บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 20 หน้า 8
กระต๊อบทศพล จวนฟ้าสาง ท้องฟ้าใกล้สว่างแล้ว คำแก้วที่นอนอยู่ข้างๆ ทศพลลืมตาตื่นขึ้นมา คำแก้วลุกขึ้นมามอง เห็นทศพลยังหลับอยู่ คำแก้วมองใบหน้าทศพลที่หลับอยู่ด้วยความพิศวาส คำแก้วตัดใจ ฟ้าใกล้จะสว่างแล้ว ค่อยๆเปิดมุ้ง แล้วย่องออกนอกกระต๊อบไป หลังคำแก้วออกไปไม่ทันไร ทศพลก็ลืมตาตื่นขึ้น หันไปไม่เห็นคำแก้วเสียแล้ว
คำแก้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งมุ่งหน้าตรงไปยังเทวาลัยก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น
ทศพลตามคำแก้วมา ส่งเสียงตะโกนเรียก “คำแก้วรอพี่ด้วย!“
คำแก้วได้ยินเสียง หันกลับมาใจหายวาบเมื่อเห็นทศพลตามมา “พี่พล!”
“ให้พี่ขึ้นไปถือศีลกับคำแก้วด้วยนะ พี่สัญญาว่าจะไม่รบกวนคำแก้วเลย”
“พี่พล กลับไปซะ คำแก้วขอร้อง”
“พี่เป็นห่วงคำแก้ว กลัวว่าพวกกำนันแย้มจะตามขึ้นไปรังควาน ให้พี่ตามไปด้วย มันจะได้ไม่กล้ารังแกคำแก้วอีก”
ทศพลวิ่งมาจับมือคำแก้วเอาไว้
คำแก้วแหงนมองท้องฟ้าใกล้สว่างเต็มทน “พี่พล ปล่อยคำแก้ว ไม่มีเวลาแล้ว คำแก้วต้องไปแล้ว”
“คำแก้วมีอะไรปิดบังพี่ มีอะไรทำไมไม่บอกพี่ตรงๆ แค่ถือศีล ทำไมถึงต้องรีบร้อนขนาดนั้นด้วยห๊ะ คำแก้ว”
พระอาทิตย์โผล่พ้นก้อนเมฆ สาดแสงส่องมายังร่างคำแก้ว ควันขึ้นจากผิวหนังคำแก้วกำลังจะกลายร่างเป็นงู คำแก้วตาโต ความลับต้องแตกแน่คราวนี้
ทันใดนั้น เสียงพิมพ์พรก็ดังขัดจังหวะขึ้น “นั่น! นังคำแก้วมันอยู่นั่น !”
สายตาทศพลหันไปเห็นพิมพ์พรนำพวกของกำนันแย้มตามมา คำแก้วได้โอกาส อาศัยช่วงที่ทศพลเผลอ สลัดจนหลุด แล้วรีบวิ่งหนีไปที่เทวาลัยทันที
“คำแก้ว !!!” ทศพลละล้าละลังทั้งเป็นห่วงคำแก้ว ทั้งโกรธพิมพ์พร
ทศพลประจัญหน้ากับพวกกำนันแย้ม ไม่ยอมให้ตามคำแก้วไป บุญส่ง กำนันแย้ม กอ หมออ่วม ถือดาบเหล็กไหลชูหรามาแต่ไกล
หมออ่วมประกาศ “ไหน ! นังคำแก้วมันอยู่ไหน ข้าจะเอาดาบเหล็กไหลฟันนังงูผีให้ตายห่าตายโหงเดี๋ยวนี้”
ทศพลหันมองทุกคนที่พากันแห่มาอย่างเอาเรื่อง “ใครกล้าแตะต้องเมียผม ก็ลองดู”
กำนันแย้มสั่ง “หลีกไป! ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ไอ้เด็กเมื่อวานซืน”
“ถึงผมจะเป็นเด็กเมื่อวานซืน ก็ยังดีกว่าคนที่รังแกผู้หญิง พวกหน้าตัวเมีย”
“ปากกล้านักนะมึง! เฮ้ย ! สั่งสอนมัน!“ กำนันแย้มโกรธจัด บุ้ยหน้าให้สมุนร่างกำยำเข้าไปจัดการทศพล
ทศพลถูกสมุนกำนันแย้มต่อยที่ท้องจนนอนจุกกับพื้น
พิมพ์พรห้าม “พอแล้ว อย่าทำเค้า!“
บุญส่งพยักเพยิดกับกำนันแย้ม ว่าให้ปล่อยทศพลไป “นังคำแก้วมันหนีไปทางเทวาลัย รีบตามมันไปเร็ว !”