บทละครโทรทัศน์ พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 19 หน้า 3
![บทละครโทรทัศน์ พลับพลึงสีชมพู ตอนที่ 19 หน้า 3](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
วิศรุตคลายความฮึดฮัดลงเมื่อผู้ใหญ่ง้อ “ผมไม่โกรธท่าน..มากนักหรอกครับ ยกเว้นตอนที่ท่าน .. เอ้อ .. ทำมารยาป่วยเพื่อชวนผมมาทำงานด้วย อันนั้นท่านก็เกินไปนิด”
พิสิฐอึกอัก รู้สึกผิดอยู่บ้าง “เอ้อ ..อันนี้มันเป็นเรื่องของเกมธุรกิจน่ะ คุณต้องเข้าใจนิดนึง”
“ผมเข้าใจครับ แล้วความจริง ผมก็สงสัยตั้งแต่แรกแล้ว ว่าท่าน .. แกล้งป่วย”
พิสิฐตบเข่าฉาด “นั่นไง ผมดูคนไม่ผิด คุณเป็นคนฉลาด แถมยังจิตใจดี เพราะอย่างนี้ พระองค์หญิงถึงได้ทรงโปรดคุณเป็นพิเศษ” พิสิฐอาศัยความเก๋า พูดตัดบท “พูดถึงพระองค์หญิง ผมว่า เราสามคนไปเข้าเฝ้าพร้อมกันซักทีดีมั้ย ไปทูลเชิญท่านมาร่วมงานเปิดตัวโครงการลิลลี่มัลติเพล็กซ์”
วิศรุตอึกอัก ที่ถูกเปลี่ยนเรื่องคุย “แต่ผม....”
“คุณเป็นคนดี แถมรับผิดชอบต่องานที่รับปากว่าจะทำ งานนี้มันก็ยังไม่เสร็จดีเลยจริงไหมลิลลี่”
สโรชาเกรงๆ แต่ก็ฉวยโอกาสพูดดีด้วย “พระองค์หญิงคงดีพระทัยหากคุณไปเฝ้าและมอบการ์ดเชิญให้ท่าน”
“ไปพร้อมกันนะคุณวิศรุต ผมถือว่าคุณคือผู้ร่วมบุกเบิกให้เกิดโครงการเหมือนกัน”
วิศรุตไม่รับคำ ยังแคลงใจกับสโรชา พิสิฐยิ้มเจื่อนกลบเกลื่อนให้จบสวยๆ สโรชายิ้มแต่วิศรุตเมินใส่
ตอนเช้า วังเทวาสถิตย์ ม.ร.ว.หญิงประสงค์สมเดินออกจากห้อง อัศดงเดินตาม สาวใช้ถือไม้กวาดและถังผงมา สาวใช้ก้มเก็บกระดาษแผ่นหนึ่งที่พื้น กำลังคลี่ อ่านแล้วหันมองอัศดง อัศดงอ่านแล้วส่งให้ ม.ร.ว.หญิงประสงค์สมอ่าน
“ใบเสร็จรับเงิน สถานสงเคราะห์เด็ก นามผู้บริจาค วิศรุต ราชโยธิน พี่วิศรุตทำตกไว้ละมัง”
“ใจบุญนะคะเนี่ย .. หูย.. บริจาคตั้งหลายสตางค์”
ม.ร.ว.หญิงประสงค์สมถือใบเสร็จสถานสงเคราะห์ มองไปทางห้องพี่ชายคนใหม่
โรงรถในวัง ชัยบดีก้มๆเงยๆกับห้องเครื่องรถยนต์ มีนายสายัณห์ยืนอธิบาย เกรงใจที่เจ้านายมาเดินดู
“หากเป็นรถส่วนกลาง กุญแจจะมีสองชุด พระองค์หญิงชุดหนึ่ง อยู่ในตู้อีกชุดหนึ่ง ผมก็มีหน้าที่ดูแลทุกคัน เมื่อครบระยะก็จะอัญเชิญท่านไปที่ศูนย์ ให้เขาดูแลครับ”
“อัญเชิญเลยเหรอ สายัณห์” ชัยบดีหัวเราะขำเป็นกันเอง สองคนคุยกันถูกคอ
ม.ร.ว.หญิงประสงค์สมเดินมา
“คุณหญิง มาถึงนี่เลย มีอะไรให้ผมรับใช้ขอรับ”
“เห็นเด็กบอกว่า พี่วิศรุตมาที่โรงรถ ทำอะไรคะ”
“อ๋อ.. พี่อยู่ว่างๆ ก็มาคุยกับสายัณห์เขา เขาดูแลรถได้ดีนะครับ ดูสิ สะอาดเอี่ยมทุกคันเลย” ชัยบดีมองที่มือม.ร.ว.หญิงประสงค์สมถือกระดาษแผ่นหนึ่ง “น้องหญิงมีอะไรครับ ?”
ม.ร.ว.หญิงประสงค์สมยิ้ม คลี่ให้ดูใบเสร็จรับเงินสถานสงเคราะห์ ชัยบดียิ้ม ทำเขินๆ สายัณห์แอบอยากรู้อยู่ห่างๆ