บทละครโทรทัศน์ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 7 หน้า 8
คุณชายเล็กอ้าปากค้าง สาลินพยักหน้า เจ้าแกะรีบวิ่งไป “อ๋อ นั่นเสียงยายพิณใช่ไหมครับ”
สาลินขมวดคิ้ว “นี่ คุณติดสินบนตาผลไปเท่าไรนี่”
“โธ่ เปล่านะครับ ผมซ่อมรถแล้วแกก็ชวนคุย แกเล่าว่ามีลูกจอมซนชื่อเจ้าแกะ แล้วก็มีเมียเสียงแปดหลอดชื่อยายพิณ” สาลินเกือบหัวเราะ แต่กลั้นไว้ “นี่ผมนั่งได้ไหมครับ”
“เชิญ”
คุณชายเล็กนั่งลงบนศาลา ห่างสาลินมาพอควร “ในสวนนี่เย็นสบายดีจริง คุณอยู่ที่นี่มานานแล้วหรือครับ”
“ตาผลไม่ได้ให้ข้อมูลคุณไว้แล้วหรือ”
“โธ่”
“ฉันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด”
“ท่าทางคุณไม่เห็นเหมือนสาวชาวสวนเลย”
“นี่คุณ ตอนนี้เมืองนนท์เกือบจะเป็นกรุงเทพฯอยู่แล้วนะ ผู้หญิงชาวสวนเดี๋ยวนี้ เขานุ่งกางเกงยืด ใส่ส้นสูง ผมยีโป่งกันทุกคนแหละ”
คุณชายเล็กนิ่งคิด นึกถึงพุดซ้อนและชบาทิพย์ในชุดกางเกงยืดรัดคล้องเท้า เสื้อหลากสี ผมสวอนฉีดสเปรย์แข็งโก๊กกำลังโพสท์ท่ายืนเอนตัว เท้าพอยท์ กรายแขน จีบนิ้ว “โธ่ ผมเห็นแล้วฮะ ทั้งแม่ทั้งลูกสาวเจ้าของปั๊ม แต่ยังไงเขาก็ยังดูเหมือนสาวชาวสวนอยู่ดี ไม่หมือนคุณ”
สาลินหัวเราะคิก “คุณกำลังนินทาคหปัตนีประจำจังหวัดอยู่นะ สวนเขาน่ะตลอดคุ้งน้ำเลย”
“แล้วรู้ได้ยังไงฮะว่าเขตของใครแค่ไหน”
“เขาตอกหมุดไว้ตรงมุมสี่มุม แล้วถือร่องสวนเป็นเกณฑ์ไง”
“แล้วเวลาเก็บผลไม้น่ะ ไม่มีใครเผลอไปเก็บในเขตคนอื่นบ้างหรือฮะ”
สาลินยิ้ม “คนที่นี่เขามีหิริโอตัปปะ มีศีลธรรม ไม่เหมือนคนในกรุงเทพฯหรอก”
“แน่ะ คุณแขวะผม” คุณชายเล็กค้อน สาลินทำท่ารู้ก็ดีแล้ว
พุดซ้อนเดินเหมือนเดินแบบเข้ามาในสวน ชบาทิพย์เดินกระย่องกระแย่งตามมา พุดซ้อนหันมาดู “เอ้า เดินดีๆซีคะลูกขา เดินให้มีสง่าราศีหน่อย”
“ก็มันเจ็บตี เอ๊ย เจ็บเท้านี่จ๊ะ รองเท้ามันบีบจะตาย” รองเท้าชบาทิพย์นั้นดูเล็กบอบบาง เห็นเท้าส้นปลิ้นออกมา
“ผู้ดีน่ะเข้าต้องตี เอ๊ย เท้าเล็กๆ ของแก เอ๊ย ของลูกน่ะยังกะใบพาย ต้องทนเอา ว้ายนั่น” พุดซ้อนมองไปแล้วค่อยๆแอบหลังต้นมะม่วง ชบาทิพย์ตามมาแอบด้วย “ว้าย หัวร่อต่อกระซิกกับไอ้ช่างฟิต ต๊าย ทีที่ปั๊มเมื่อกี้ทำไม่รู้จัก ท่าทางคงจะส่งสายตา นัดไอ้หน้าดำนั้นเข้าหา”
“ล้างหน้าแล้ว หน้าตาดี๊ดี”
“เสียแรงเป็นหลานพระยา ต๊ายใฝ่ต่ำ ไปคบกับพวกกุ๊ย ดู๊ คุยกันไม่หยุดปาก”
ชบาทิพย์ไม่พอใจ “ทีกับหนูน่ะ ถามคำก็ตอบคำ ไม่เห็นค่อยจะยอมพูดเลย”
พุดซ้อนชะงักหันมามองหน้าชบาทิพย์
ถาดเมี่ยงคำจัดวางถ้วยเล็กๆ ใส่มะพร้าวคั่ว ถั่วลิสง กุ้งแห้ง มะนาวหั่น พริกหั่น ขิงหั่น หอมหั่น น้ำเมี่ยงแยกมาอย่างงดงาม มีใบชะพลูแยกมาอีกจาน มีช้อนเงินคันจิ๋วสำหรับตักครบครัน