บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 16 หน้า 10
ปานเทพหันมามองดิเรกอย่างไม่พอใจ แล้วยกมือขึ้นเพื่อเรียกครู “คุณครูครับ ! ดิเรกลอกข้อสอบผมครับ !” กติยาหันมามองดิเรก และ ปานเทพ ด้วยสีหน้ายิ้มๆ เหมือนมีความคิดบางอย่างในใจ
ภายในห้องพักอาจารย์วิชาภาษาไทย กติยานั่งมองหน้าปานเทพ ที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ
“ผมไม่ผิดนะครับคุณครู ดิเรกลอกผม ทำไมครูถึงต้องเรียกผมมา”
“ครูก็ไม่ได้บอกว่าเธอผิด ที่เรียกมาเพื่อชมเชยกับความกล้าหาญของเธอ” กติยาเอ่ยพลางยื่นซองจดหมายให้ปานเทพ “จดหมายเชิญผู้ปกครอง ...ครูต้องการพบพ่อของเธอ”
“ครูอยากพบพ่อผม ?” ปานเทพทำท่าสงสัย
“ครูรู้มาว่าเธอเรียนดี แต่มีปัญหาทางครอบครัว ครูเลยอยากคุยกับพ่อของเธอ เผื่อครูจะช่วยอะไรได้”
“แล้วคุณแม่ผมล่ะครับ ต้องมาด้วยไหม”
“ไม่ต้องจ้ะ ครูอยากคุยเฉพาะกับพ่อเธอ บอกเรื่องนี้เฉพาะกับพ่อเธอเท่านั้นนะปานเทพ”
“ครับคุณครู” ปานเทพมีสีหน้าสงสัย
“หลังเลิกเรียนพรุ่งนี้ ..ครูจะรอพ่อของเธอจ้ะ”
ช่วงพักกลางวัน ปานเทพถูกผลักติดกำแพง โดยมีดิเรกเข้ามายืนตรงหน้าปานเทพอย่างเอาเรื่อง และมีเพื่อนช่วยยืนขนาบปานเทพไม่ให้หนี
“กล้าฟ้องคุณครูเหรอไอ้เด็กใหม่ ! ..รู้ไหมว่าฉันเป็นลูกใคร !” ดิเรกเอ่ยอย่างหัวโจก
ปานเทพพูดกวนตีนสวนกลับ“ก็คงเป็นลูกคนขี้โกง ลูกถึงได้ขี้โกง ลอกข้อสอบคนอื่น”
ดิเรกผลักปานเทพอย่างแรง จนปานเทพล้มลงกับพื้น “เก่งนักเหรอวะ ..ระวังจะอยู่โรงเรียนนี้ไม่ได้! พ่อจ่ายเงินสร้างโรงเรียนแทบทุกตึก กระจอกอย่างแก ..อย่ามามีเรื่องกับฉัน !”
ปานเทพลุกขึ้นมาอย่างโมโห “แม่ฉันเป็นนักเรียนนอก พ่อฉันทำงานโรงงาน! เงินเดือนเป็นหมื่นๆ พ่อแกก็แค่คนจีนมาอาศัยประเทศไทยอยู่ ..ชิ !” ปานเทพเดินชนไหล่ดิเรกออกไป ดิเรกมองตามอย่างแค้นๆ
เวลาเย็น ปานเทพรีบกลับมาบ้านเพื่อดักรอเกื้อ ส่วนเกื้อรีบกลับบ้านมาเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้า
ปานเทพเห็นเกื้อเดินมา จึงรีบเข้าไปหา “พ่อเกื้อครับ”
“อ้าว ..มานั่งทำอะไรตรงนี้ลูก ?”
ปานเทพมองเข้าไปทางบ้าน เพื่อให้แน่ใจว่าปานรุ้งไม่เห็น แล้วหยิบจดหมายที่พับเก็บในกระเป๋ากางเกงยื่นให้เกื้อ
“พรุ่งนี้ตอนเย็น พ่อเกื้อว่างไหมครับ คุณครูผมอยากพบพ่อ”
เกื้อมองปานเทพด้วยสีหน้าแปลกใจ “พบพ่อเหรอ ?” เขาเปิดจดหมายดู