บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 1 หน้า 7
“คุณหนูกลับมาแล้ว” น้อยพุ่งเข้าไปคุกเข่ากอดขาปานรุ้งด้วยความดีใจ “คุณหนูของน้อย ! คุณหนูไม่อยู่ตั้งหลายปี ..น้อยคิดถึงคุณหนูที่สุดเลย”
ปานรุ้งมองน้อยอย่างขำๆ “ปล่อยฉันได้แล้ว …เดี๋ยวฉันก็ล้มหน้ากระแทกพื้นกันพอดี”
“เมื่อกี้รุ้งไปกับใคร?” กติยาเอ่ยเสียงเข้ม แบบคุณครูเจ้าระเบียบซักนักเรียน
“ก็เพื่อนไง ชื่อชัชวาล แต่อย่าถามชื่อพ่อ ชื่อแม่ หรือกิจการของบ้านเขานะคะ รุ้งไม่รู้ เพราะรุ้งเพิ่งเจอเขาบนเครื่องบินเมื่อกี้นี้เอง”
กติยาชะงัก “อะไรนะ? รุ้งเพิ่งรู้จัก แล้วก็ไปกับเขาเนี่ยนะ?”
ปานรุ้งขำกับอาการเครียดของกติยา “Why you so serious จังล่ะยา ที่เมืองนอก ..เจอกันตอนสูบบุหรี่ ก็นั่งDrink กันได้ทั้งคืน นี่รุ้งก็แค่ไปทานข้าว ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย Please ..I’m so tired รุ้งอยากพักแล้ว”
คมขวัญรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากทำให้ปานรุ้งหงุดหงิด “งั้นรุ้งรีบขึ้นห้องเถอะลูก แม่ให้ช่างมาตกแต่งห้องให้รุ้งใหม่ เตรียมไว้เซอร์ไพร์สรุ้ง”
ปานรุ้งยิ้มตื่นเต้น “Really? จริงเหรอคะ ? …ดีค่ะ I love surprise!”
เกื้อเปิดประตูพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางของปานรุ้งเข้าห้องมาในห้องที่คมขวัญจัดเตรียมไว้
คมขวัญเดินเข้ามา ปานรุ้งเดินตามเข้ามาพร้อมกับเอามือปิดตาตัวเองไว้ แล้วให้กติยาจูงมือตัวเองไว้ โดยมีน้อยเดินลากกระเป๋าเดินทางตามเข้ามา
ปานรุ้งเอ่ยถามกติยา “ห้องใหม่ของรุ้งเป็นยังไงบ้างจ๊ะยา?”
คมขวัญมองปานรุ้งด้วยสายตามีความสุข คิดว่าถ้าลูกเห็นห้องใหม่ที่ทำให้ ลูกต้องชอบ กติยามองห้องอย่างชื่นชมแล้วจะอ้าปากตอบ
น้อยรีบพูดแทรกขึ้นอย่างเอาใจปานรุ้ง “สวยมากค่ะ”
ปานรุ้งยังเอามือตัวเองปิดตาอยู่ “แล้วห้องสีอะไร ?”
กติยาจะอ้าปากบอก แต่น้อยแย่งพูดอีก
“ม่านสีอะไร ?”
กติยาจะอ้าปากบอก แต่น้อยแย่งพูดอีก
ปานรุ้งเซ็ง “ฉันไม่ได้ถามเธอนะน้อย!!! นิสัยจุ้นจ้านไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ”
น้อยจ๋อย “ขอโทษค่ะ ก็น้อยตื่นเต้นแทนคุณหนูนี่คะ”
ปานรุ้งถามต่อ“แล้วเตียงล่ะ เป็นเตียงไม้สีมะฮอกกานีมีเสา 4 เสารึเปล่า”
“เปล่าจ่ะ เป็นเตียงสีขาว มีม่านสีขาวคลุม เหมือนเตียงเจ้าหญิงเลย”
ปานรุ้งรีบเอามือออกจากตาทันที แล้วมองไปรอบๆ ห้อง “แหม …แม่ทำเซอร์ไพร์สรุ้งจริงๆ ด้วย ทุกอย่างในห้องนี้ มันเป็นสิ่งที่รุ้งไม่ชอบเลย!!” คมขวัญชะงักไปที่ได้ยิน