บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 36 หน้า 9
“แค่เป็นที่ปรึกษาให้ทุกเรื่องเท่านั้นเองค่ะ”
“เช่นเรื่องอะไรบ้างล่ะ”
จิตริณียิ้มเหี้ยมเกรียม “ก็อย่างเรื่องที่....เขามาปรึกษาดิฉันว่า ถ้าเขาอยากคืนดีกับคุณหญิงจะทำยังไงดี”คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเบิกตากว้าง “ดิฉันก็เลยแนะว่าแค่ให้ดอกไม้ที่แพงที่สุด พร้อมด้วยสร้อยเพชรหรือสร้อยไข่มุก”
“อะไรนะ”
จิตริณียิ้มดวงตาเหี้ยมโหด ลุกขึ้นโน้มตัวมาพูดใกล้หู “อาร์นี่ก็เลยให้คุณติ่งจัดการเรื่องดอกไม้”
“นังติ่ง”
“ให้จิตติน เลื่อมประภัส ฉัตรอาชาจัดการเรื่องสร้อยเพชร”
“นายจิตติน นังเลื่อม นังฉัตร”
“ส่วนอาร์นี่ ก็เป็นคนเขียนการ์ดด้วยลายมือของตัวเอง”
“ทำไม อัศนีย์ทำอย่างงั้นทำไม”
“เขาหลอกใช้ไอเดียของดิฉัน เพื่อหลอกใช้คุณหญิงให้เป็นเครื่องมือดึงคุณชายรองไปจากสาลิน เพื่อที่เขาจะได้ครอบครองสาลินไงคะ”
คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงนั่งนิ่งขึง ดวงตาเจิดจ้าขึ้นทุกที จิตริณียืนดูผล มวยมณีมองอยู่ห่างๆ ทันใดนั้นคุณหญิงเทพีเพ็ญแสงก็ผุดลุกขึ้นชนชั้นรถเข็นวางโรล กิ๊บ ประดามีล้มกระจาย คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงคว้ากระเป๋าเดินออกไป
มวยมณีถลาตาม ฉีดสเปรย์ใส่ตะกร้อไปติดๆ “สเปรย์ก่อนค่ะ คุณหญิงขา”
จิตริณีสาสมใจแต่ก็อ่อนใจด้วยทรุดนั่งลง
ไนท์คลับซ่อมเสร็จใหม่ๆ จิตตินและวิรงรองนั่งอยู่ที่สตูลเคาน์เตอร์บาร์ คนงานเดินกันไปมา
“งานเปิดตัวครั้งที่ 2 นี่ ฉันจะลงโปรโมทให้อาร์นี่เต็มที่ หวังว่าไฟคงไม่ไหม้ซ้ำสองนะ”
จิตตินมองไป “เฮ่ย ไฟประลัยกัลป์มาแล้ว”
วิรงรอง จิตตินมองดู คุณหญิงเทพีเพ็ญแสงเดินฉับๆ มา ผมตะกร้อแข็งครึ่งหัว อีกครึ่งหลุดมา1 ปอย วิรงรองอุทาน “อุ้ย....หญิงมาได้ยังไง”
“มาดูหน้าเพื่อนทรยศอย่างเธอ 2 คนไง”
“เฮ้ย / ว้าย อะไรหญิง”
“เธอ 2 คนกล้าดียังไงถึงทำตัวเป็นมือเป็นเท้าให้อัศนีย์มาปั่นหัวฉันเล่น”
“หญิงพูดเรื่องอะไร”
“ก็เรื่องดอกคัทลียากับสร้อยข้อมือ มุกล้อมเพชรนั่นไง” วิรงรอง จิตตินมองหน้ากันอย่างเสือลำบาก “ไม่ต้องมาปฏิเสธว่าไม่รู้เห็นด้วย”
“โธ่ หญิง พวกเราก็แค่อยากให้หญิงคืนดีกับคุณชายรองเท่านั้นเอง”