บทละครโทรทัศน์ สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 28 (ตอนจบ) หน้า 8
“ก่อนคุณย่าจะเสีย คุณย่าเรียกดิฉันเข้าไปช่วยเขียนพินัยกรรมฉบับนี้ค่ะ” หทัยรัตน์ยื่นซองพินัยกรรมให้ทนายความ
สุดาเร่ง “อ่านเลยค่ะ คุณทนาย อ่านเลย”
ท่ามกลางความงงงันของทุกคน ทนายเปิดซองออกและเริ่มอ่าน สุดาปรายตาไปทางยงยุทธอย่างเย้ยหยัน
“เขียนที่ห้อง 612 โรงพยาบาล…… ข้าพเจ้า นางแย้ม หมั่นกิจ อายุ 72 ปี ขณะนี้ป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ แต่ข้าพเจ้าขอยืนยันว่าขณะที่บันทึกข้อความในพินัยกรรมฉบับนี้ ข้าพเจ้ามีสติสัมปชัญญะครบถ้วนดีทุกประการ ใจความในพินัยกรรมฉบับก่อนนี้ ขอให้คงข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3 ไว้ดังเดิม ส่วนข้อ 4 ขอเปลี่ยนแปลงแก้ไขดังนี้… ที่เดินที่นาจำนวน 65 ไร่ ให้ยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่ นายยงยุทธ หมั่นกิจ แต่เพียงผู้เดียว” สุดาตาค้าง “ส่วนทรัพย์สินอื่นๆ นอกเหนือไปจากนี้ ให้อยู่ในการดูแลของนายยงยุทธ หมั่นกิจ จะแบ่งปันให้ใครสุดแท้แต่เห็นสมควร”
สุดาผิดหวัง รับไม่ได้ “ไม่จริง ทำไมเป็นยังงี้”
“ข้อความในหนังสือยังไม่หมดนะครับ ผมขออนุญาตอ่านต่อ…”
สุดาหันไปโวยหทัยรัตน์ “ก็ไหนว่าเปลี่ยนแล้วไงหมอ ทำไมมันถึงออกมาเป็นยังงี้”
“ดิฉันไม่ทราบนะคะว่าอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง ดิฉันทำตามคำขอร้องของคุณย่าเท่านั้น”
“ของปลอมชัดๆ หมอต้องรู้เห็นเป็นใจกับมัน หมอก็อยากได้ใช่ไหมล่ะ ไอ้ที่ดิน 65 ไร่ นั่นน่ะ”
“ดิฉันไม่ได้ลงชื่อคนเดียว พยานรู้เห็นก็มี…”
สุดาแค้นใจ “คุณย่าลำเอียง คนป้อนข้าวป้อนน้ำตอนจะตาย ไม่ให้อะไรเลยซักอย่าง ยังงี้มันใช้ได้ที่ไหน”
ยงยุทธค่อยๆ ลุกขึ้นเดินกลับขึ้นข้างบนไปเงียบๆ
ประยูรห้าม “พอได้แล้วสุดา”
“ฉันจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด”
หทัยรัตน์ตามยงยุทธออกไปทันที
ประยูรตวาด “หุบปาก บอกให้พอได้แล้ว ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง”
“ทีไอ้คนอกตัญญูนั่น ยกให้มันทุกอย่าง มันไม่ควรได้อะไรเลยด้วยซ้ำ” สุดาปราดไปที่รูปแย้ม ปัดรูปปัดถาดอาหารกระเจิงด้วยความโกรธ
ท่ามกลางความตกใจของทุกคน ประยูรพุ่งเข้ามาเงื้อง่าเหมือนจะตบสุดา แต่ปวริศฉุดดึงห้ามไว้ ลลดา- พะยอม ยื้อห้ามสุดาไม่ให้บ้าเลือดไปกว่านี้ สุดาไม่ยอม พยายามจะกระทืบรูปให้ได้
ยงยุทธก้าวเข้ามาในห้องแย้ม กลิ่นเดิมสภาพเดิมของห้อง ยิ่งทำให้ตอกย้ำสำนึกจากหัวใจ
หทัยรัตน์ตามเข้ามา “ยุทธ…”