บทละครโทรทัศน์ นางฟ้าล่าผี ปี2 ตอนที่ 9 หน้า 5
![บทละครโทรทัศน์ นางฟ้าล่าผี ปี2 ตอนที่ 9 หน้า 5](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ครูเจี๊ยบล้อเลียน “นู๋ปล่าว.....นู๋ปล่าว....อีตอแหล....เอาผัวกูไปซ่อนไว้ที่ไหน? บอกมา”
เมย์จะร้องไห้รีบวิ่งหนีไปอีกทาง ครูเจี๊ยบยกเท้าถีบเก้าอี้ไปดักขวางหน้าเธอเอาไว้
เมย์ยกมือไหว้ “หนูไม่รู้เรื่องจริงๆ”
“เด็กดื้ออย่างมึง....ต้องโดนไม้เรียว” ครูเจี๊ยบคว้าไม้เรียวที่ยาวแหลมขึ้นมาหวดใส่เมย์ไม่ยั้ง เมย์กรีดร้องอย่างเจ็บปวด.....
ภายในชั้นสาม แบม เอโกะ ปาล์มและป้องตกใจมองหาที่มาของเสียงกันเลิ่กลั่ก ทุกคนวิ่งขึ้นไปหาชั้นบน แต่แล้วเสียงก็เงียบไป แบมงง “ทำไมได้ยินแต่เสียง..ไม่เห็นเจอตัวเลยล่ะ”
“ครูพิมเคยบอกปาล์ม ว่าเหตุการณ์แบบนี้เรียกว่าโดนผีบังตา”
เอโกะเห็นด้วย “เป็นไปได้” เอโกะหยิบเครื่องตรวจจับวิญญาณขึ้นเปิดดู ภาพสัญญาณล้มไป-มา ไม่เสถียร
ป้องถาม “ทำไมเป็นอย่างนี้อ่ะครับ เอโกะ”
เอโกะเซ็ง “บางทีวิญญาณที่สับสนก็อาจจะส่งคลื่นสัญญาณที่ไม่เสถียรออกมา”
“อย่างงี้เราก็หาเมย์ไม่เจอนะสิ” แบมกังวล
เอโกะแย้ง “ไม่หรอก....เมย์จะต้องอยู่ในจุดที่เราคาดไม่ถึง แค่เราต้องหาให้เจอ”
แบมเสนอ “งั้นเราแยกกันหา”
ป้องอาสา “ผมไปกับเอโกะ”
ปาล์ม เอโกะร้องพร้อมกัน “เฮ้ย...ได้ไง?”
แบมตัดสิน “โอเค ปาล์มไปกับฉัน”
เอโกะทำหน้าประท้วงเพื่อน แบมดุ “นี่ทำเป็นเด็กหวงเพื่อนไปได้ ตอนนี้ชีวิตเมย์สำคัญที่สุดไม่ใช่เหรอ?”
อาคารด้านหน้ามูลนิธิปอเต็กตึ้ง จ่าตำรวจนอกราชการ เดินพาแอนนามา
“จ่าพาฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย?”
“ก็รูปที่หมวดส่งมาไง?....ผมถึงต้องพามาที่นี่...อะนี่...ป๋าสมชาย”
ชายแก่ในชุดมูลนิธิท่าทางอิดโรย ฝืนยิ้มอย่างเซ็งๆ “จ่า...ไม่เป็นเวล่ำ เวลาเลยนะ วันนี้ลูกค้าผมเยอะซะด้วย ...”
ป๋าสมชายพาจ่าและแอนนาเข้าไปด้านใน
ภายในห้องเก็บของชั้นสาม ห้องเก็บของถูกเปิดออก ข้าวของที่ใช้ตกแต่งทาสีถูกวางกองระเกะระกะ เอโกะกับป้องกวาดไฟฉายดูไปรอบๆห้องแล้วเข้าไปสำรวจภายใน เอโกะรื้อโน้นนี่แล้วก็ถอนหายใจ