บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 36 หน้า 8
“หญิงก้อยแอบถ่ายรูปที่นายอัศนีย์ลวนลามสาลินแล้วเอาไปถวายเด็จป้าน่ะครับ” คุณชายรองหยิบรูปส่งให้จิตริณี จิตริณีดูรูปแล้วอ้าปากค้าง
ศาลาท่าน้ำบ้านสวน สาลินนั่งหน้าเศร้า ด้วยความน้อยใจที่คุณชายรองไม่ติดต่อมา อุ่นเรือนกับศรีจิตราเข้ามาบนศาลา “ไง ยายสา หมู่นี้ไม่เห็นพูดถึงคุณชายรองเลย”
“เขาหายหน้าไปตั้งหลายวันแล้ว”
“ก็เรามัวแต่เล่นองค์ทรงเครื่องอยู่น่ะซี”
“ฮึ.....พี่ศรี พี่ศรีก็แต่งงานไปนะ สาจะอยู่เป็นโสด แล้วก็แต่งนิยายขาย”
“เรื่องสาวทึนทึกใช่ไหมจ๊ะ”
สาลินค้อนแม่ ศรีจิตราสบตาอุ่นเรือน “ถ้าสาไม่แต่ง แล้วพี่จะแต่งได้ยังไง”
“พี่ศรีเป็นพี่ ก็ต้องแต่งก่อน ก็ถูกแล้วนี่คะ”
“ไม่ได้ลูก งานนี้ต้องถือตามฝ่ายชาย ทางวุฒิเวสม์มีกฎประจำตระกูล น้องชายจะมาแต่งก่อนพี่ไม่ได้”
“มีด้วยหรือคะกฎแบบนี้”
อุ่นเรือนแอบขยิบตากับศรีจิตรา ศรีจิตรากลั้นยิ้ม“มีซิลูก ยายสา ถ้าหนูไม่แต่ง ก็จะทำให้พี่ศรีอดแต่งไปด้วย”
“แหม นี่ไม่ใช่ “Taming of the Shrew” “ปราบพยศนางตัวร้าย” ของเชคสเปียร์นะคะ”
“สาก็ร้ายพอๆ กับนางเอกเรื่องนั้นนั่นแหละ”
สาลินค้อนขวับ ทิฐิลดลง สายตาละห้อยเต็มที อุ่นเรือนอ่อนใจกอดลูกไว้
ร้านเกศมณี คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงนั่งวางท่าอยู่หน้ากระจก มวยมณีกำลังสานตะกร้อบนหัว ช่างอีกคนพาจิตริณีมานั่งเก้าอี้ตัวข้างๆ คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเลิกคิ้วแล้วยิ้มพราย จิตริณียิ้มตอบ “สวัสดีค่ะ คุณหญิง”
“อ้อ คิดว่าใคร”
“อุ๊ย....รู้จักกันหรือคะ ดีจัง คุณหญิงจะได้มีเพื่อนคุย” สองหญิงยิ้มให้กัน แต่ดวงตาเหมือนจะฆ่ากันได้
“เธอมาร้านแบบนี้เหมือนกันหรือ”
“ถึงดิฉันไม่ใช่เจ็ทเซ็ท แต่ก็ไม่ใช่ยาจกนี่คะ”
“ตาย....นี่เธอมีปมความรวย ความจนอะไรนี่ด้วยเหรอ”
“คนที่มีปมเรื่องความรวย ความจน เจ้าชายกับยาจกนี่ น่าจะเป็นคุณหญิงมากกว่านะคะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงตาวาวหันขวับไป ช่างผงะถอย “นี่เธอประกาศตัวเป็นพวกแม่นั่นซีน่ะ”
“คุณหญิงประกาศตัวเป็นฝ่ายตรงข้ามกับดิฉัน มาตั้งแต่แรกต่างหากค่ะ”
“ก็ใช่ซี เพราะเธอน่ะเครซี่อัศนีย์ออกหน้าออกตาขนาดนั้น”
“แหม....ดิฉันแค่เป็นเพื่อนสนิทของอาร์นี่เท่านั้นเอง”
“งั้นหรือ สนิทกันแค่ไหนล่ะ”