บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 16 หน้า 9
มนทิพย์เดินนำกติยาเข้ามาในห้อง ปานเทพและเพื่อนๆ ในห้องต่างรีบนั่งเรียบร้อย กติยามองนักเรียนทั่วห้อง จนมาหยุดมองที่ปานเทพ กติยามองปานเทพด้วยสายตาเย็นชา ความเจ็บปวด ที่ปานรุ้งทำกับตัวเอง มันไม่จางหาย และกำลังเริ่มเจ็บขึ้นอีกครั้ง !!
“สวัสดีค่ะนักเรียน ครูมีข่าวดีจะมาแจ้ง ..ครูมีคุณครูคนใหม่มาสอนวิชาภาษาไทยแทน คุณครูนงลักษณ์ชั่วคราว..” มนทิพย์ผายมือไปทางกติยา “ครูขอแนะนำคุณครูกติยา”
ปานเทพตะโกนบอกเพื่อนในห้องอย่างรู้หน้าที่หัวหน้าห้อง “ทุกคน ..กราบ”
นักเรียนในห้องยกมือไหว้กติยาพร้อมกับพูดพร้อมกัน “สวัสดีค่ะ/ครับ คุณครูกติยา”
“สวัสดีค่ะ ..และในฐานะที่เราเพิ่งได้รู้จักกัน วันนี้ครูจะยังไม่สอน เราจะทำความรู้จักกันก่อน” เด็กนักเรียนในห้องต่างส่งเสียงดีใจ กติยาพูดต่อ “ด้วยวิธีทำข้อสอบทดสอบพื้นฐานว่าใครรู้อะไรมากน้อยแค่ไหน”
เสียงนักเรียน ในห้องต่างโห เซ็ง
มนทิพย์ขำนักเรียนในชั้น “ขอให้โชคดีนะทุกคน” หญิงสาวเดินออกจากห้องไป
กติยาจึงยื่นปึกข้อสอบให้ปานเทพ “ชื่อปานเทพใช่ไหม”
“ครับ”
“เป็นหัวหน้าเหรอ”
“ครับ”
“เอาข้อสอบไปแจกเพื่อนให้ครูทีนะ”
“ครับ” ปานเทพรับปึกกระดาษมาถือไว้ แล้วเดินแจกตามโต๊ะเพื่อนๆ จนกระทั่งถึงโต๊ะดิเรกกับแก๊งที่ นั่งหลังห้อง
ปานเทพแจกข้อสอบให้ดิเรกเสร็จ แล้วจะเดินต่อ แต่โดนดิเรกแกล้งยื่นขาขัดขาปานเทพ ปานเทพสะดุดนิดนึง แต่ไม่ล้ม ดิเรกและแก๊งขำท่าทางของปานเทพ กติยามองปานเทพ กับดิเรกอย่างเดาออกว่าปานเทพกับดิเรกคงไม่กินเส้นกัน
ปานเทพไม่สนใจเอาความกับดิเรก แต่เดินหน้านิ่งแจกข้อสอบต่อเหมือนดิเรกเป็นตัวไร้สาระ ไม่มีค่าให้แยแส ดิเรกมองปานเทพอย่างหมั่นไส้
“เอาล่ะ ..ทุกคนได้ข้อสอบครับแล้ว งั้นเริ่มทำได้เลย ..ที่สำคัญ !..ห้ามลอกกันเด็ดขาด !”
ปานเทพตั้งใจทำข้อสอบด้วยท่าทางสบายมาก ตอบได้แทบทุกข้อ ขณะที่ดิเรกกับแก๊งหลังห้องอ่านข้อสอบไม่รู้เรื่อง ดิเรกชะเง้อมองคนอื่น แล้วเห็นปานเทพ ก้มหน้าก้มตาทำสอบได้ กติยาเห็นอาการของดิเรก จึงแสร้งเดินหันหลังให้
ดิเรกเห็นกติยาหันหลังให้ จึงรีบวิ่งไปผลักเพื่อน ที่นั่งข้างหลังปานเทพให้ลุกไปนั่งที่ตัวเอง ส่วนดิเรานั่งโต๊ะหลังปานเทพแทนเพื่อจะลอกข้อสอบ ปานเทพรู้สึกกึกกักด้านหลังตัวเอง จึงหันไปดู เห็นดิเรกนั่งอยู่ ปานเทพรู้ทันว่าดิเรกจะลอก ปานเทพจึงใช้ตัวบังข้อสอบไว้
ดิเรกพยายามชะเง้อหน้ามองคำตอบ แต่ไม่เห็น เพราะปานเทพใช้ตัวบัง ดิเรกใช้เท้าถีบเก้าอี้ ของปานเทพ แล้วกระซิบ “เอียงหน่อยสิ”