บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 1 หน้า 7
รถสปอร์ตสวยเฉี่ยวแล่นมาจอดที่หน้าโรงงาน ประตูรถเปิดออก เห็นมือสวยเรียวที่ถือแก้วกาแฟอยู่ยื่นออกมาก่อน เล็บของเธอทาสีที่สดมาก แล้วจึงเห็นเจ้าของมือนั้นลงมาจากรถ ชมนาดสวมแว่นดำ โก้เก๋ ลงมายืนข้างรถ มองเข้าไปในโรงงาน มาดมั่น เป็นนางพญา
พนักงานที่เดินไปมาแถวนั้น ราวกับถูกดึงดูดให้ต้องหันมามองไปตามๆ กัน ชมนาดกระดกกาแฟที่เหลือก้นถ้วย แล้วขยำถ้วยกาแฟ โยนทิ้งใส่ถังขยะที่เธอเดินผ่าน
ศิริชัยที่เดินผ่านมา ถึงกับผงะ ตะลึง “โอ้ว ใครอ่ะพี่ สวย โก้สุดๆ” ศิริชัยหันไปถามคนข้างๆ
ภัทรินเดินปึงปังนำมาตามทาง กำลังงอนชายหนุ่ม โดยมีธนาฒน์ถือกาแฟเดินตามมาตลอด
“ทำไมเมื่อคืนไม่โทรหา..ไลน์ไปก็ไม่อ่านไม่ตอบ..แปลว่าอะไร” ภัทรินคาดคั้น
“แพตครับ..แพตก็ฟังผมก่อนสิ” ธนาฒน์พยายามอธิบาย
“ภัทเคยบอกแล้วใช่มั้ย ไม่ว่าจะทำอะไรเหนื่อยแค่ไหน ก็ห้ามลืมกู๊ดไนท์..ถ้าเรื่องง่ายๆ แค่นี้ยังทำไม่ได้ แพตจะไว้ใจคุณได้ยังไง” ภัทรินเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ
“แพต..” ธนาฒน์ทำเสียงอ่อนใจ
“พอ..จบเรื่องส่วนตัว..แพตจะทำงาน” ภัทรินตัดบทรีบกดลิฟต์ ยืนกอดอกทำหน้างอนรอลิฟต์ ทันใดนั้นธนาฒน์ยื่นกล่องกำมะหยี่ออกมาตรงหน้า ภัทรินงง
“ผมกะจะเซอร์ไพรส์วันเกิดแพตซะหน่อย” ธนาฒน์เอ่ยชึ้น
“เซอร์ไพรส์วันเกิด?” หญิงสาวถามเสียงสูง
“ผมก็แค่พยายามหาของขวัญวันเกิดที่จะถูกใจแพตให้มากที่สุด ให้สมกับที่เราคบกันมาตั้งเกือบสองปี..เมื่อคืน..ผมเลยวุ่นวายอยู่กับเรื่องนี้ จนลืมมือถือไว้ในรถ..ผมขอโทษนะครับ”
“ธนาฒน์..ไม่ๆๆๆ..ภัทผิดเอง ภัทไม่รู้ ภัทขอโทษนะคะ”
“หายโกรธผมแล้วใช่มั้ยครับ”
“ใครจะไปโกรธลงล่ะ..ไหน ขอภัทดูของขวัญหน่อยสิคะ” ภัทรินจะหยิบกล่องมา แต่ธนาฒน์รีบชักคืนกลับไป
“เอาไว้ให้ถึงวันเกิดค่อยดูดีกว่า..นะครับ”
“แหม..ก็ได้ค่ะ..ภัทจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วกัน จะได้เซอร์ไพรส์” หญิงสาวเอ่ย แววตานึกสนุกกลับมาน่ารักสดใสเหมือนเดิม
ธนาฒน์ยิ้มโล่งอก ลิฟต์มาพอดี “เชิญครับ”
ขณะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด ชมนาดเดินปราดเข้ามากดเอาไว้ แล้วเดินเข้าไปอีกคน
ภายในลิฟต์ ภัทรินมองชมนาดที่ยืนสง่าอย่างสำรวจ ทั้งรูปร่าง การแต่งตัว มาจบที่กระเป๋าที่ชมนาดถือ รู้สึกชื่นชม จับจ้องกระเป๋าไม่วางตา จนธนาฒน์ต้องสะกิด