บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 4 หน้า 9
“แล้วคุณจะเอายังไง”
ชมนาดเข้ามาประชิดตัว ใกล้ชิด “อันดับแรก..คุณต้องจำไว้ว่า..คนๆเดียวที่คุณไว้ใจได้ก็คือชม”
มีเสียงเคาะประตู ชมนาดรู้ว่าใครมา เดินไปเปิดประตู เป็นธนาฒน์ที่อยู่ในลุคดูดี พร้อมจะขึ้นเป็นคู่แข่งของปราณ
“สวัสดีครับคุณสินธร คุณชมนาด” ธนาฒน์เอ่ยทักทาย
“ธนาฒน์พร้อมที่จะทำหน้าที่ของเขาแล้วค่ะ” ชมนาดเอ่ยกับสินธร
เช้าวันใหม่ ที่โถงกลางโรงพยาบาล ภัทรินนอนคู้ตัวหลับอยู่บริเวณม้านั่ง สักพัก มีคนมานั่งข้างๆ เอาผ้าห่มมาห่มให้ ภัทรินค่อยๆ รู้สึกตัว ลืมตา พบว่าเป็นหมอปราณนต์นั่นเอง
“เช้าแล้วเหรอ” ภัทรินงัวเงียถามขึ้น
“สายแล้ว”
“สาย?” ภัทรินตั้งสติ พอสมองสั่งการ ก็รีบลุกพรึ่บขึ้นมานั่ง พอมองรอบๆ แล้วก็ต้องหน้าแตกสุดๆ เพราะคนไข้ต่างมากันเต็มโรงพยาบาลแล้ว ทุกคนมองมาที่ภัทรินขำๆ ยิ้มๆ
“ทำไมไม่ปลุกชั้น” ภัทรินหันมาดุชายหนุ่ม
“ผมก็เพิ่งจะออกมาเห็นคุณนี่แหละ”
ระหว่างนั้น จันทร์วิภาเดินยิ้มเยาะๆ ผ่านไป
“หน็อย พวกเพื่อนบ้า แกล้งชั้นเหรอ” ภัทรินโมโห
“ทำไมไม่กลับไปตั้งแต่เมื่อคืน”
“กลับยังไง รถก็ไม่มี จะให้เดินกลับไปเอาจักรยานคนเดียวหรือไง” ภัทรินเอ่ยรวนๆ หงุดหงิด
“นึกว่าจะตอบว่า..ที่ทนอยู่เพราะเป็นห่วงคนเจ็บ..อยากช่วยคนอื่น..เฮ้อ” ปราณนต์เอ่ยอย่างเอือมๆ เดินแยกหนีไป ภัทรินรีบตาม
ปราณนต์เดินนำมาด้านนอก มีรถจี๊ปบุโรทั่งของแพทย์อาสาจอดอยู่ น้าคนขับกำลังตรวจเครื่องยนต์สำรวจความเรียบร้อย
“เอาลุงเขียวมาใช้เหรอน้า” ปราณนต์เอ่ยถาม
“ครับ คันอื่นก็ออกไปทำงานหมด เหลือแต่ลุงเขียวนี่แหละ..นานๆ เอามาใช้ที..อายุจะเกือบสามสิบปีแล้ว แต่รับรองว่าเครื่องยังฟิตปั๋งครับ..ขึ้นเลยๆ..เดี๋ยวไปส่งถึงบ้านทุกคน”
ปราณนต์กำลังจะขึ้นรถ แต่ภัทรินมาถึง ก็รีบขึ้นไปก่อนใครเพื่อนเลย “ขึ้นเร็วสิ” แถมยังหันไปเร่งหมออีก ชายหนุ่มระอาใจ เดินตามขึ้นไป
“ออกรถเลยลุง” ภัทรินเอ่ยสั่งคนขับรถ
“รถส่วนตัวเหรอ? รอคนอื่นก่อน” ปราณนต์เอ่ยถามเสียงดุๆ
“ฮึ่ยยย” ภัทรินขัดใจ
“หรืออยากเดินกลับเอง?” ปราณนต์เอ่ยอย่างถือไพ่เหนือกว่า