บทละครโทรทัศน์ ไฟล้างไฟ ตอนที่ 4 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ ไฟล้างไฟ ตอนที่ 4 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
“หุบปาก ผมไม่ได้ขอความเห็นคุณ!” ลำไพรจำต้องเงียบ "เลขาอย่างคุณมีหน้าที่ทำงานตามที่ผมสั่งเท่านั้น!” หาญกล้าเอ่ยขึ้นอีก
“คุณกล้า.." ลำไพรอึ้งไปที่อีกฝ่ายขึ้นเสียงใส่
"เจียมตัวซะบ้างนะลำไพร ว่าคุณเป็นใคร ผมเป็นใคร!” หาญกล้าเอ่ยจบก็เดินออกไป
ลำไพรมองตามอีกฝ่ายอย่างแค้นใจ ที่ไม่เคยเห็นหัวเธอสักครั้ง ลำไพรเห็นลีลาที่เดินผ่านไปก็มองตามแค้นๆ
นรุตม์กำลังจะเดินเข้าไปในโซนฟิตเนสก็ชะงักที่เห็นลีลาที่กำลังจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนกัน ลีลายิ้มให้นรุตม์อย่างทักทาย
"สวัสดีครับ ยินดีด้วยนะครับสำหรับงานเปิดแบรนด์ของคุณ"
"ขอบคุณค่ะ"
นรุตม์เก้อเขินเล็กน้อยแต่พยายามเก็บอาการ "ตั้งแต่เปิดแบรนด์ยอดขายของคุณดีไหมครับ"
ลีลาเห็นท่าทีเก้อเขินก็แกล้งด้วยการตอบสั้นๆ "ค่ะ"
นรุตม์ไปไม่เป็นแต่พยายาม ชวนคุย "แล้วช่วงนี้งานหนักไหมครับ มีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องพื้นที่ หรือว่ามีเรื่อง..." เขาชะงักที่เห็นลีลายิ้ม
"ประโยคยาวๆ ทั้งหมดแปลได้ว่า คุณกำลังถามฉันว่าฉันสบายดีหรือเปล่าใช่ไหมคะ?”
นรุตม์ชะงักไปนิดยิ้มเขิน“ตรงประเด็นเลยครับ"
"ลีสบายดีค่ะ ยินดีนะคะที่เราได้เจอกันอีกครั้ง"
"ถ้ามีเรื่องอะไรที่ผมสามารถช่วยได้ บอกนะครับ ผมยินดี"
ลีลายิ้มรู้สึกดีด้วย "ขอบคุณนะคะ...ลีว่าถ้าเราจะคุยกันยาวกว่านี้..." เธอตั้งใจจะชวนอีกฝ่ายนั่งคุย
นรุตม์กลับเข้าใจว่าตัวเองรบกวนเวลาหญิงสาว คิดว่าลีลาอยากจะขอตัว เลยรีบเอ่ยขึ้น "อ๋อ...งั้นไม่เป็นไรครับ เชิญคุณลีตามสบายเลยครับ แล้วพบกันนะครับ" นรุตม์เดินออกไป
ลีลามองตามเหวอๆ "พูดอะไรผิดไปเนี่ย..." ลีลาเดินแยกไปเข้าห้องแต่งตัวด้วยสีหน้างงๆ ปนผิดหวังเล็กน้อย
นรุตม์ที่เดินห่างมามองตามยิ้มๆ ธีรพัฒน์ขยับเข้ามาด้านหลังพูดลอยๆ ขึ้น "ยิ่งเห็นใกล้ๆ ยิ่งสวยนะครับ"
"อืม..." นรุตม์รู้สึกตัวหันมาเจอธีรพัฒน์ที่ยืนยิ้มอยู่ "คุณสนใจคุณลีเหรอ"
"ครับ...ผมสนใจเพราะผมเพิ่งเคยเห็นคุณมองตามผู้หญิงด้วยรอยยิ้มเป็นครั้งแรก"
นรุตม์อึ้งที่โดนแซวต่อหน้า “คุณคงไม่ได้ตามผมมาเพื่อพูดเรื่องนี้ใช่ไหม"
“ครับ...เรื่องด่วน" นรุตม์มองสีหน้าของธีรพัฒน์อย่างสงสัยว่าเรื่องอะไร
ลีลาเดินยิ้มจะเลี้ยวเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ชะงักที่เห็นดลฤดีกับวัลภายืนยิ้มกวนๆ อยู่
"ไหนว่าจะเข้าคลาสโยคะสองชั่วโมง ทำไมเสร็จเร็วนักละ" ลีลาเอ่ยถาม
“ถ้าช้าจะได้เห็นแกมุ้งมิ้งกับผู้ชายเหรอ" ดลฤดียิ้มกับวัลภา