บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 4 หน้า 7
ภัทรินเดินเข้ามาในโรงพยาบาล แล้วสิ่งที่เห็นคือบรรยากาศวุ่นวายของโรงพยาบาลชนบท ทั้งหมอและพยาบาลที่มีอยู่แค่ไม่กี่คน วิ่งกันวุ่นวายมาก เนตรมณี เบญจคีย์ และชาวบ้านอีกบางส่วนทำหน้าที่เสมือนเป็นเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ช่วยวิ่งดูแลคนเจ็บ
มีคนเจ็บที่ไม่ได้อาการหนักมาก เช่น หัวแตก แขนหัก นั่งครวญรออยู่ เพราะต้องให้หมอดูแลคนที่อาการหนักกว่าก่อน แม้แต่คนไข้ที่มารอตรวจบางคนที่ใช้ไม้เท้าค้ำยัน ยังมีน้ำใจช่วยหยิบจับนั่นนี่ กดน้ำดื่มมาส่งให้คนบาดเจ็บ ภัทรินเหวอ ตั้งสติไม่ทัน ที่ต้องมาเจอเหตุการณ์ชุลมุนขนาดนี้
ปราณนต์วิ่งเข้ามาพร้อมกับคนเจ็บอีกคน มีชาวบ้านมารับช่วงพาคนเจ็บไปต่อ
“เตรียมผ่าตัดเลย!” ปราณนต์ร้องสั่ง ขณะที่กำลังจะรีบไปผ่าตัด ก็ต้องชะงักเพราะเห็นภัทรินยืนเหวออยู่ “ทำอะไรได้ก็ไปทำสิ!”
“หา...” หญิงสาวร้องอุทานอย่างตกใจ
“คนกำลังจะตาย คุณทำได้แค่ยืนมองเหรอ!!”
“ชั้นจะทำอะไรได้ ชั้นไม่ใช่หมอ ไม่ใช่พยาบาล” ภัทรินเถียง
“แล้วคนอื่นเป็นหรือไง..แหกตาดูสิคุณ” ปราณนต์พูดจบก็วิ่งไปเลย
ปราณนต์วิ่งไปดูอาการเบื้องต้นให้คนเจ็บอาการไม่สาหัสที่นั่งรออยู่ก่อน สั่งจันทร์วิภาให้เอายามาให้ ดูแลเบื้องต้นก่อนที่ตัวจะเข้าผ่าตัดคนไข้สาหัส
“ไม่..ชั้น..ชั้นทำไม่ได้” ภัทรินหันกลับจะเดินออกไป แต่ชะงัก เพราะมีญาติคนไข้วิ่งสวนเข้ามา ร้องไห้ใจจะขาด
“เข้าไม่ได้นะคะ นั่งรอก่อนนะคะ” เนตรมณีร้องห้าม ญาติคนไข้นั่งรอ ร้องไห้
เสียงเบญจคีย์ดังมาจากอีกด้าน “มีคนเป็นลม ขอยาดมหน่อย!! ใครมียาดมบ้าง!!!”
ภัทรินล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า รู้ว่าตัวเองมี มองอย่างชั่งใจว่าจะเข้าไปปลอบดีไหม ปราณนต์เหลือบมามองภัทริน ลุ้นดูว่าภัทรินจะมีคุณธรรมบ้างไหม แต่ภัทรินตัดสินใจวิ่งออกไป ปราณนต์รู้สึกผิดหวัง
ภัทรินกลับเข้ามาพร้อมกับประคองคนไข้อีกคนมาด้วย “ค่อยๆ นั่งนะคะพี่” พอเธอพาคนไข้นั่งเสร็จ ก็รีบล้วงยาดม เข้าไปหาเบญจคีย์ “ชั้นดูแลเอง” พลางหยิบยาดมมาแกว่งให้ชาวบ้าน “ไหวมั้ยคะพี่..ถือเองไหวมั้ยคะ” หญิงสาวส่งยาดมให้ชาวบ้านถือเอง
ปราณนต์มองภัทรินอย่างชื่นชม แล้วรีบไปเข้าห้องผ่าตัด
ภัทรินวิ่งวุ่นวายช่วยดูแลคนไข้ ช่วยหยิบหาน้ำดื่ม ทำแผลง่ายๆ แปะพลาสเตอร์ ฯลฯ
ที่ห้องทำงานของปราณ ในบริษัทจีแอลเอส ชมนาดรู้เรื่องจากอัณณา ”ปราณไปฝรั่งเศส?”
“ใช่ค่ะ อีกหนึ่งสัปดาห์ถึงจะกลับมา ถ้าคุณชมนาดมีเรื่องด่วนอะไร..ฝากเรื่องไว้ แล้วดิฉันจะประสาน
ให้เองค่ะ”
“ชั้นมีเอกสารที่คุณปราณต้องเซ็นค่ะ”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะส่งให้ท่านพสุวัฒน์เซ็นแทน ในฐานะผู้รับมอบอำนาจชั่วคราว..แล้วจะเอาไปให้คุณชมนาดค่ะ..มีอะไรอีกมั้ยคะ”