บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 1 หน้า 10
“นั่นแหละ! ออกไปก่อน" คมขวัญหันไปตะโกนเรียกน้อย “น้อย! บอกยายปิ่น หาข้าวหาปลาให้คุณรุ้งกินด้วย” คมขวัญอุ้มเปี่ยมขวัญเดินห่างไปจากปานรุ้ง
ปานรุ้งมองคมขวัญที่เฝ้ากอดเปี่ยมขวัญอย่างถนอมด้วยสายตาไม่พอใจ
เวลาถัดมา ปานรุ้งนั่งกินข้าวคนเดียวอย่างเดียวดาย ท่ามกลางโต๊ะอาหารที่กว้างใหญ่ มีอาหารเต็มโต๊ะ ปานรุ้งปาช้อนใส่จานข้าวตัวเองดังเคล้ง !!! แล้วร้องตวาดออกมา “เอาอาหารออกไป ฉันไม่อยากกินแล้ว !!”
น้อยรีบวิ่งเข้ามาด้วยความตกใจ “แต่คุณหนูกินไปนิดเดียว เดี๋ยวป่วยหรอกค่ะ”
“ดี !! เผื่อฉันไม่สบายอย่างเปี่ยมขวัญ แม่จะได้สนใจฉันบ้าง” ปานรุ้งคิดอะไรบางอย่าง “น้อย ..ถ้าฉันไม่อยู่ เธอคิดว่าแม่จะสนใจฉันไหม?”
หลายวันต่อมา ปานรุ้งในชุดนักเรียนเดินออกจากบ้าน โดยมีน้อยถือกระเป๋านักเรียนและถุงผ้าใส่ หนังสือทั้งหมด ส่วนเกื้อถือกระเป๋าเสื้อผ้าตามออกมา กอบขับรถมาจอดอยู่หน้าบ้าน ปานรุ้งเดินจะขึ้นรถ
น้อยรีบเดินมาดักหน้าปานรุ้ง สีหน้าน้อยเสียใจที่ปานรุ้งกำลังจะไป “ทำไมคุณหนูต้องขอคุณนายไปอยู่โรงเรียนประจำล่ะคะ”
“ก็เผื่อฉันไม่อยู่ ..แม่จะได้เห็นความสำคัญของฉันไงน้อย” ปานรุ้งพูดอย่างงอนๆ พลางเดินขึ้นรถไป
เกื้อมองตามส่งปานรุ้งที่ขึ้นรถไปอย่างเงียบๆ
ผ่านไปสองปี ที่โรงเรียนประจำหญิงล้วน ปานรุ้งในชุดนักเรียนประถมศึกษายืนมองเพื่อนที่พ่อแม่มารับกลับบ้านด้วยสายตาเศร้า เด็กหญิงมองไปทางประตูโรงเรียนรอคอยคมขวัญมารับ
ขณะนั้นเอง น้อยถือปิ่นโตวิ่งมาหาปานรุ้งพร้อมเกื้อและกอบ “คุณหนู!” น้อยเอ่ยเรียก
“แม่ล่ะ ?” ปานรุ้งมองน้อย แล้วมองหาคมขวัญ
กอบมีสีหน้าเจื่อนลง รีบเอ่ยแก้ตัวแทนนายสาว “เอ่อ ..คุณนายติดงานครับคุณหนู ตอนนี้สมุทรเทวาเปิดทางเดินเรือใหม่ คุณนายเลยยุ่งมาก แต่คุณนายเป็นห่วงคุณหนูนะครับ ..”
ปานรุ้งเอ่ยต่อด้วยเสียงเยาะหยัน “เลยสั่งให้คนใช้มาดูแลฉันแทนอย่างเคย!”
ทั้งกอบ เกื้อ และน้อยได้ยิ้มแหยๆ จ๋อยๆ ขณะที่ปานรุ้งเยาะหยันชีวิตตัวเอง
ปานรุ้งมีสีหน้ายิ้มเยาะหยันเมื่อนึกถึงเรื่องราวตอนเด็กๆ ที่ผ่านมา
“รุ้ง…” กติยามองปานรุ้งอย่างเข้าใจ พยายามจะปลอบปานรุ้ง
ปานรุ้งรีบเปลี่ยนสีหน้า ทำท่าไม่แยแสเรื่องราวในอดีต “ช่างเถอะ..ความจริงรุ้งไปเมืองนอกก็ดี ที่โน่นอิสระ อยากจะทำอะไร..ไปไหนมาไหน..หรือเที่ยวกับใครก็ได้ มีความสุขจะตาย” ปานรุ้งเปลี่ยนเรื่องหันมาหยอกกติยาต่อ “แล้วยาจะแต่งเมื่อไหร่ คู่หมั้นยาเป็นใคร..พรุ่งนี้ต้องพามาแนะนำกับรุ้งด่วนเลยนะ”