บทละครโทรทัศน์ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 7 หน้า 10
สาลินเชิดหน้าปากสั่น แล้วก็หัวเราะออกมา คุณตา คุณยายเริ่มรู้
“อ้อ แม่คุณ แม่เด็กเลี้ยงแกะ มาสร้างเรื่องอะไรอีกยะ”
“อ้อ แกปั้นน้ำเป็นตัวอีกแล้วหรือ ยายสา”
“สาไม่ได้ทำงานโรงงานน้ำแข็งซักหน่อย ที่สาพูดมาน่ะจริงทุกคำนะคะ”
“ไหน ว่ามาซิ ใครที่ไหนบุกมา แล้วไอ้ผลไปชักพามาได้ยังไง”
สาลินนั่งลง “ก็หนูอ่านหนังสืออยู่ที่เรือนไทยดีๆ ก็มีชายหนุ่มโผล่มาทำความรู้จัก เขามาตรวจปั๊มน้ำมันยายซ้อน เขาบอกเขาเพิ่งช่วยแก้เครื่องรถให้ตาผลมาเมื่อกี้นี่เอง”
“อ๋อ คุณพลน่ะเอง”
“เห็นไหมคะ หนูบอกแล้วว่าตาผลเป็นตัวการ”
“โธ่ เขามาช่วยซ่อมรถให้ฟรีๆ คุยก็สนุก เขาถามว่าสวนแถวนี้เดินเล่นได้ไหม นังชบามันบอกว่าได้ ผมก็บอกว่าสวนท่านอยู่ถัดไป”
“อ้อ แกจริงๆ” คุณยายเข้าข้างสาลิน
เจ้าแกะคลานมานั่งหัวกระได สาลินหันไปเห็น “ไม่ใช่แค่นั้นนะคะ เขายังเอารถของเล่นมาติดสินบนเจ้าแกะ” เจ้าแกะหน้าเหรอ “แถมรู้ว่ายายพิณเสียงแปดหลอด” ยายพิณชะงัก ค่อยๆหันมามองตาผล “ไม่รู้ว่าเขายังรู้เรื่องลี้ลับในบ้านเราเรื่องไหนอีก”
คุณยายฉุน “แกนะแก เจ้าผล ชักน้ำเข้าลึก ชักศึกเข้าบ้าน”
“โธ่ ผมแค่คุยสัพเพเหระ”
“ยังไงก็แกเป็นต้นเหตุ”
ตาผลหน้าจ๋อย สาลินสงสาร “โธ่ คุณตาคุณยาย อีตานี่เขาไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอกค่ะ”
คุณตายังไม่ไว้ใจ “พวกจิ๊กโก๋หรือเปล่า”
“ไม่หรอกค่ะ เฮ้อ เรือนไทยนั่นเป็นแดนสงบของสาแท้ๆ ทีนี้ก็เลยไปนอนเล่นไม่ได้แล้ว เสียดายจัง”
คุณยายหันมาหาคุณตา “ยังไงดีคุณ หรือว่าจะห้ามไม่ให้มา”
“คนหนุ่มๆน่ะ ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ดูตอนที่อากงห้ามฉันพบเธอซี” คุณตาสบตาคุณยายมีแววหวาน คุณยายชะงัก สาลิน ตาผล ยายพิณ แม้กระทั่งเจ้าแกะอ้าปากค้าง
“วุ้ย กำลังพูดเป็นงานเป็นการ จะมารำลึกความหลังอะไรกันตอนนี้”
คุณตาหาทางออก “เอาอย่างงี้ ทีหลังนายคนนั้นมาอีก ก็ให้พามาพบตากับยายก่อนก็แล้วกัน”
“ค่ะ งั้นหนูขึ้นข้างบนก่อนนะคะ”
คุณยายหันไปสั่ง “เอ้า ยายพิณ เตรียมจัดสำรับคับค้อนได้แล้ว”
สาลินเดินก้มตัวไปทาง ยายพิณเอานิ้วคีบแขนตาผลลากไปอีกทาง มีเสียงดังมาแว่วๆ “หนอย แกว่าใครเสียงแปดหลอด”
คุณยายกังวล “จะดีหรือคุณ ยิ่งให้เข้านอกออกในได้ยังงี้”
“ให้อยู่ในสายตานี่แหละดีแล้ว เฮ้อ ต่อไปฉันคงต้องเริ่มไว้หนวดโง้งแล้วล่ะมั้ง”
ห้องโถงตำหนักเล็ก โทรทัศน์เปิดอยู่ คุณชายโต จรวยเอาตาตุ้มนั่งตักนั่งอยูบนโซฟา คุณชายรองแต่งตัวอย่างจะออกนอกบ้านนั่งอยู่กับนมย้อย คุณชายเล็กแต่งหล่อเตรียมเที่ยวกลางคืนเดินผิวปากมานั่งอีกข้างของนมย้อย เจียมอยู่ที่พื้นมองดูโทรทัศน์