รีเซต

บทละครโทรทัศน์ บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9 หน้า 14

บทละครโทรทัศน์ บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9 หน้า 14
Entertainment Report_1
4 พฤศจิกายน 2560 ( 06:00 )
3M
บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9
14 หน้า

โถงรับแขกบ้านซานแปง ภาพถ่ายขนาดใหญ่ในกรอบไม้กว้างยาวไม่ต่ำกว่าสองฟุตซึ่งแขวนอยู่บนผนังไม้ในห้องรับแขกบ้านซานแปง เป็นภาพถ่ายขาวดำของสตรีที่มีความงดงามยืนคู่กับชายหนุ่มในชุดทหารเวียงขิน นัยน์ตาของสตรีในภาพเหมือนกำลังจ้องลงมายังแพรนวล ซึ่งแหงนมองภาพนั้นอย่างรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งร่าง  ยายกิ่งแก้วคือคุณกิ่งแก้วภรรยาคนแรกของพ่อเธอจริง ๆ

“หลังจากยายตายเพราะเป็นไข้มาลาเลียขึ้นสมอง ตาก็ตรอมใจจนตามยายไปครับ”

“ตาคงรักยายกิ่งแก้วมาก” แพรนวลเศร้าสลด รู้สึกสงสารกิ่งแก้วจับใจ

“กรอบไม้นี่แตกแล้วนะ น่าจะเปลี่ยนกรอบรูปใหม่ให้ตากับยายก่อนวันแต่งงาน”

“จริงด้วย” ซานแปงยกเก้าอี้มารองยืนเพื่อปลดรูปออกจากผนัง โดยมีหลาวเปิงช่วยจับกรอบรูปอีกด้านหลังเพราะกรอบรูปทั้งใหญ่และหนักมาก  กรอบรูปถูกวางพิงไว้กับโต๊ะรับแขก ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่วทำให้ทั้งสามทั้งไอทั้งจามแข่งกัน  ซานแปงให้มือตัวเองกับหลาวเปิงเลอะไปด้วยฝุ่นจากกรอบรูป

“เดี๋ยวผมกับหลาวเปิงจะไปล้างมือและเอาผ้ามาเช็ดฝุ่น แม่หญิงรออยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ”

แพรนวลยิ้มได้โอกาส “ค่ะ”

หลาวเปิงกับซานแปงเดินไปหลังบ้าน แพรนวลจึงย่อตัวลงนั่งมองภาพในกรอบกระจกนั้นระดับเดียวกับสายตา ความคิดของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยคำถามมากมาย ลมปริศนาพัดผ่านมาวูบหนึ่ง ทำให้กรอบรูปโอนเอนจะล้มทำให้แพรนวลต้องรีบจับไว้  แพรนวลเห็นซองจดหมายสีขาวเปลี่ยนสีไปตามกาลเวลาจนเป็นสีน้ำตาล สอดอยู่มุมด้านล่างหลังกรอบรูปนั้น แพรนวลใจระทึก เอื้อมมือดึงซองนั้นออกมาถือไว้ เห็นหน้าซองจดหมายเขียนตัวอักษรภาษาไทยด้วยดินสอดำ “ถวายแด่.. เจ้าเมืองบุญ”

แพรนวลมองจดหมายอย่างลังเล ด้วยใจหนึ่งนึกละอาย แต่อีกใจก็อยากจะรู้ความจริง

“ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้.. ฉันแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันและคุณกิ่งแก้ว”

แพรนวลตัดสินใจพับซองจดหมายนั้นซ่อนไว้ในอกเสื้อ

 

โถงในหอคำ ครูบุญสิงห์บอกเจ้านางตองริ้วด้วยความเป็นห่วง

“มีชายแปลกหน้ามาตระเวนถามชาวบ้านเรื่องคุณแพรนวล ผมจึงรีบมาเตือน   ให้คุณแพรนวลระวังตัว”

เจ้านางตองริ้วตกใจ “ใช่คนของอูซอรึเปล่าคะ”

“ผมก็ไม่แน่ใจ ชาวบ้านบอกว่าแต่งตัวเหมือนชาวไทเขิน”

“มันอาจจะปลอมตัวเป็นคนเวียงขินเข้ามาสืบเรื่องคุณแพรนวลก็ได้นะคะ”

ครูบุญสิงห์พยักหน้าเห็นด้วยกับจันสม

“นี่จะมีคนไม่ปลอดภัยเพราะฉันอีกแล้วเหรอคะ”

เจ้านางตองริ้วไม่สบายใจ คิดทำอะไรสักอย่างเพื่อป้องกันอันตรายไม่ให้เกิดกับคนอื่นอีก

 

--- จบตอนที่ 9 ---


14 หน้า