บทละครโทรทัศน์ ตามรักคืนใจ ตอนที่ 12 หน้า 5
หนูนาสะดุ้งหันมา สีหนาทถามอยู่ใกล้แค่คืบ “ขอโทษค่ะ” หนูนาก้มหัวขอโทษ รีบเดินไปหาหัวหน้าส่วนที่คุมคนงานอยู่ หนูนาเดินไปใจลอยสะดุดล้มอีก สีหนาทมอง...หนูนารีบลุกหน้าจ๋อยเข้าไปหาหัวหน้าส่วน สีหนาทมองหนูนาครุ่นคิด
ป้าย “สำนักงานไร่บัวขาว” ... หนูนาลงมาจากรถ สีหนาทแนะนำ “นี่สำนักงานของเรา ลูกค้าในเมืองมาฝากเรื่องไว้ที่นี่ได้ ไม่ต้องเข้าไปที่ไร่” หนูนาพยักหน้า “อีกอย่าง ที่นี่มีรถรับส่งด้วย ไม่ว่าใครจะเข้าไร่ก็มาขึ้นได้ อย่างตอนที่เธอมาสมัครงาน จริงๆก็มาขึ้นได้ ไม่ต้องไปเสียเงินค่าสองแถว”
อ้าว หนูนาเหวอๆไป เพิ่งจะรู้ แล้วสีหนาทเดินนำหนูนาเข้าไป หนูนาจะเดินตัวไปเปล่า สีหนาทหันมา “ลืมอะไรรึเปล่า?”
หนูนาชะงัก นึกได้ “...ขอโทษค่ะ” หนูนากลับไปหยิบเอกสารจากในรถ เงอะๆงะๆ
สีหนาทมาดึงไปช่วยถือเกินครึ่ง แต่หน้านิ่งฟอร์ม ก่อนจะเดินเข้าไป หนูนาจ๋อย แล้วตามสีหนาทเข้าไป
ในเรือ รามเหม่อลอย คิดถึงเรื่องที่ขึ้นเสียงกับหนูนา
“ฉันบอกไปแล้วไง ว่าฉันไม่เคยมีใคร! คนอย่างฉัน..เกิดมาคนเดียว แล้วก็จะตายไปคนเดียว... อย่ามาถามเรื่องนี้อีก !”
“น้ารามคะ น้าราม” ขนิษฐาเรียก รามเพิ่งจะรู้สึกตัว หันมาเห็นว่าเรือกำลังจะเลยท่า
“ขอโทษครับ” รามกระวีกระวาดชะลอเรือ ... ขนิษฐามองอาการราม แปลกใจที่รามเหม่อขนาดไม่รู้ตัว เรือจอดเทียบท่าเรียบร้อย รามช่วยรับขนิษฐาขึ้นจากเรือ “เย็นนี้คุณน้องอยากให้มารับกี่โมงครับ”
“เวลาเดิมก็แล้วกันค่ะ”
“ครับ” พูดจบก็ทำท่าจะไป
“เอ่อ น้ารามมีเวลาสักนิดมั๊ยคะ น้องอยากให้น้ารามมาดูอะไรหน่อย”
รามชะงักไป แววตาสงสัย?
ขนิษฐาเดินนำรามมาที่สวนโรงแรมซึ่งตกแต่งไปได้หลายส่วนแล้ว แล้วมาหยุดที่มุมหนึ่ง เป็นมุมดอกไม้ รามมองๆว่าขนิษฐาจะให้ดูอะไร ........ ผีเสื้อมากมายบินว่อนเหนือมวลพฤกษาชาติ
“เนี่ย เป็นเพราะฝีมือน้ารามนะคะ ผู้จัดการคนก่อน คงอัดยาเคมีเยอะจริงๆ อย่าว่าแต่ผีเสื้อเลยค่ะ แมลงอะไรก็แทบไม่มี น้องชอบแบบนี้มากกว่า” เธอยิ้มแฮปปี้
“ผมก็..ไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่หรอกครับ”