บทละครโทรทัศน์ ลมซ่อนรัก ตอนที่ 1 หน้า 8
“ขโมยเลยมั้ย” ธนาฒน์กระซิบ
“บ้า” ภัทรินตีแขนอีกฝ่ายเบาๆ ชายหนุ่มกับหญิงสาวกุ๊กกิ๊กเล่นกันสองคน แบบไม่ให้ชมนาดรู้ ชมนาดหันมามอง อมยิ้มให้ ภัทรินกับธนาฒน์ยิ้มตอบ
ประตูลิฟต์เปิด ภัทรินกับธนาฒน์หัวเราะคิกคักกันออกมา
“ขอโทษค่ะ” ชมนาดตามมาเรียกไว้
“คะ?” ภัทรินเอ่ยเป็นเชิงถาม
“ไม่ทราบ..ห้องผู้จัดการโรงงาน..อยู่ทางไหนคะ”
“ด้านในสุดเลยครับ เดินไปตามทางนี้..มองหาห้องใหญ่ๆ ที่ไม่ค่อยมีพนักงานคนไหนอยากเข้าใกล้..นั่นแหละครับ” ธนาฒน์รีบตอบแทน
“ขอบคุณค่ะ” ชมนาดยิ้มให้แล้วเดินจากไป
“แหม กับคนสวย เล่นมุขแพรวพราวนะคะ” ภัทรินเอ่ยแซวแฟนหนุ่ม
“ผมต้องตลกกลบเกลื่อนสิครับ ก็แฟนผมเล่นไปจ้องกระเป๋าเค้ายังกับจะขโมยให้ได้” ธนาฒน์รีบแก้ตัว
“ก็นั่นมันแอร์เมส สีหายากมากกกกก..พวกแบรนด์ฮันติ้งที่ภัทจ้างให้ไปตามล่าทั่วยุโรปและเมกายังหาให้ภัทไม่ได้เลยนะคะ”
“งั้นเราต้องขโมยจริงๆ แล้วล่ะ” ธนาฒน์เล่นมุข
“ดักตีหัวเลยนะคะ” ภัทรินรับมุขกลับ ทั้งคู่ต่างหัวเราะคิกคักขำกันไป
บริเวณโกดังเก็บเครื่องมือแพทย์ ปราณเดินพุ่งเข้าไปด้านในคอนเทนเนอร์ที่อยู่ท้ายรถเทรลเลอร์เตรียมส่งสินค้าออกจากโกดัง ในมือถือเอกสารการสั่งนำเข้าสินค้าของบริษัท เข้ามาตรวจสอบรายการสินค้า ภายในเป็นเครื่องมือและอุปกรณ์แพทย์ต่างๆ จนปราณเอะใจกับสินค้าที่ด้านใน
“เครื่องอัลตร้าซาวน์..เครื่องตรวจนับเม็ดเลือด..เครื่องเอกซเรย์..ของพวกนี้ไม่อยู่ในลิสต์ที่จะจัดส่ง..แล้วไหน..ถุงมือยาง..แอลกอฮอล์ล้างแผล..ของที่ถูกระบุอยู่ในรายการนี้ทั้งหมด..อยู่ที่ไหน!!” ชายหนุ่มเอะใจ ตรวจสอบรายการที่อยู่ในมือ เอ่ยถามเสียงเข้ม
พวกพนักงานได้แต่หน้าซีดตกใจทำอะไรไม่ถูก
ช่วงเที่ยง อัณณาเดินเข้ามาที่คลังเก็บยา โดยมีเจ้าหน้าที่หญิงที่ดูแลห้องยา 2 คนเดินตามมาด้วย
“มันจะขาดสต๊อกได้ยังไง ก็ในเอกสารเขียนอยู่ว่าเราเพิ่งสั่งเข้ามา” อัณณาเอ่ยพลางเดินเข้าไปที่สต๊อกยาที่มีลังบรรจุยาตั้งเรียงเป็นชั้นๆเต็มพรืด ที่ข้างกล่องเหล่านั้นเขียนชื่อและโดสของยากำกับไว้อย่างชัดเจน “นี่ไง เซฟาโซลีน 250 เอ็มจี ทำไมถึงแจ้งไปว่าสินค้าขาด” หญิงสาวชี้ที่ข้างกล่องหันมาถาม