บทละครโทรทัศน์ นายฮ้อยทมิฬ ตอน 3 หน้า 19

โทนรู้สึกตัวขึ้นมา เลือดอาบเต็มหัวเพราะหัวแตกแต่ก็ฝืนความเจ็บหันไปคว้าปืนในย่ามที่อยู่ตรง แคร่ แล้วมองไป ที่ตัวเรือนเพราะได้ยินเสียงร้องคำแก้ว “เอื้อย..เอื้อย..ช่วยเอื้อยคำแพงแหน่”

“คำแก้ว !!!!”

บ้านนายฮ้อยเคน คำแก้วพยายามกระเสือกกระสนไปที่ห้องพระ ระหว่างนั้นคำแสนเปิดประตูออกมา มือถือดาบ ที่เปื้อนเลือดจนไหลเป็นทาง มันหัวเราะสะใจ คำแก้วเห็นเข้าก็ตกใจ คำแก้วมองเข้าไปใน ห้องพระเห็นร่างของ พี่สาวนอนอยู่ที่พื้น เลือดกระเด็นเปรอะเปื้อนที่องค์พระบนตั่งบูชา

“เอื้อย !!! เจ้า..เจ้าฆ่าเอื้อยข้อย..บักชั่ว เจ้าฆ่าเอื้อยข้อยเฮ็ดหยัง”

“หึๆ เอื้อยมึงต้องตายเพราะบักเคนนั่นหละ ส่วนมึงได้ตายไปกับเอื้อยมึงอีกคนแน่”

คำแสนเงื้อดาบขึ้นมาเตรียมจะฆ่าคำแพง แต่...เปรี้ยง !!! โทนตามขึ้นมาบนเรือนแล้วยิงใส่โดนแขน ดาบในมือ หล่น คำแสนเจ็บใจรีบฉวยโอกาสหนี โทนพยายามยิงใส่อีกหลายนัด แต่คำแสนกระโดดออกไปจากเรือนหนีได้

โทนไม่ยอมปล่อยมันไปง่ายๆ กระโดดจากเรือนรีบวิ่งไล่ตามและไล่ยิง คำแก้วพยายามกระเสือกกระสนเข้าไป ในห้องพระ ช้อนประครองร่างพี่สาวที่ชุ่มไปด้วยเลือด คำแก้วร้องไห้ปานจะขาดใจ

“เอื้อย.. เอื้อย….ฮือๆๆ..เอื้อย…อยู่กับข้อยเด้อเอื้อย..ฮือๆๆๆ”

“คำ…คำแก้ว” คำแพงระโหยอ่อนแรง เจ็บปวด เสียงเบาเรียกน้องสาว ลมหายใจแผ่ว

--- จบตอนที่ 3 ---