดาบตำรวจประยูร หมั่นกิจ นางพะยอม ชูวงศ์ และนายยงยุทธ หมั่นกิจ”
ยงยุทธเหมือนปล่อยให้เสียงทนายผ่านหูไป ไม่ยินดียินร้าย สุดาปรายตามองยงยุทธอย่างหมั่นไส้ เดี๋ยวมึงเจอไม้เด็ดแน่
“2. บ้านและที่ดิน ซึ่งข้าพเจ้าอาศัยอยู่ ยกเป็นกรรมสิทธิ์แก่ นายยงยุทธ หมั่นกิจ
3. ทองคำที่เก็บไว้ในเซฟธนาคารรวมถึงเครื่องประดับเพชพลอยทั้งหมด ยกให้นางพะยอม ชูวงศ์”
สุดาเริ่มขยับตัวกระวนกระวาย
“4. ที่ดินที่นาจำนวน 65 ไร่ ให้แบ่งออกเป็นสามส่วน ยกให้แก่นายดาบตำรวจประยูร หมั่นกิจ นางพะยอม ชูวงศ์ และนายยงยุทธ หมั่นกิจ คนละเท่าๆ กัน”
สุดาจิกเล็บตัวเองข่มอารมณ์ ยงยุทธเหมือนไม่ยินดียินร้าย
“5. ทรัพย์สินอื่นๆ นอกเหนือไปจากนี้…”
หทัยรัตน์กับนางพยาบาลเดินเข้ามาพอดี ทำให้ทุกคนชะงัก หันไปมอง
สุดาโล่งอก “หมอรัตน์มาพอดี”
“ดิฉันไม่ได้มาสายใช่ไหมคะ”
ยงยุทธค่อยๆ หันมามองงงๆ
สุดารีบตอบ “ไม่หรอกจ้ะ คุณทนายเพิ่งอ่านพินัยกรรมฉบับก่อนหน้านี้เสร็จพอดี”
ประยูรงง “หมายความว่ายังไง ฉบับก่อนหน้านี้”
“ก็หมายความว่า มีฉบับล่าสุดกว่าฉบับเมื่อกี้ไง ใช่ไหมคะ หมอรัตน์”