บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 20 หน้า 6
ประกิตย้อน “ก็เออสิ ! ตำน้ำพริกโป๊กๆๆๆจนทุ่งสะเทือนอยู่ในครัวโน่น”
ทั้งสี่แปลกใจ ว่าใครถาม ค่อยๆหันไปมองพร้อมกัน “ยัยพิมพ์ !!”
“กลับมาแล้วก็ดี คราวนี้มันได้ตายจริงแน่”
เจิดนภาตกใจ “เดี๋ยว! ยัยพิมพ์ ใจเย็นๆก่อน”
พิมพ์พรไม่รอช้า บุกไปยังกระต๊อบทศพลทันที
วันชนะหวั่นใจ “ฉิบโหงแล้วคราวนี้ คนกับผีจะได้ตีกันตาย !”
ประกิตเตือน “รีบไปช่วยกันห้ามทัพเร็ว”
เพื่อนทั้งสี่รีบวิ่งตามพิมพ์พรไปห้ามทัพทันที
คำแก้วกำลังกินน้ำพริกปลาร้ากับทศพล
อยู่ๆ เสียงพิมพ์พรทุบประตูดังปังๆๆๆ ส่งเสียงตะโกนโหวกเหวก “เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะพล!!“ คำแก้วกับทศพลมองหน้ากันเลิ่กลั่ก กลัวว่าความจะแตก “จะเปิดหรือไม่เปิด ถ้าไม่เปิดพิมพ์จะพังเข้าไปเดี๋ยวนี้ !”
คำแก้วตกใจ ไม่อยากมีเรื่องกับพิมพ์พร
ทศพลเปิดประตูให้ พิมพ์พรหน้าตาเอาเรื่อง รีบผลักประตูเข้าไปทันที ชูว่านพญาลิ้นงูในมือหรา “ไหนนังคำแก้วมันอยู่ไหน ! นังงูผี ออกมาเดี๋ยวนี้นะ” พิมพ์พรเดินสำรวจจนทั่วกระต๊อบแต่ไร้วี่แววของคำแก้ว
“นี่มันอะไรกันพิมพ์ ดึกดื่นป่านนี้ยกโขยงกันมาทำไม”
พวกเพื่อนๆตามมาสมทบ ยิ้มแหยๆให้ทศพล
เจิดนภาต่อว่า “เอ้า! เป็นใบ้หรือไง พวกแกบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเห็นนังคำแก้วน่ะ”
ทศพลจ้องเพื่อนๆทั้งสี่ตาเขียว ที่เก็บความลับไว้ไม่อยู่
วันชนะรีบแถ “เปล๊า.... พวกฉันขาดวิตามินเอ ก็เลยตาฝาดตอนกลางคืนน่ะ“
ประกิตแกล้งหาวหวอดๆ “ฉันง่วงแล้ว ไปนอนก่อนนะ“
สมมาตรตั้งท่าเผ่นตาม “ฉันไปด้วย เพิ่งนึกขึ้นได้ ฉันตากผ้าไว้ ลืมเก็บ เดี๋ยวกระสือมาเช็ดปาก”
เจิดนภารีบเข้ามาขวาง “ยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น จนกว่าพวกแกจะเป็นพยานว่านังคำแก้วยังไม่ตาย”
ทศพลไล่ “พิมพ์ ถ้าจะมาหาเรื่องก็กลับไปซะ “
พิมพ์พรเห็นน้ำพริกปลาร้าที่คำแก้วกับทศพลกินค้างอยู่ “ไม่ยักรู้ว่าพลตำน้ำพริกปลาร้าเป็นกับเขาด้วย“
เหล่าเพื่อนๆ หน้าถอดสี กลัวว่าความจะแตก
ทศพลแก้ตัว “อะไรที่ทำไม่เป็น ก็หัดกันได้...คำแก้วเคยสอนให้ผมทำกับข้าวพวกนี้“
“งั้นเหรอคะ แล้วข้าวนี่ล่ะ พลคดไว้กินเองทั้งสองจานเลยหรือไง”
“พิมพ์ เมื่อไหร่คุณจะเลิกยุ่งเรื่องของผมเสียที“